συν - οδοιπορία

Πως επηρεάζει η νηστεία την υγεία

2012-02-28T21:48:00.000+02:00

Ρεπορτάζ: Μαίρη Κατσανοπούλου / ygeia.tanea.gr

Η νηστεία της Σαρακοστής ρίχνει την ολική και την κακή χοληστερίνη το ίδιο αποτελεσματικά με τα φάρμακα, ενώ μειώνει το σωματικό βάρος και καταπολεμά την κατάθλιψη.
Αυτό δείχνει μελέτη από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, από τους επιστήμονες Κατερίνα Σαρρή, Νικόλαο Τζανάκη, Μανώλη Λιναρδάκη, Γεώργιο Μαμαλάκη και Αντώνη Καφάτο.

Η μελέτη αυτή, που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «BMC Public Health», είναι η πρώτη που παρουσιάζει τη συνολική εικόνα της επίδρασης της περιοδικής φυτοφαγίας που ακολουθούν οι πιστοί των διατροφικών κανόνων της Ορθόδοξης Εκκλησίας με σειρά βιοχημικών και βιολογικών παραμέτρων.

Η έρευνα έγινε σε 120 ενήλικες 20-60 ετών από την ευρύτερη περιοχή Ηρακλείου Κρήτης, οι οποίοι δεν έπασχαν από καμία χρόνια ασθένεια και δεν έπαιρναν φάρμακα ή συμπληρώματα διατροφής. Οι επιστήμονες παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες επί έναν χρόνο. Στους νηστεύοντες «παρατηρείται μείωση των επιπέδων των λιπιδίων του αίματος (κυρίως της ολικής χοληστερόλης και της LDL χοληστερόλης), καθώς και του σωματικού βάρους» συμπεραίνει η μελέτη.

«Δεν αυξάνεται παράλληλα ο κίνδυνος για εμφάνιση ανεπάρκειας βιταμινών Α και Ε, αλλά ούτε και σιδηροπενικής αναιμίας. Επιπλέον, η τήρηση αυτής της διατροφής σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα ω-3 πολυακόρεστου οξέος (DHA) στο υποδόριο λίπος, γεγονός που σχετίζεται με χαμηλότερες πιθανότητες εμφάνισης καταθλιπτικών συμπτωμάτων».

Συγκεκριμένα, όσοι νήστευαν παρουσίαζαν κατά 12,5% χαμηλότερη ολική χοληστερόλη σε σχέση με όσους δεν νήστευαν, κατά 15,9% χαμηλότερη LDL χοληστερόλη και κατά 1,5% χαμηλότερο Δείκτη Μάζας Σώματος. Το μορφωτικό επίπεδο των συμμετεχόντων στη μελέτη δεν βρέθηκε να επηρεάζει τα λιπίδιά τους και αυτό αποτέλεσε έκπληξη, καθώς συνήθως η υψηλότερη εκπαίδευση συνδυάζεται με καλύτερο λιπιδικό προφίλ.

Μια άλλη μελέτη του Πανεπιστημίου Κρήτης σε καλόγριες έδειξε ότι η θρησκευτική νηστεία περιέχει μόνο 6% της συνολικής ενέργειας σε χοληστερόλη και κορεσμένο λίπος, ενώ είναι υψηλή σε αντιοξειδωτικές βιταμίνες. «Μια τέτοιου είδους διατροφή, ακόμα και όταν δεν τηρείται για θρησκευτικούς και πνευματικούς σκοπούς, είναι μια καλή αποτοξίνωση του οργανισμού από την κατανάλωση κρέατος και άλλων τροφίμων που αποβαίνουν επιζήμια», επισημαίνει η ερευνήτρια κ. Σαρρή.

«Παράλληλα, η περιοδική φυτοφαγία, όπως είναι ουσιαστικά η νηστεία, προλαμβάνει χρόνιες ασθένειες, όπως καρδιαγγειακές νόσους, υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και διάφορες μορφές καρκίνου. Η διατροφή που συστήνεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία συνδυάζει με ιδανικό τρόπο τα πλεονεκτήματα της φυτοφαγικής και της κρεατοφαγικής δίαιτας, αποφεύγοντας τους κινδύνους που έχει για την υγεία η αυστηρή φυτοφαγία.

»Οι αποκλειστικοί φυτοφάγοι έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακά επεισόδια λόγω της ανεπάρκειας σε βιταμίνη Β12 και των υψηλών επιπέδων ομοκυστεΐνης.

»Διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση οστεοπόρωσης, ενώ έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες για σιδηροπενία. Η συχνή κατανάλωση θαλασσινών στη διάρκεια όλου του χρόνου, όπως προτείνει η θρησκευτική νηστεία, καθώς και η σχεδόν αποκλειστική κατανάλωση ελαιολάδου προστατεύουν».

Η πτώση των λιπιδίων με τη νηστεία είναι εφάμιλλη εκείνης με τα σύγχρονα φάρμακα. «Η μείωση της κακής χοληστερόλης είναι ανάλογη αυτής με τα φάρμακα (στατίνες), χωρίς όμως να έχει τις παρενέργειες των φαρμάκων», λέει ο καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης Αντώνης Καφάτος, «όπως την επίδραση στο ήπαρ, την ενδεχόμενη αύξηση του κινδύνου για καρκίνο κ.ά.».

Μια άλλη μελέτη από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «British Journal of Nutrition», έδειξε ότι η θρησκευτική νηστεία αποτελεί ένα κρυφό χαρτί της παραδοσιακής κρητικής διατροφής, που έχει συμβάλει στην εξαιρετική υγεία των Κρητικών των προηγούμενων δεκαετιών (όπως είχε βρεθεί στη «Μελέτη των 7 Χωρών»). «Η Ελλάδα είναι η μόνη μεσογειακή χώρα που περιλαμβάνει τη θρησκευτική νηστεία στην παραδοσιακή διατροφή της», λέει ο κ. Καφάτος. «Οι Πατέρες της Εκκλησίας, αιώνες πριν, χωρίς να γνωρίζουν τη βιοχημεία της διατροφής, σχεδίασαν τις συστάσεις της νηστείας με τέτοια σοφία λες και την ήξεραν!».

Η καρδιά μας αγαπά τη θρησκευτική νηστεία. «Η πρόταση της νηστείας για κατανάλωση ψαριού σε πολλές περιόδους του χρόνου έχει δικαιωθεί πανηγυρικά από τις τελευταίες επιστημονικές έρευνες που δείχνουν ότι τα ιχθυέλαια είναι τα μόνα ζωικά λίπη που προστατεύουν τα αγγεία μας», τονίζει ο διευθυντής του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας, καθηγητής Παύλος Τούτουζας.

«Επίσης, η αφθονία των αντιοξειδωτικών ουσιών που υπάρχει στα χόρτα και στις άλλες φυτικέςτροφές έχει αποδειχθεί ότι προστατεύουν την καρδιά μας από την αθηρωματική πλάκα που την αποφράσσει».

Στα παιδιά

Η θρησκευτική νηστεία δεν εμποδίζει την καλή ανάπτυξη των παιδιών ούτε μειώνει τη δραστηριότητά τους. Αυτό έδειξε μελέτη σε 609 παιδιά και εφήβους ηλικίας 5 - 15 1/2 ετών σε ιδιωτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης (στο οποίο δίνεται έμφαση στην τήρηση των κανόνων της Εκκλησίας), η οποία πραγματοποιήθηκε από την Γ' Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με την Κλινική Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Τα παιδιά που νήστευαν δεν είχαν σημαντικές διαφορές στο ύψος και στον Δείκτη Φυσικής Δραστηριότητας σε σχέση με αυτά που δεν νήστευαν. Τα δεύτερα είχαν σημαντικά μεγαλύτερη πρόσληψη ενέργειας, κορεσμένων λιπαρών, βλαβερών τρανς λιπαρών οξέων και χοληστερόλης σε σχέση με τα παιδιά που νήστευαν πλήρως ή μερικώς. Δεν βρέθηκαν επίσης σημαντικές διαφορές στην πρόσληψη σιδήρου, ασβεστίου και βιταμίνης Α.

Τα ευρήματα, όπως αναφέρουν οι επιστήμονες στην έκθεσή τους, συμφωνούν με μελέτη που έγινε σε ενηλίκους που τηρούσαν τη νηστεία και η οποία έδειξε ότι στις περιόδους νηστείας η λήψη σιδήρου δεν ήταν χαμηλότερη. Το μέταλλο αυτό αναπληρώνεται από φυτικά τρόφιμα πλούσια σε σίδηρο, όπως όσπρια, ξηροί καρποί, οστρακοειδή, ταχίνι και εμπλουτισμένα δημητριακά.

«Η σύσταση πολλών παιδιάτρων για συχνή κατανάλωση κρέατος από τα παιδιά μέσα στην εβδομάδα και η μεγάλη πρόσληψη σιδήρου αυξάνουν το οξειδωτικό στρες, που προδιαθέτει για καρκίνους, καρδιοπάθειες, Αλτσχάιμερ, σκλήρυνση κατά πλάκας κ.ά.», επισημαίνει ο κ. Καφάτος.

Έως το Μεγάλο Σάββατο, λοιπόν, προλαβαίνετε για μια ωφέλιμη δεκαήμερη νηστεία! «Μην υποτιμάτε και μη τη θεωρείτε απηρχαιωμένη», συμβουλεύει ο κ. Καφάτος.

«Ακόμα και εάν δεν μπορείτε ή δεν θέλετε να ακολουθήσετε όλες τις περιόδους της νηστείας, εάν υιοθετήσετε περιστασιακά κάποιες εβδομάδες ή ημέρες από αυτήν και παροτρύνετε και τα παιδιά σας να κάνουν το ίδιο, θα δείτε μεγάλα οφέλη στην υγεία σας. Συνιστάται βέβαια και στις ποσότητες των νηστίσιμων φαγητών να είστε εγκρατείς (λ.χ. στον χαλβά), για να μη δείτε το βάρος σας να αυξάνεται».

Η αποτοξίνωση

Η λέξη νηστεία αποτελείται από το μόριο «νη» (που δηλώνει στέρηση) και το ρήμα «εσθίω» (που σημαίνει τρώγω). Η νηστεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που δεν αποτελεί αυτοσκοπό (όπως σε άλλες θρησκείες), αλλά μέσο για την πνευματική τελειοποίηση του ανθρώπου, διαρκεί συνολικά 180-200 μέρες τον χρόνο. Περιλαμβάνει:

- Νηστεία προ των Χριστουγέννων, από 15 Νοεμβρίου έως 24 Δεκεμβρίου (40 ημέρες). Οχι στο κρέας, στα γαλακτοκομικά και στα αυγά, ναι στο ψάρι.

- Μεγάλη Σαρακοστή, από την Καθαρά Δευτέρα έως το μεγάλο Σάββατο (48 ημέρες). Οχι στο κρέας, στα γαλακτοκομικά, στα αυγά (ναι στο ψάρι μόνο την 25η Μαρτίου και την Κυριακή των Βαΐων).

- Νηστεία των Αγίων Αποστόλων από τη Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων έως τις 28 Ιουνίου (7-20 ημέρες). Οχι σε κρέας, γαλακτοκομικά και αυγά, ναι στο ψάρι.

.- Νηστεία της Παναγίας, από 1 έως 14 Αυγούστου. Οχι σε κρέας, γαλακτοκομικά και αυγά, ναι στο ψάρι μόνο στις 6 Αυγούστου (του Σωτήρος).,

- Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή (εκτός ορισμένων εξαιρέσεων). Οχι στο κρέας, τα αυγά, τα γαλακτοκομικά, τα ψάρια και το λάδι.

* Τα θαλασσινά επιτρέπονται σε όλες τις νηστείες.

Οι γυναίκες αγαπούν τη νηστεία

Έξι έως οκτώ Ελληνίδες ακολουθούν τη θρησκευτική νηστεία έστω και μία ημέρα τον χρόνο, σύμφωνα με τη μεγάλη μελέτη ΕΠΙΚ (Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Ιατρικής και Κοινωνίας), με υπεύθυνη στην Ελλάδα την καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών Αντωνία Τριχοπούλου.

Τα ποσοστά αυτά κυμαίνονται από 60% στις εικοσάρες, τριαντάρες και σαραντάρες, σε 70% στις πενηντάρες, και 80% στις εξηντάρες, εβδομηντάρες και ογδοντάρες. Οι άνδρες υστερούν των γυναικών αλλά δεν περιφρονούν εντελώς τη νηστεία: το 45% ηλικίας 25-44 ετών νηστεύουν έστω και μία ημέρα τον χρόνο, ποσοστό που ανεβαίνει σε 50- 60% στις μεγαλύτερες ηλικίες.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Διημερίδα Βιολογίας με τίτλο: «Η κοινωνία συναντά τη σύγχρονη Βιολογία» στον Πειραιά

2012-02-28T16:46:00.000+02:00

Το Ράλλειο Γενικό Λύκειο Θηλέων και η Πανελλήνια Ένωση Βιοεπιστημόνων με τη συνεργασία και συμμετοχή της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά, των Σχολικών συμβούλων Πειραιά του κλάδου ΠΕ4 και του ΕΚΦΕ Πειραιά-Καλλίπολης διοργανώνουν για 6η συνεχόμενη χρονιά, Διημερίδα Βιολογίας με τίτλο: «Η κοινωνία συναντά τη σύγχρονη Βιολογία».

Η διημερίδα θα πραγματοποιηθεί Την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 2 και 3 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012 στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ελληνογαλλικής Σχολής Πειραιά ο «Άγιος Παύλος», Κουντουριώτου 229-231, Πειραιάς.
Οι ώρες διεξαγωγής της θα είναι 09:45π.μ-14:00π.μ την Παρασκευή 2/3/2012 και 10:15π.μ-14:00μ.μ το Σάββατο 3/3/2012.
Στις διευθύνσεις: www.pev.gr και http/lyk-ralleion.att.sch.gr, θα μπορείτε να μαθαίνετε οποιοδήποτε νέο για την διημερίδα.
ΤΗΛΕΦΩΝΑ και e-mail ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:
ΡΑΛΛΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟ: ΤΗΛΕΦΩΝΟ-FAX 2104117028 mail: biodays@gmail.com.

Πασχαλινό Παζάρι στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής

2012-02-28T16:28:00.002+02:00

Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού, δημιουργούμε με την βοήθεια πολλών προσκυνητών της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής,για δεύτερη χρονιά φέτος κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ένα πασχαλινό παζάρι με σκοπό, την πώληση δώρων και αντικειμένων που θα βοηθήσει στην αγορά τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης σε αδελφούς μας και οικογένειες που έχουν ανάγκη , στις γυναικείες φυλακές του Ελαιώνα,όπου κρατούνται αρκετές μητέρες με τα παιδιά τους, καθώς και την μονάδα απεξάρτησης. Τα γλυκίσματα αλλά και τα αντικείμενα που θα πωλούνται προέρχονται από την κατηχητική δραστηριότητα των παιδιών, αλλά και την δημιουργία , τον κόπο , και την προσφορά των μεγαλυτέρων.Το Παζάρι θα ξεκινήσει την Κυριακή 4 Μαρτίου και περιμένει και τη δική σας βοήθεια με προσφορά δώρων ή γλυκισμάτων που θα διατεθούν στην προσπάθεια αλλά και την αγορά δώρων από το Παζάρι μας.Το Πασχαλινό Παζάρι θα διαρκέσει μέχρι την περίοδο του Πάσχα.Καιρός να μιλήσει η καρδιά!!

Φωτογραφίες από την Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής . Σαρακοστή 2012

2012-02-28T16:26:00.000+02:00

Ο π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κατερίνης

2012-02-28T12:18:00.000+02:00

O πατέρας Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος μίλησε στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κατερίνης με θέμα: "Η Οικονομική κρίση ώς αποτέλεσμα του Εσκοτισμένου Νοός"
O πατέρας Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος Διδάκτωρ Θεολογίας και μεταπτυχιακός στην Οικονομική επιστήμη ανέλυσε με γλαφυρό αλλά και στην συνέχεια με οπτικοακουστικό τρόπο τα αίτια της οικονομικής κρίσης ως αποτέλεσμα του εσκοτισμένου Νοός στην χώρα μας.
Ξεκίνησε αναφέροντας Σοφούς Αρχαίους Έλληνες όπως ο Πλούταρχος, ο οποίος μιλώντας για την οικονομική κρίση στην Αρχαία Αθήνα στο έργο του «Περί του μην δανείζεσθαι» έλεγε πώς εμείς ως υποκειμενικοί παράγοντες ευθυνόμεθα για την κρίση. Υπεύθυνος για την οικονομική κρίση είναι ο εσκοτισμένος νούς, η αιτία της πτώσης του ανθρώπου. Ο Πλάτωνας στους «Βίους του» έγραφε ότι Απαγορεύεται να δανείζεται κανείς νερό από τον γείτονα του εάν δεν βρεί πρώτα το δικό του. Πρώτα εξετάζεις πλούτο δικό σου και εάν δεν έχεις τότε δανείζεσαι από τον πολύ διπλανό σου. Και μόνο για πολύ σημαντικά ζητήματα. Η Τρυφή και η μαλθακότητα αναγκάζουν τους ανθρώπους να δανείζονται (Ρωμαιοκρατία). Ο περιηγητής Παυσανίας είδε την Ελλάδα να καταρρέει (Μονομαχίες αντί τραγωδίες στο θέατρο του Διονύσου). Το περίφημο άγαλμα της Αθηνάς είχε επενδυθεί με μετακινούμενο ένδυμα 40 ταλάντων χρυσού για να μπορεί να αφαιρεθεί και να πουληθεί ο χρυσός σε περίπτωση ανάγκης της Αθήνας όπως και έγινε. Ο Πλούταρχος αναφέρει επίσης πώς όταν οι Καρχηδόνιοι χρειάστηκαν σύρματα, όλες οι γυναίκες της Καρχηδόνας έκοψαν τα μαλλιά τους και με αυτά κατασκευάσαν σύρματα για την Καρχηδόνα. Έδωσαν κάτι από το είναι τους. Ο Βασιλιάς Αντίγονος είδε τον φιλόσοφο Κλεάνθη να αλέθει και σε ερώτηση του πώς το καταδέχεται ο Κλεάνθης του απάντησε πώς «Δεν εγκαταλείπω ούτε την Φιλοσοφία, ούτε όμως και τα ταπεινά πράγματα που μας θρέφουν».

Στις Πράξεις των Αποστόλων οι πρώτοι Χριστιανοί πουλούσαν τα κτήματα τους για αυτούς που τα είχαν ανάγκη γιαυτό και η πρώτες Χριστιανικές κοινότητες ήταν τόσο πετυχημένες. Ο Μάρξ το αντέγραψε κατά το δοκούν σε «Όλα κοινά κατά τις ανάγκες μας».
Ο «Καλλικράτης» διόγκωσε τους Δήμους και έτσι χάθηκε η επικοινωνία των ανθρώπων απομακρύνοντας τους. Δεν βοηθούνται γιατί πλέον δεν γνωρίζονται. Το Ελληνικό γένος έτσι κρατήθηκε στην διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Λειτούργησαν οι κοινότητες και οι Ενορίες. Ο Παπαδιαμάντης με την μικρή γειτονιά του έλεγε ότι δεν θα περιμένουμε το κράτος. Έχουμε χρέος να μην αφήσουμε τον διπλανό μας. Ο διπλανός μας είναι «ο θησαυρός μας», με την έννοια της βοήθειας και της προσφοράς και όχι του ανταγωνισμού. Ξεχάσαμε να ζούμε όλοι μαζί. Να μοιραζόμαστε τις χαρές και τις λύπες. Δημιουργήσαμε ανάγκες πλασματικές και όχι σωτήριες.

Ο π.Κωνσταντίνος αναφέρθηκε στο πείραμα του Μόντρεαλ στο οποίο ρωτήθηκαν άνθρωποι για το πόσο λίγο οι πολύ πιστεύουν ότι θα ζήσουν. Αυτοί οι οποίοι είπαν λίγα χρόνια αναλογικά αγχώθηκαν και πεθάναν νωρίτερα. Το ίδιο λοιπόν γίνεται και με την τρομολαγνεία της τηλεόρασης. Την υποβολή που υφιστάμεθα όλοι μας τα τελευταία 2 χρόνια. Η σύνδεση του ευρώ με την Ε.Κ.Τ. δεν μας επιτρέπει να κάνουμε δική μας οικονομική πολιτική και έχουμε εξαρτηθεί από τους δανειστές μας στους οποίους εκχωρίσαμε μαζί με την Εθνική μας κυριαρχία και την Εθνική αξιοπρέπεια και τον Εθνικό πλούτο για ένα πινάκιο κακομαγειρεμένης φακής. Δεν πρέπει να απελπιζόμαστε, πρέπει να ενωθούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι εμείς είμαστε κύριοι του ευατού μας. Με καθαρό νού οφείλουμε να ζήσουμε απλά και ταπεινά με αγάπη. Χριστός (Eκκλησία) και κοινότητα χρειάζεται. Η κατάσταση είναι πλέον στα χέρια του Ρωμιού.

Στην συνέχεια προβλήθηκε 45 λεπτο βίντεο με αποσπάσματα για το πώς φθάσαμε στην κρίση, από ποιους και για ποιο σκοπό.

Η κοινωνική συνευθύνη των χριστιανών

2012-02-28T12:11:00.000+02:00

Αρχιμ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος*

"Γίνεται κοινωνός των παθημάτων του Χριστού, όποιος πάσχει για δικαιοσύνη" (Ισαάκ ο Σύρος).
"και τι ζητάει από σένα ο Κύριος, παρά να πράττεις το δίκαιο, και να αγαπάς έλεος, και να περπατάς ταπεινά μαζί με τον Θεό σου?" (Μιχαίας 6:8).
Το κύριο μήνυμα του Χριστού ήταν η αναγγελία της Βασιλείας του Θεού. Ο Χριστός ήλθε για να διακονήσει τον άνθρωπο και να του ανοίξει την θύρα για την Βασιλεία των Ουρανών. Όλη η επίγεια μαρτυρία του Ιησού συνοδευόταν από αγάπη και προσφορά για τον άνθρωπο, και αυτό το μήνυμα ήταν σημαντικό για κάποιον που επιζητούσε την ουράνιο βασιλεία. Όποιος ήθελε να ακολουθήσει τον Ιησού και να κάνει το θέλημα του Θεού, όφειλε να είναι δίκαιος, ελεήμων και εύσπλαχνος κατά το παράδειγμα του Μεγάλου Διδασκάλου.

Ηαναγγελία της Βασιλείας του Θεού αποτελούσε βαθιά ριζωμένη θεολογική καιθρησκευτική παράδοση του εβραϊκού λαού, σύμφωνα με το κήρυγμα των προφητών τηςΠαλαιάς Διαθήκης. Ο Ιησούς εντάσσεται στην ίδια μακραίωνη θρησκευτική παράδοσημε μία σημαντική διαφορά: ο Ίδιος δεν μιλάει απλώς για την Βασιλεία του Θεού,αλλά την προσφέρει ως ζωντανή πραγματικότητα. "ήγγικεν η βασιλεία τωνουρανών". Για να συμμετάσχει κάποιος στην βασιλεία αυτή, προϋπόθεση είναιη αλλαγή ζωής και πνευματικής αντιμετώπισης της κοινωνικήςπραγματικότητας. Ο προφήτηςΜιχαίας, 800 περίπου χρόνια πριν τον Χριστό, τις συνοψίζει στην φράση που θέσαμεως παράθεμα στην αρχή..

Ανδιαβάσει κανείς το έκτο κεφάλαιο του βιβλίου του Μιχαία, θα δει τον Θεό νακρίνει την στάση του λαού Ισραήλ, ο οποίος έχει δυσαρεστήσει τον Θεό, επειδήεγκατέλειψε την οδόν της δικαιοσύνης του Θεού και βαδίζει με ασέβεια καιαδικία. Ο Κύριος καταδικάζει τον Ισραήλ διότι οι πλούσιοι του λαού είναιγεμάτοι αδικία, οι έμποροι χρησιμοποιούν ψεύτικα ζύγια για να κλέβουν, και οικάτοικοι ζουν μέσα στο ψέμα (Μιχαίας 6:9-12). Ο Κύριος δεν είναι ευχαριστημένοςαπό τις προσφερόμενες θυσίες ζώων, τα ολοκαυτώματα και τις άλλες προσφορές.Διότι τι είναι αυτό που ο Κύριος ζητάει από τον καθένα μας? "να πράττειςτο δίκαιο, και να αγαπάς έλεος, και να περπατάς ταπεινά μαζί με τον Θεόσου" (Μιχαίας 6:8). Τρεις προϋποθέσεις, τρεις απαιτήσεις του Θεού πουσυνδέονται μεταξύ τους και είναι καίριες για την εύρυθμη οργάνωση μιαςκοινωνίας: να πράττεις το δίκαιο (δηλ. όχι να μιλάμε θεωρητικά για δικαιοσύνη,αλλά να την εφαρμόζουμε στην πράξη), να αγαπάς τους άλλους, και να βαδίζειςταπεινά ενώπιον του Θεού και των άλλων (δηλαδή ο τρόπος ζωής μας να δείχνει ότινοιαζόμαστε για τους άλλους, δείχνουμε έλεος και αγάπη, δεν ζούμε για τον εαυτόμας επιδεικτικά, εγωιστικά, πλούσια, αδιαφορώντας για τις ανάγκες του άλλου).

800περίπου έτη μετά τον προφήτη Μιχαία, έρχεται ο Ιησούς με ένα ανάλογο μήνυμα γιατον άνθρωπο, που έχει ως κεντρικό του πυρήνα την Βασιλεία του Θεού.. ο Ιησούςχρησιμοποίησε διάφορες παραβολές για να παρομοιάσει την Βασιλεία του Θεού ώστετο περιεχόμενο και η έννοιά της να γίνουν κατανοητά από τον λαό. Σε αρκετέςπεριπτώσεις, η Βασιλεία του Θεού παρομοιάζεται με χωράφι που το καλλιεργεί ογεωργός, σπέρνει τον σπόρο και περιμένει να θερίσει την σοδειά.(Μαρκ. 4:26-34).Πίσω από αυτήν την εικόνα κρύβεται μία μεγάλη αλήθεια, ό,τι σπείρουμε, αυτό θαθερίσουμε. Αν καλλιεργήσουμε την δικαιοσύνη, την αγάπη και το έλεος, αυτά θαλάβουμε ως ευλογημένο καρπό των κόπων μας και αυτά θα αποδώσουν μία ευλογημένησοδειά για την κοινωνία. Οι σπόροι που σπέρνουμε στην κοινωνική και πνευματικήμας ζωή είναι αυτοί που θα ριζώσουν, θα ανθήσουν και θα καρποφορήσουν, ούτωςώστε η Βασιλεία του Θεού να διαδοθεί και να εδραιωθεί ανάμεσα στους ανθρώπουςκαι τις κοινωνίες. Αρκεί ο καρπός που θα καλλιεργήσουμε να είναι σύμφωνα με τοθέλημα του Θεού, ώστε να είναι δυνατός να μεταμορφώσει τον παλαιό άνθρωπο, νααλλάξει την ζωή, την συμπεριφορά, τις κοινωνικές μας σχέσεις.

Σεαυτό το σημείο οφείλουμε να επισημάνουμε μία μεγάλη αλήθεια που συνήθωςπαραθεωρείται. Κανείς δεν σώζεται μόνος του, δρώντας μεμονωμένα, αλλά μέσα στοσύνολο της εκκλησίας και της κοινωνίας. Δεν μπορεί να υπάρξει διαχωρισμόςμεταξύ προσωπικής ή ατομικής πνευματικότητας και κοινωνικής δράσης. Ζούμε μέσαστον κόσμο, και μέσα σε αυτόν αγωνιζόμαστε. Ακόμη και οι ασκητές και οι μοναχοίπου ζουν βίο μοναστικό, αναχωρητικό, μυστικό, ποτέ δεν παύουν να προσεύχονταιυπέρ του κόσμου, η καρδιά και η προσευχή τους καίγονται από την αγάπη και τηναγωνία για την πορεία του ανθρώπου μέσα στην κοινωνία, και, όταν υπάρχεικοινωνική και πνευματική ανάγκη, βγαίνουν από τα μοναστήρια και κατέρχονταιστον κόσμο για να στηρίξουν τους ανθρώπους, όπως λ.χ. το έπραξαν οι ΜέγαςΑντώνιος ερχόμενος στην Αλεξάνδρεια, ο Μέγας Βασίλειος με τα κοινωνικά καιφιλανθρωπικά ιδρύματα της Βασιλειάδας, ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός στους δύσκολουςχρόνους της Τουρκοκρατίας, τα πολλά ορθόδοξα μοναστήρια στην μακραίωνη πορείατου έθνους, που βρέθηκαν κοντά στον φτωχό, τον κατατρεγμένο, προσφέρονταςκαταφύγιο από τους διώκτες και τις τυραννικές εξουσίες, τροφή και στέγη στουςαπόρους, γη στους ακτήμονες καλλιεργητές, εκπαίδευση στους νέους, περίθαλψηστους γέροντες.

Ηπνευματική μας ζωή είναι ανάπηρη όταν παραβλέπει την κοινωνική αδικία και ταπροβλήματα των άλλων. Αγωνιζόμαστε και σωζόμαστε μέσα από την προσωπική μαςπνευματική πορεία που συναντάται αναπόφευκτα με τις διαδρομές των άλλων. Ο δρόμοςγια τον Παράδεισο περνά μέσα από την αγάπη, την δικαιοσύνη και το έλεος που θαεπιδείξουμε στον πλησίον μας. Αυτό μας το τονίζει ο Κύριος στο Ευαγγέλιο τηςΚρίσεως (Ματθ. Κεφάλαιο 25) αλλά και οι ασκητές της ερήμου, οι διηγήσεις τωνΓεροντικών, τα κείμενα των Αγίων Πατέρων.

Δυστυχώς, έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε τοΕυαγγέλιο μονόπλευρα, υπερτονίζοντας την ατομική μας πνευματικότητα, καιξεχνούμε ότι ο Χριστός απευθυνόταν σε άτομα αλλά και στα πλήθη, και οι αναφορέςΤου είχαν ανταπόκριση στην κοινωνική πραγματικότητα της εποχής Του. Εμείς όμωςσήμερα έχουμε αποκόψει το Ευαγγέλιο από τα κοινωνικά του συμφραζόμενα και τοέχουμε περιορίσει βολικά στα μέτρα μας, ως μία προσωπική και εν πολλοίς ανέξοδηπνευματική ευλάβεια αποκομμένη από κάθε κοινωνική αναφορά. Χρειάζεται ναανακαλύψουμε και πάλι τα κοινωνικά μηνύματα του Ευαγγελίου, του μεσσιανικούμηνύματος του Χριστού, αλλά και τον λόγο των Αγίων Πατέρων που ύψωναν φωνήυπερασπίσεως των φτωχών και αδυνάτων ενάντια σε κάθε καταπίεση της εξουσίας, σεκάθε κοινωνική αδικία και ανισότητα πλούτου (βλ. αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος, ΜέγαςΒασίλειος, Γρηγόριος ο Θεολόγος κ.α.).

[ βιβλιογραφικά παραπέμπουμε στα ακόλουθαβιβλία:

1) Ν.Μπερδιάγεφ,Χριστιανισμός και κοινωνική πραγματικότητα, εκδ. Πουρνάρα, Θεσσαλονίκη 1986.

2) Ιω. Πέτρου,Κοινωνική Δικαιοσύνη. Το πρόβλημα της κοινωνικής δικαιοσύνης στην παράδοση τηςΟρθοδοξίας, εκδ. Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1992.

3) Γ. Ροδίτης,Χριστιανισμός και Πλούτος, εκδ. Μήνυμα, Αθήνα 1970.

4) Ν.Θ. Μπουγάτσος, Η κοινωνική διδασκαλίατων ελλήνων Πατέρων, εκδ. Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήνα,1980. .

5) Ν.Θ. Μπουγάτσος, Ηπολιτική ζωή και σκέψη των Ελλήνων Πατέρων, εκδ. Μήνυμα, Αθήνα 1986.

6) π.Θεόδωρος Ζήσης,Ιδιοκτησία και πλούτος κατά τους Τρεις Ιεράρχας, περ. "ΓρηγόριοςΠαλαμάς" 62 (1979).

7) Α. Φυτράκης, Οιμοναχοί ως κοινωνικοί διδάσκαλοι και εργάται εν τη αρχαία ανατολική Εκκλησία,Αθήναι, 1950.].

Η γνήσια πνευματικότητα εκδηλώνεται ωςέκφραση μιας καρδιάς που διψά για την δικαιοσύνη του Θεού, που καίγεται απόαγάπη για τον πλησίον, που συμπάσχει στην θλίψη και την δυστυχία των άλλων. Μίατέτοια καρδιά αντανακλά την γεμάτη αγάπη και έλεος καρδιά του Θεού. Αυτό δίδαξεο Χριστός λέγοντας στους μαθητές Του να γίνουν το αλάτι της γης, το φως τουκόσμου, και να μεταδώσουν το χαρμόσυνο μήνυμα του Ευαγγελίου στα πέρατα τηςοικουμένης. Από τον μικρό σπόροπου βλάστησε στην γη της Παλαιστίνης άνθησε και εξαπλώθηκε το μήνυμα τουΧριστού που ήρθε να μεταμορφώσει τον άνθρωπο και τον κόσμο. Όταν και εμείς οιχριστιανοί κηρύττουμε το ευαγγέλιο της αγάπης και της δικαιοσύνης του Θεού,όταν θέτουμε τον εαυτόν μας στην διακονία του άλλου, συμμετέχουμε στο έργο τουΘεού και γινόμαστε και εμείς με την σειρά μας κήρυκες της Βασιλείας του Θεούκαι της θεϊκής αγάπης για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Ας παραθέσουμε κάποιες απόψεις επί τουθέματος της κοινωνικής ευθύνης και συμμετοχής των χριστιανών στις εξελίξεις,σύμφωνες με την ορθόδοξη θεολογία και πίστη. Ο επίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος Ware γράφειχαρακτηριστικά :" για κάποιον πουέχει απλές γνώσεις ορθόδοξης θεολογίας είναι ξεκάθαρο ότι η σωτηρία μαςεξαρτάται από τη σωτηρία του διπλανού μας. Πολύ ωραία τοποθετεί το θέμα οΚάλλιστος Ware: στην εσχάτη Κρίση δεν θα ρωτηθώ πόσα συνέδρια παρακολούθησα, πόσους λόγουςέβγαλα, πόσες μετάνοιες έκανα κατά την διάρκεια των προσευχών μου, πόσο αυστηράνήστεψα. Μα θα ρωτηθώ: αν έδωσα τροφή στους πεινασμένους, ρούχα στους γυμνούς,αν φρόντισα τους αρρώστους, αν επισκέφθηακ τους φυλακισμένους. Αυτά είναι όλαπου θα ρωτηθώ. Ο δρόμος για τον Θεό βρίσκεται μέσα από την αγάπη για τουςάλλους ανθρώπους, και δεν υπάρχει κανένας άλλος δρόμος" ( ΕπισκόπουΔιοκλείας Κάλλιστου Ware, Ενότητα και Μαρτυρία. 1985 Σελ. 8)

"ΗΕκκλησία είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσει και την ιστορική της αποστολή στονκόσμο, αφού και οι πιστοί της ζουν μέσα στον κόσμο και υπόκεινται στιςσυνέπειες των πολιτικών και κονωνικών διεργασιών…έχει δημιουργηθεί η λανθασμένηαντίληψη, πως μια βαθιά πνευματική ζωή αντίκειται σε μία συνεπή κοινωνικήδραστηριότητα…η διάζευξη μεταξύ "σωματικού" και "πνευματικού","ιστορικού" και "εσχατολογικού", "ατομικού" και"κοινωνικού" είναι εντελώς ξέμη προς τη μεσσιανική αποστολή του ΙησούΧριστού" (Γ. Πατρώνος, Εκκλησία και Κόσμος, εκδ. Ι.Μ. Θηβών και Λεβαδίας,Αθήνα 1983, σελ. 45, 47-48).

"τοκοινωνικό είναι μία διάσταση του πνευματικού…η τραγωδία του χριστιανισμού είναιότι έχασε τη μυστηριακή διάσταση του κοινωνικού. Στους δύο πρώτους αιώνες τηςΕκκλησίας, η κοινωνική διάσταση ήταν σαν ένα 'μυστήριο του αδελφού'. Οι Πατέρεςασχολήθηκαν πολύ με το κοινωνικό πρόβλημα, χωρίς να απολυτοποιούν το κοινωνικό,αλλά βλέποντάς το σαν μια πτυχή της αγάπης που πρέπει να έχει ο ένας για τονάλλον" (Ολιβιέ Κλεμάν (Olivier Clement), Ορθοδοξία και Πολιτική, εκδ. Μήνυμα, 1985,σελ.29,41). [ τα παραθέματα ελήφθησαν από το άρθρο του Ανδρέα Αργυρόπουλου,Χριστιανική πολιτική παρέμβαση, θεολογικές προϋποθέσεις, περιοδικό Manifesto,τ.15-16, 2009, σελ. 28-32).

Η παγκόσμια φτώχεια και ηαδικία

και η δική μας ευθύνη.

Είμαστε όλοι ένοχοι και υπεύθυνοι για τηνπαγκόσμια φτώχεια. Μπορεί να μιλάμε για κοινωνική αλλαγή, εξάλειψη ανισοτήτων,για κοινωνική δικαιοσύνη και για την δικαιοσύνη του Θεού, εάν όμως η αλλαγήπρέπει να μας αγγίξει ατομικά και προσωπικά, ως μέλη μιας παγκόσμιας κοινωνίαςεμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι για την κοινωνική αδικία, την ανθρώπινηυποβάθμιση, για τις αδικίες στον δημόσιο και ιδιωτικό μας βίο. Ο καθένας απόεμάς φέρει ευθύνη διότι παραμένει κωφός και τυφλός, αδρανής σε κάθε μορφήαδικίας και ανθρώπινης εξαθλίωσης. Η αίσθηση αυτή συνενοχής πρέπει να βαρύνειτην συνείδησή μας.. ένα από τα αιτήματα της Κυριακής Προσευχής (του'"Πάτερ Ημών") είναι "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών"(Ματθ. 6:12), που δηλώνει την αμαρτωλή μας ενοχή έναντι τω άλλων. Είμαστε όλοισε κάποιον βαθμό συνυπεύθυνοι εάν σε μία χώρα πεθαίνουν άνθρωποι από πείνα καιασθένειες, εάν σε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη ξεριζώνονται άνθρωποι από τασπίτια τους και γίνονται πρόσφυγες εξαιτίας διεθνών πολέμων για οικονομικάσυμφέροντα και πετρέλαια, εάν κάπου αλλού η αδιαφορία μας επιτρέπει σεαντιδημοκρατικά και ανελεύθερα καθεστώτα καταπιέζουν, φυλακίζουν, βασανίζουνκαι θανατώνουν αθώους πολίτες, γυναίκες και μικρά παιδιά. Είμαστε ακόμησυνένοχοι διότι αδιαφορούμε για τον πλησίον μας, που είναι άστεγος, άρρωστος,ναρκομανής, για τα παιδιά και τις γυναίκες που υφίστανται εκμετάλλευση. Είμαστεσυνυπεύθυνοι για την οικολογική κρίση του πλανήτη και την μόλυνση των υδάτωνκαι των τροφίμων. Η δική μας παράλειψη και αδιαφορία επιτρέπουν να συνεχίζονταιτέτοιες καταστάσεις. Οφείλουμε να κατανοήσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας, ότιδεν ζούμε μεμονωμένα, αλλά ότι συναποτελούμε μέρος της παγκόσμιας ανθρωπότητας,και ό,τι συμβαίνει σε κάποιο μέρος του πλανήτη, σε κάποιον βαθμό θα επηρεάσεικαι εμάς, είτε είναι οικολογική καταστροφή και μόλυνση, άνοδος των τιμών τωντροφίμων, πόλεμος που οδηγεί σε κύμα προσφύγων. Με αυτήν την έννοια ο Χριστόςλέγει "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών", συγχώρεσε τις αμαρτίες μας,και όχι μόνον τις δικές μου αμαρτίες, αλλά και τις συλλογικές μας αμαρτίες.

Όταν κανείς επιλέγει να ζει μετρημένα,ασκητικά, περιορισμένα, φτωχικά ίσως, χωρίς την περιττή αφθονία καικατασπατάληση αγαθών, αυτό φανερώνει ένα πνεύμα αυτοθυσιαστικό για την αγάπητου Χριστού και προς όφελος εκείνων των ελαχίστων αδελφών του Χριστού, τωνδικών μας αδελφών, των πτωχότερων ανάμεσα στους φτωχούς. Υπάρχει τόση πολλήδυστυχία και φτώχια γύρω μας, που μία χριστιανική συνείδηση, για την αγάπη τουΧριστού και του πλησίον, δεν μπορεί να ανεχθεί να ζει μέσα σε πλούτο καιαφθονία. Αναμφισβήτητα, η αμαρτία και η κοινωνική αδικία θα εξακολουθεί ναδημιουργεί φτωχούς. Άλλωστε, το είπε και ο Κύριος: "τους φτωχούς θα τουςέχετε πάντοτε ανάμεσά σας". Ωστόσο, η αγάπη και το ενδιαφέρον για τουςφτωχούς μπορεί να ξεπερασθεί από μία ανώτερη και δυνατότερη αγάπη, αυτήν γιατον Χριστό. Ο Χριστός είπε στους μαθητές Του: "δεν θα Με έχετε πάντοτεμαζί σας" (Ματθ. 26¨11).

Ωστόσο, η πνευματική μας αγάπη για τον Χριστόδεν πρέπει να μας εμποδίζει να αγαπούμε τους φτωχούς. Εάν δούμε κάποιον αδελφόνή αδελφή μας κάποιον συνάνθρωπό μας και του πούμε "ο Θεός μαζί σου, θα σεβοηθήσει", αλλά δεν του προσφέρουμε κάτι πιο πρακτικό στην ανάγκη και τηνφτώχια του, που είναι λοιπόν η αγάπη μας για τον Χριστό?, διερωτάται οαπόστολος Ιάκωβος (Ιακ. 2¨15-16).

Εάν κάποιος μας ζητήσει το ιμάτιο, ας τουδώσουμε και τον χιτώνα, μας λέγει ο Κύριος. Δεν έχει νόημα να συσσωρεύουμεθησαυρούς, χρήματα, ή επιδεικτικόπλούτο ή να ενδυόμαστε επιδεικτικά και υπερβολικά. Ο γνήσιος χριστιανός οφείλεινα είναι απλός και αληθινός, να μην θησαυρίζει θησαυρούς για τον εαυτόν πουφθείρονται ή κλέβονται, ούτε να γεμίζει την ζωή του με μέριμνες και πολλέςφροντίδες για την διαχείριση και διασφάλιση των υλικών του αγαθών, αλλά να έχει εμπιστοσύνη στον Θεό, ναεπιζητεί την βασιλεία και την δικαιοσύνη του Θεού (Ματθ. 6:25-34). Αυτόν τοναπλό τρόπο ζωής μας καλεί να ακολουθήσουμε ο Χριστός.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από το ναπροσφέρει κάποιος την ζωή του για τον αδελφόν του (Ιω 15:13), όχι πάντοτε μετην κυριολεκτική έννοια του όρου, δηλαδή την θυσία της ίδιας της ζωής, λ.χ. μεένα αυτοθυσιαστικό θάνατο, αλλά με την καθημερινή προσφορά της ζωής μας, τουεαυτού μας, του χρόνου μας, του χρήματός μας, σε όποιον έχει ανάγκη. Αυτήν τηνζωήν αγάπης και προσφοράς έζησε ο Χριστός.. Δεν επεζήτησε τίτλους και αξιώματα,αλλά έζησε απλά και ταπεινά, "διήλθε ιώμενος και ευεργετών" όσους Τονπλησίαζαν και Τον χρειάζονταν. Όλη Του η ζωή ήταν μέσα στην θεληματική φτώχια.Φτωχός γεννήθηκε μέσα σε ένα σπήλαιο, και φτωχός απέθανε πάνω στον Σταυρό.

Για μας είναι δύσκολο να καταλάβουμε ήδεχθούμε στην ζωή μας την φτώχεια, τις θλίψεις και τις στερήσεις, εξ αιτίας τουτρόπου που ζούμε και σκεφτόμαστε. Οι θλίψεις και οι στερήσεις είναι ένας τρόπος να εμβαθύνουμε στηνπίστη, να πλησιάσουμε τον Χριστό, μόλις κατανοήσουμε την ανθρώπινη αδυναμία μαςκαι στηριχθούμε στον Θεό. Ο Ιησούς Χριστός γνωρίζει τις αδυναμίες και τηναμαρτωλή μας κατάσταση, όπως και τις αγωνίες και τις θλίψεις μας. Ο ίδιος προσωπικάγνώρισε θλίψεις και στερήσεις, ένοιωθε την πείνα και την δίψα, και την απόλυτηφτώχεια να μην έχει κάποιο κατάλυμα να κλίνει την κεφαλήν Του (Ματθ. 8:20) κατανοεί λοιπόν την δική μας φτώχειακαι στέρηση, όπως και ο Θεός Πατέρας γνωρίζει τις ανάγκες μας (Ματθ. 6:8).

Ο Χριστός βίωσε την απόλυτη στέρηση και θλίψηπάνω στον Σταυρό, μόνος και εγκαταλειμμένος. Και ο κάθε χριστιανός, ότανυποφέρει από κάποιας μορφής θλίψη, στέρηση, φτώχεια, συμμετέχει στα παθήματατου Χριστού και έτσι ανταναπληρώνει τις προσωπικές ελλείψεις και αμαρτίες (Κολ.1:24) . από την στιγμή που αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε τον Χριστό ως Οδηγόστην ζωή μας, οι θλίψεις και οι διώξεις από τον κόσμο είναι αναμενόμενες. Μαςέχει προειδοποιήσει σχετικώς ο Κύριος (Ιω. 15:18-20). Και με αυτήν την έννοιαμπορούμε να έλθουμε στην θέση των ελαχίστων αδελφών μας, να κατανοήσουμε, νασυμπάσχουμε και να βιώσουμε την φτώχεια, την θλίψη, την αδικία που εκείνοιβιώνουν. Πολλοί χριστιανοί που ζουν μέσα στον κόσμο, σε συνθήκες κοινωνικήςανισότητας, αδικίας, ανέχειας και διώξεων, μπορούν να υπομένουν καρτερικά γιατα παθήματά τους και να αισθάνονται χαρά γιατί συμπάσχουν για την αγάπη τουΧριστού, διώκονται από κοσμικές εξουσίες αλλά θα λάβουν δόξα από τον Κύριο (Α'Πετρ. 4:12-13). Ακόμη και αυτοί που υποφέρουν και ζουν σε φτώχεια και στέρηση,δοκιμάζουν θλίψη και κοινωνική απαξίωση, ας αναθέτουν τις ψυχές τους στον αγαθόΚτίστη κάνοντας πάντοτε το αγαθό (Α' Πετρ 4:19), εργαζόμενοι πάντοτε για τοκαλό, που μπορεί να είναι η συμπαράσταση στον φτωχό και πάσχοντα, η υπεράσπιση των αδικουμένων, ηπροσπάθεια για την διάδοση της δικαιοσύνης του Θεού. Μαζί με τους άλλουςυποφέρουμε και κακοπαθούμε ως καλοί στρατιώτες Χριστού ( Β' Τιμ. 2:3).

Έτσι, μπορούμε με μία τέτοια χριστιανική στάση ζωής νααντιμετωπίσουμε καταστάσεις φτώχειας και στέρησης, να δούμε μέσα από την μαύρηκοινωνική πραγματικότητα το φως της ελπίδας του Χριστού, και να αγωνισθούμε νααλλάξουμε την άδικη κοινωνική πραγματικότητα γενόμενοι αλάτι και φως τουκόσμου, όπως μας θέλει ο Χριστός. Μόνον έτσι μπορούμε να οδηγηθούμε σεσυλλογικότητες και να αποφύγουμε την παγίδα της κοινωνικής απομόνωσης, τηςαποξένωσης από τον συνάνθρωπο, της μοναξιάς, του αποκλεισμού. Ο άνθρωπος πουυποφέρει από φτώχεια και αδικία μπορεί πολύ εύκολα να οδηγηθεί στο περιθώριο της κοινωνίας, αποξενωμένοςαπό τους συνανθρώπους και μακριά από τον Θεό. Ο χριστιανός που βιώνει τέτοιεςκαταστάσεις μπορεί να βοηθήσει τον πλησίον του να ξεφύγει από την παγίδα τηςμόνωσης και του κοινωνικού αποκλεισμού, να του συμπαρασταθεί, αν του δώσειελπίδα πνευματική και κοινωνική. Όταν κάποιος φθάσει στο σημείο να πει"που θα βρω δύναμη να αντέξω? Δεν βρίσκω καμία βοήθεια στον εαυτό μου. Οιδυνάμεις με έχουν εγκαταλείψει", όπως είπε ο Ιώβ (6:11-13) τότε μπορεί ναστραφεί σε μία μεγαλύτερη δύναμη στήριξης, στον Θεό, και να πει, όπως ο Ιώβ,ότι ζει Κύριος ο Θεός , Υπερασπιστής και Λυτρωτής. Αυτός θα με ελευθερώσει απότις θλίψεις μου και τότε θα δω τον Θεό (Ιώβ 19:25-27).

Ο Θεός προσκαλεί και αναζητεί αυτούς τουςφτωχούς και ταπεινούς ανθρώπους, για να τους τιμήσει, να τους εξυψώσει, να τουςκαταστήσει μέλη της Βασιλείας Του και κήρυκες του ευαγγελίου της αγάπης και τηςαπολυτρώσεως. Συνήθως έχουμε την τάση να προτιμούμε τους πλούσιους και ισχυρούςανθρώπους, με αξιώματα και κοινωνική θέση, αν επιζητούμε την φιλία και τηνστήριξή τους, και , αντιθέτως, να περιφρονούμε και να αδιαφορούμε για τους πιοταπεινούς, τους φτωχούς, τους ασθενείς, τους ανθρώπους της κοινωνικής εξαθλίωσης και του περιθωρίου. Όμως,αυτούς τους αδικημένους, τους εξαθλιωμένους, τους φτωχούς και περιφρονημένουςήλθε να εξυψώσει ο Κύριος, να στηρίξει, να αποκαταστήσει. "εν εκείνω τω καιρώ αποκριθείς ο Ιησούςείπεν,. Εξομολογούμαί σοι, Πάτερ, Κύριε του ουρανού και της γης, ότι έκρυψαςταύτα από σοφών και συνετών και απεκάλυψας νηπίοις… δεύτε προς με πάντες οικοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς. Άρατε τον ζυγόν μου εφ' υμάςκαι μάθετε απ' εμού, ότι πραύς είμι και ταπεινός τη καρδία, και ευρήσετεανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών" (Ματθ. 11:25, 28-29). Αυτός είναι ο δρόμοςκαι η επιλογή του Κυρίου και ημών των χριστιανών, να αγκαλιάσουμε τον φτωχό, νααγαπήσουμε τον πλησίον μας, να τον αναπαύσουμε και να τον ξεκουράσουμε την ώρατης ανέχειας, της θλίψης, της αδικίας.

Όταν αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα τωνανθρώπων, για αξιοπρέπεια και ελευθερία, όταν αισθανόμαστε ως μέρος τηςδιακονίας μας την φροντίδα για τους πεινασμένους και τους στερημένους, τότεείμαστε μέσα στο θέλημα που Θεού, που ενσαρκώθηκε και ήλθε ως Μεσσίας Λυτρωτήςγια να μας ελευθερώσει από την αμαρτία. Οι κοινωνικές συνέπειες της αμαρτίαςείναι η αδικία , οι διακρίσεις και οι ανισότητες, μέσα στην σωστική αποστολήτου χριστιανισμού είναι και το να λαμβάνει θέση γι' αυτά τα ζητήματα υπέρ τωναδυνάτων και αδικουμένων.

Ο χριστιανικός λόγος υπερβαίνει τηνοικονομική πραγματικότητα. Δεν μιλάει για την οικονομική ανισότητα ή εκμετάλλευση, αλλά καλεί σε μετάνοια καιαλλαγή συμπεριφοράς τους ανθρώπους που η αμαρτωλή τους καρδιά τους οδηγεί σεπράξεις αδικίας. Δεν αρκεί η οικονομική ελευθερία, η ευημερία, η κοινωνική πρόοδος,εάν αυτή δεν στηρίζεται σε πνευματικές βάσεις, σε μετανοημένες καιαναγεννημένες καρδιές, που βρίσκονται σε ειρήνη με τον Θεό και τους ανθρώπους.Ειδάλλως, όλο το οικονομικό και κοινωνικό οικοδόμημα θα καταρρεύσει. Οσύγχρονος προβληματικός και αγχώδης τρόπος ζωής των ανθρώπων έχει ανάγκη απόειρήνη, από την γαλήνη και την ελπίδα που προσφέρει ο Χριστός ο Λυτρωτής.Πολλές φορές στα Ευαγγέλια αναφέρεται ότι ο Χριστός χόρτασε τους πεινασμένους,έδωσε φως στους τυφλούς και θεραπεία στους ασθενείς, έδειξε αγάπη καισυμπόνοια. Ήταν και αυτό ένα σημαντικό μέρος του λυτρωτικού μηνύματος του Χριστού.

Παρομοίως, και εμείς σήμερα δεν μπορούμε, εάνθέλουμε να είμαστε γνήσιοι ακόλουθοι και μαθητές του Χριστού, να αδιαφορούμεγια την αμαρτία μέσα στην κοινωνία, την αδικία, την εκμετάλλευση, για τουςανθρώπους που είναι δέσμιοι της αμαρτίας και της αδικίας. Η αλήθεια του Κυρίουέχει την δύναμη να μας ελευθερώσει από τέτοιες καταστάσεις. Θα επαναλάβουμε τομήνυμα του Κυρίου: "Πνεύμα Κυρίουεπ' εμέ ού είνεκεν έχρισέν με ευαγγελίσασθαι πτωχοίς (=να φέρω καλές ειδήσεις για τους φτωχούς),απέσταλκέν με κηρύξαι αιχμαλώτοιςάφεσιν (=ελευθερίαν) και τυφλοίς ανάβλεψιν. Αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει,κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν" (Λουκ. 4:18-19). Αυτά τα καλά νέα για τουςφτωχούς, τους αιχμαλώτους καικαταπονημένους, για τους οποίους ήλθε ο Μεσσίας, οφείλουμε και εμείς σήμερα νατα μεταφέρουμε ως μέρος του ευαγγελίου που κηρύττουμε, ως μέρος της διακονίαςκαι της χριστιανικής μας μαρτυρίας στον κόσμο και τον άνθρωπο, να γνωρίσουμεστον κόσμο Εκείνον που για χάρη μας, ενώ ήταν πλούσιος, έγινε φτωχός, για νακατεβεί και να βρεθεί κοντά στον ασθενή, τον αμαρτωλό, τον καταπονημένο, τονεξαθλιωμένο άνθρωπο, για να του δώσει άφεση (= ελευθερία και συγχώρησηαμαρτιών).

Αρχιμ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος

(εφημέριος Ι.Ν. Αγ.Μάρκου Ευγενικού Κάτω Πατησίων)

Ο π. Γεώργιος Δορμπαράκης στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς

2012-02-28T11:05:00.001+02:00

Την Τρίτη 28 Φεβρουαρίου στις 6.30μ.μ., μετά την Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου, θα πραγματοποιηθεί εντός του Ναού Αγίου Δημητρίου (Ταμμπουρίων) ομιλία από τόν

Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Δορμπαράκη, εφημέριο του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως με θέμα: ''Χρειάζεται πνευματικό λίφτιγκ ο χριστιανός; Το μυστήριο της μετανοίας και εξομολογήσεως στην πνευματική μας ζωή''.
Η ομιλία εντάσσεται στο πρόγραμμα που έχει καταρτίσει η Ενορία μας για την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στη προσπάθεια να κατανοήσουμε τα πνευματικά νοήματα της περιόδου και να είναι καρποφόρος και αποδοτική η πνευματική μας εργασία.

«Φιλοσοφία και Κοσμολογία» με τον Καθηγητή κ. Σπυρίδωνα Τσιτσίγκο

2012-02-28T10:32:00.001+02:00

Την Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012 και ώρα 17:00 στο Νέο Αμφιθέατρο του Κεντρικού Κτηρίου τού Πανεπιστημίου Αθηνών (Πανεπιστημίου 30), θα ομιλήσει ο Αναπληρωτής Καθηγητής τού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δρ. Θεολογίας και Δρ. Ψυχολογίας, Σπυρίδων Τσιτσίγκος, με θέμα «Η αλληλεπίδραση θρησκειο-ψυχολογικών models και κοσμολογικών μύθων».

Η ομιλία εντάσσεται στα πλαίσια της Επιστημονικής Διημερίδας με τίτλο «Φιλοσοφία και Κοσμολογία».

Είσοδος ελεύθερη.

Πληροφορίες για την ομιλία:

E-mails: stsitsig@yahoo.com, tsitsigkos@yahoo.com

Τηλ. 6976449899 & 2221078428

Ιστοσελίδα: http://iorthodoxitheologia.blogspot.com/

Όχι στην εθνική κατάθλιψη

2012-02-28T10:25:00.001+02:00

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Γύρω μας βλέπουμε πρόσωπα σκυθρωπά. Το άγχος καταλαμβάνει τους Έλληνες και είναι έκδηλη η αγωνία για το μέλλον. Οι δημοσκοπήσεις και οι έρευνες των ειδικών Ινστιτούτων καταγράφουν μία εντεινόμενη και διευρυνόμενη τάση εθνικής κατάθλιψης. Στο μετρό ακούω συνεχώς και περισσότερους ανθρώπους να παραμιλούν. Στους δρόμους βλέπουμε εκατοντάδες ανθρώπους να ψάχνουν φαγητό στους κάδους απορριμμάτων.

Ο καθένας μας ερωτά τον άλλο τί ξέρει, τι ακούει, τί προβλέπει για τα οικονομικά προβλήματα. Σύγχυση επικρατεί σε όσους ακούν και διαβάζουν τα ΜΜΕ. Κάθε αναλυτής έχει τη δική του γραμμή και άποψη που διαφωνεί με τις απόψεις και προβλέψεις των άλλων. Εικόνες και καταστάσεις ασυνήθιστες ειδικά για όσους γεννήθηκαν μετά το 1950 και έζησαν σε περιόδους σχετικής ανάπτυξης και ευμάρειας.

Πιστεύω ακράδαντα ότι το στοίχημα του τόπου και του λαού μας θα κερδηθεί πρώτα στον ψυχολογικό τομέα. Αν αφήσουμε την απαισιοδοξία να μας καταλάβει δεν θα μπορέσουμε να δούμε ψύχραιμα το μέλλον. Η αρχή πρέπει να γίνει από τους πολιτικούς. Να εξηγήσουν ξεκάθαρα στο λαό τί συμφωνίες υπογράφουμε, τι υποχρεώσεις αναλαμβάνουμε, γιατί είναι απαραίτητο να γίνουν όλα αυτά. Να απαντηθούν τα ερωτήματα των πολιτών που αγωνιούν αν θα επιστρέψουμε στη δραχμή και αν θα χαθούν οι οικονομίες τους, τις οποίες με κόπο μάζεψαν. Λαός που πιστεύει ότι είναι παραπληροφορημένος, ανενημέρωτος και ότι σκοπίμως τον κρατούν στο σκοτάδι δεν έχει τη διάθεση για θυσίες και για επίδειξη κατανόησης.

Θα είναι χρήσιμο να πιεσθούν με κάθε τρόπο οι Δημόσιες Υπηρεσίες, οι ΔΕΚΟ και οι Τράπεζες να ελαφρύνουν τη σκληρή πολιτική που ακολουθούν και να άρουν ή να αποσύρουν προσωρινά τα άδικα μέτρα και τα αφόρητα βάρη. Η ΔΕΗ πρέπει να παύσει αν κόβει το ρεύμα σε όσους δεν πληρώνουν το χαράτσι των ακινήτων μαζί με τον λογαριασμό του ρεύματος και τα Ανώτατα Δικαστήριά μας πρέπει να επιταχύνουν τη σχετική απόφασή τους μετά από τις προσφυγές που έχουν υποβληθεί. Οι Τράπεζες πρέπει να το καταλάβουν μόνες τους ή αν δεν το καταλάβουν να πιεσθούν για να το κάνουν και να δώσουν μεγαλύτερη περίοδο χάριτος ή αν δεχθούν απομείωση των ποσών τα οποία τους χρωστούν οι δανειστές. Είναι πάρα πολλά τα νοικοκυριά που αδυνατούν να ξεπληρώσουν τα δάνεια που πήραν για συγκεκριμένες υπαρκτές ανάγκες. Ας μην στείλουν οι Τραπεζίτες αυτούς τους ανθρώπους στην απόγνωση και σε πιθανές αυτοκτονίες. Η επίδειξη ανθρωπιάς και επιεικείας θα κάνει καλό στην κοινωνική συνοχή αλλά θα βελτιώσει την κοινωνική εικόνα των Τραπεζών. Αν δεν κάνουν μόνες τους οι Τράπεζες τέτοιες φιλάνθρωπες ρυθμίσεις κινδυνεύουν να υποχρεωθούν από κάποια δικαστική απόφαση ή από σχετική νομοθεσία. Καλύτερα να λάβουν από μόνες τους την πρωτοβουλία.

Τα ΜΜΕ ας είναι πιο προσεκτικά στον τρόπο μεταδόσεως πληροφοριών και προβλέψεων. Η τρομολαγνεία και η συνεχής ροή απαισιοδόξων μηνυμάτων μπορεί προσωρινά να φέρει τηλεθέαση, αλλά τελικά βλάπτει το κοινωνικό σύνολο και το μέλλον της χώρας. Με ανθρώπους χωρίς ελπίδα και προοπτική ή με ανθρώπους ευρισκομένους σε πλήρη σύγχυση καμία οικονομική ανάπτυξη και ανάκαμψη δεν είναι εφικτή. Οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ έχουν συμφέρον να καλλιεργηθεί η κατάλληλη ψυχολογία για καλύτερες ημέρες στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο. Διότι αν αρχίσει να λειτουργεί η αγορά τότε θα υπάρξουν και περισσότερες διαφημίσεις, από τις οποίες συντηρούνται τα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως.

Η Παιδεία ετοιμάζει τα παιδιά μας όχι μόνο για να βρουν ένα επάγγελμα , αλλά και για να έχουν πλούσιο ψυχικό κόσμο και να γίνουν χρήσιμοι άνδρες και γυναίκες στην κοινωνία. Τα βιβλία, τα προγράμματα , τα μηνύματα πρέπει να γίνουν περισσότερο ελπιδοφόρα και να καλλιεργούν στους νέους την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Η Νεοελληνική Λογοτεχνία να γίνει το μάθημα απ’ όπου θα εφοδιασθούν τα Ελληνόπουλα με όμορφες εικόνες στο μυαλό τους για να καταπολεμήσουν τη γενικευμένη μιζέρια. Γι αυτό χρειάζεται να αποβληθούν τα μελαγχολικά κείμενα τα οποία δυστυχώς είναι πολλά σε όλες τις βαθμίδες. Δώστε στα παιδιά μας τους μεγάλους λογοτέχνες που ύμνησαν το φως της Ελλάδος, την χριστιανική μας πίστη, την λεβεντιά και το φιλότιμο που επιδεικνύουν οι Έλληνες στα δύσκολα και την παραδοσιακή αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο. Η Ιστορία να αξιοποιηθεί για να νιώσουμε υπερήφανοι για τη συνέχεια του Ελληνισμού. Για να διδαχθούν τα Ελληνόπουλα ότι περάσαμε και από δυσκολότερες περιόδους και παρά ταύτα επιβιώσαμε. Τα Θρησκευτικά να αναβαπτισθούν στην Ορθόδοξη Χριστιανική κληρονομιά, η οποία μας θυμίζει ότι πάντα μετά τη Σταύρωση ακολουθεί η Ανάσταση. Όλα τα μαθήματα να γίνουν αφορμή για ηθική και πνευματική ανάταση. Για να μπορέσει η νέα γενιά να διορθώσει τα λάθη της δικής μας γενιάς, αυτά που οδήγησαν στην κρίση.

Ας προσπαθήσει ο καθένας μας να φανεί πιο δυνατός και να μεταδώσει μία σταγόνα ελπίδας στους διπλανούς του. Είμαστε Έλληνες. Δικαιούμαστε να παίρνουμε δύναμη από το παρελθόν μας και να σχεδιάζουμε ένα καλύτερο μέλλον. Διότι μας αξίζει. Είμαστε Έλληνες και έχουμε μία τεράστια πνευματική κληρονομά και τον θησαυρό της Ορθόδοξης Πίστης, ώστε να μην γαντζωνόμαστε μόνο στα υλικά. Έχουμε στα γονίδιά μας την υπομονή και την επιμονή. Και θα τα καταφέρουμε!

Κ.Χ. 20.2.2012

Τί κακά κάνουν οἱ χριστιανοί στίς Ἀπόκριες

2012-02-28T10:23:00.000+02:00

Ἄγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου

Ποιός μπορεῖ νά διηγηθεῖ τίς ἀταξίες, πού κάνουν οἱ Χριστιανοί κατά τήν περίοδο τῶν Ἀποκρέων, καί μάλιστα στά νησιά; Στ' ἀλήθεια, θά μποροῦσε νά πεῖ κανείς, ὅτι τότε οἱ Χριστιανοί δαιμονίζονται ὅλοι, διότι χορεύουν, παίζουν, τραγουδοῦν ἀσυνείδητα, μέχρι καί αὐτοί οἱ πλέον γέροντες.
Καί, ὅποιος δέν χορέψει ἤ δέν τραγουδήσει, θεωρεῖται τρελλός, διότι οἱ ἄνδρες φοροῦν γυναικεία φορέματα καί οἱ γυναῖκες ἀνδρικά· διότι ντύνεται ὁ καθένας μέ διαφορετικά ροῦχα καί μάσκες, τίς κοινῶς ἀποκαλούμενες μουτσοῦνες· τότε δέν ἔχει διαφορά ἡ ἡμέρα ἀπό τήν νύκτα· διότι ἐπίσης μέ τήν ἡμέρα καί ὅλη ἡ νύκτα ξοδεύεται σέ χορούς καί μασκαριλίκια· τότε δέν διαφέρουν οἱ λαϊκοί ἀπό τούς κληρικούς καί τούς ἱερωμένους· διότι ὅλοι ἐξ ἴσου ἀτακτοῦν· τότε, γιά νά πῶ ἔτσι, πανηγυρίζει ἡ ἀσέλγεια· γιορτάζει ἡ ἀκολασία· εὐφραίνεται ἡ μέθη· ἀγάλλεται ἡ τρυφή καί ἡ ἀσωτεία· χορεύει ὁ διάβολος μέ δέκα μανδύλια καί μαζί μέ αὐτόν χορεύει ὅλο τό πλῆθος τῶν δαιμόνων· διότι τό κέρδος, πού κάνουν μόνο στίς ἀποκριές, δέν μποροῦν νά τό ἀποκτήσουν σέ ὁλόκληρο τόν χρόνο. Λυπᾶται δέ ἡ ἀρετή· στενοχωριέται ἡ σωφροσύνη· ὀδύρεται ἡ χριστιανική σεμνότητα καί ἡ εὐταξία· διώχνεται ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ καί ὁ φόβος τῆς κολάσεως καί τῆς κρίσεως· πενθεῖ ὁ Χριστός καί θρηνοῦν ὅλοι οἱ ἄγγελοι καί οἱ δίκαιοι.

"Ω, καί ποιός νά μή κλάψει; καί ποιός νά μή χύσει καρδιοστάλακτα δάκρυα, βλέποντας τήν ἀπώλεια καί τήν ἀνοησία αὐτῶν τῶν Χριστιανῶν; Αὐτοί εἶναι τόσο ἀνόητοι, πού ἀντί νά κερδίσουν ἀπό τήν νηστεία τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, περισσότερο ζημιώνονται ἀπό τίς ἀπόκριες, καί, γιά νά κερδίσουν ἕνα, χάνουν ἑκατό· καί κάνουν οἱ ἄθλιοι σάν τούς ἀνόητους ἐμπόρους, τρέχοντας σέ ζημία καί ὄχι σέ κέρδος· διότι ἀσύγκριτα μεγαλύτερη εἶναι ἡ βλάβη πού δέχονται κατά τίς ἀπόκριες, παρά ἡ ὠφέλεια πού λαμβάνουν ἀπό τήν Τεσσαρακοστή πού ἔρχεται· ἴλεως, ἴλεως, ἴλεως νά γίνη ὁ Θεός. Καί μακάρι αὐτός νά φωτίση τούς ἅγιους Ἀρχιερεῖς καί τούς πνευματικούς καί τούς διδασκάλους, νά ἐμποδίσουν αὐτά τά κακά μέ ἀφορισμούς καί μέ ἐπιτίμια, ὅπως ὁρίζει καί ὁ ξβ' Κανόνας τῆς ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς ς’ Συνόδου:«Τάς οὕτω λεγομένας Καλάνδας, καί τά λεγόμενα Βοτά, καί τά καλούμενα Βουμάλια...κατά τί ἔθος παλαιόν καί ἀλλότριόν τοῦ τῶν Χριστιανῶν βίου, ἀποπεμπόμεθα, ὁρίζοντες μηδένα ἄνδρα γυναικείαν στολήν ἐνδιδύσκεσθαι ἤ γυναίκα τήν ἀνδράσιν ἁρμόδιον ἀλλά μήτε προσωπεῖα κωμικά ἤ σατυρικά ἤ τραγικά ὑποδύεσθαι· μήτε τό τοῦ βδελυκτοῦ Διονύσου ὄνομα τήν σταφυλήν ἐκθλίβοντος ἐν τοῖς ληνοῖς ἐπιβοᾶν.... Τούς οὔν ἀπό τοῦ νῦν τί τῶν προειρημένων ἐπιτελεῖν ἐγχειροῦντας, ἐν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, εἰ μέν κληρικοί εἶεν, καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, εἰ δέ λαϊκοί, ἀφορίζεσθαι».

(Πηγή: «Χρηστοήθεια τῶν Χριστιανῶν», Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Λόγος Β’, Μεταφραστής: Βενέδικτος Ἱερομόναχος Ἁγιορείτης, Ἐκδότης: Συνοδία Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου Νέα Σκήτη Ἁγίου Ὅρους, Ἔτος ἔκδοσης: 2010)

Ο π. Ανανίας στη Χαλκίδα

2012-02-28T02:06:00.000+02:00

Την ερχόμενη Κυριακή 4 Μαρτίου 2012 και ώρα 6.00 μ.μ. θα λάβει χώρα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Χαλκίδος ο Β΄ Κατανυκτικός Εσπερινός, στον οποίον θα χοροστατήσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος και θα κηρύξει τον Θείο Λόγο ο Αρχιμανδρίτης π. Ανανίας Κουστένης, Ιεροκήρυξ.

naro.gr

Α' Κατανυκτικός Εσπερινός της Συγγνώμης στην Πάτρα

2012-02-28T02:04:00.000+02:00

mixaliszaf.blogspot.com

Την Κυριακή της Τυρινής το απόγευμα τελέσθηκε ο Α' Κατανυκτικός Εσπερινός της Συγγνώμης, στο Νέο Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Πατρών, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου ο οποίος και εκήρυξε τον Θείον Λόγον.

Στο τέλος της ακολουθίας του Εσπερινού ο Κλήρος και το ευσεβές εκκλησίασμα ασπάστηκαν τον σταυρό, που κρατούσε ο Σεβασμιώτατος στα χέρια του, δια να πάρουν ευλογία και δύναμη για την νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ετήσιο μνημόσυνο εις μνήμην του Πρωτοψάλτου-Καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής Νικολάου Λιλιόπουλου

2012-02-28T01:54:00.000+02:00

Το Σάββατο 10/03/2012 εις τον Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Χαλάστρας, θα πραγματοποιηθεί το ετήσιο μνημόσυνο εις μνήμην του Πρωτοψάλτου-Καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής, Γεν Γραμματέα ΟΜΣΙΕ-Ιατρού Διευθυντή Π.Α.Α, Νικολάου Λιλιόπουλου, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμων. Είστε όλοι καλεσμένοι.

Η ομιλία στον Α´ Κατανυκτικό Εσπερινό του Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου (video-ήχος)

2012-02-28T01:38:00.000+02:00

Πῶς πάει ὁ ζῆλος σου;

2012-02-28T01:01:00.000+02:00

Πρωτ. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Σ’ ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ» (1-11-1956), τὸ ὁποῖο εἶχε φυλάξει στὸ ἀρχεῖο του ὁ ἀείμνηστος Γέροντας, πατὴρ Ἀρσένιος Κομπούγιας, τοῦ ἡσυχαστηρίου «Παναγία ἡ Γοργοεπήκοος» στὴ Ναύπακτο, γράφει τὸ ἑξῆς σημαντικὸ γεγονός:
Ἕνας ἱερεὺς ζηλωτὴς, μὲ πλούσια δράση, εἶδε κάποτε ἕνα ὄνειρο. Ὁ ἴδιος μᾶς τὸ ἔχει περιγράψει ὡς ἑξῆς:

«Καθόμουνα στὴν πολυθρόνα μου, κουρασμένος κι ἐξαντλημένος ἀπὸ τὴν ἐργασία. Τὸ σῶμα μου πονοῦσε ἀπ’ τὴ μεγάλη κόπωση.

Πολλοὶ στὴν ἐνορία μου ζητοῦσαν τὸν πολύτιμο «Μαργαρίτη». Καὶ πολλοὶ τὸν εἶχαν βρεῖ. Ἡ ἐνορία μου προόδευε ἀπὸ κάθε ἄποψη. Ἡ ψυχὴ μου πλημμύριζε ἀπὸ χαρά, ἐλπίδα καὶ θάρρος. Τὰ κηρύγματά μου ἔκαναν μεγάλη ἐντύπωση. Πολλοὶ προσήρχοντο στὴν Ἐξομολόγηση. Ἡ ἐκκλησία μου ἦταν πάντοτε ἀσφυκτικὰ γεμάτη. Εἶχα κατορθώσει νὰ κινητοποιήσω ὁλόκληρη τὴν ἐνορία.

Ἱκανοποιημένος ἀπ’ ὅλα, ἐργαζόμουνα κάθε μέρα μέχρις ἐξαντλήσεως. Ἐνῷ σκεπτόμουνα ὅλα αὐτὰ, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβω, μὲ πῆρε ὁ ὕπνος. Τότε συνέβη τὸ ἑξῆς, ποὺ θὰ σᾶς περιγράψω:

Ἕνας ξένος μπῆκε στὸ δωμάτιο χωρὶς νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα. Τὸ πρόσωπό του ἦταν γλυκὸ κι εἶχε μεγάλη πνευματικότητα. Ἦταν καλὰ ντυμένος καὶ κρατοῦσε στὸ χέρι του μερικὰ ὄργανα χημικοῦ ἐργαστηρίου. Ἡ ὅλη του ἐμφάνιση προκαλοῦσε παράξενη ἐντύπωση. Ὁ ξένος μὲ πλησίασε. Κι ἐνῷ μοῦ ἅπλωνε τὸ χέρι του γιὰ νὰ μὲ χαιρετήσει, μὲ ρώτησε:

-Πῶς πάει ὁ ζῆλος σου;

Ἡ ἐρώτηση αὐτὴ μοῦ προξένησε μεγάλη χαρά. Γιατὶ ἤμουν πολὺ ἱκανοποιημένος μὲ τὸ ζήλο μου. Καὶ δὲν εἶχα καμία ἀμφιβολία, πὼς κι αὐτὸς ὁ ξένος θὰ ἦταν πολὺ χαρούμενος, ἄν τὸν γνώριζε.

Τότε, ὅπως θυμᾶμαι ἀπ’ τὸ ὄνειρό μου, γιὰ νὰ τοῦ δείξω πόση ἀξία ἔχει ὁ ζῆλος μου, σὰν νὰ ἔβγαλα ἀπ’ τὸ στῆθος μου μιὰ συμπαγῆ μᾶζα, ποὺ ἀκτινοβολοῦσε σὰν χρυσάφι. Τοῦ τὴν ἔβαλα στὸ χέρι καὶ τοῦ λέω:

-Αὐτὸς εἶναι ὁ ζῆλος μου.

Ἐκεῖνος τὴν πῆρε καὶ τὴ ζύγισε προσεκτικὰ πάνω στὴ ζυγαριὰ του:

-Ζυγίζει πενῆντα κιλά, μοῦ λέει σοβαρά.

Ἐγὼ μόλις ποὺ μποροῦσα νὰ συγκρατήσω τὴ χαρὰ μου γιὰ τὸ βάρος αὐτό. Ἐκεῖνος ὅμως μὲ σοβαρότητα, σημείωσε τὸ βάρος σ’ ἕνα χαρτὶ καὶ συνέχισε τὴν ἐξέτασή του.

Ἔσπασε τὴ μᾶζα ἐκείνη σὲ κομμάτια καὶ τὴν ἔβαλε μέσα σ’ ἕνα χημικὸ τηγάνι πάνω στὴ φωτιά. Ὅταν ἡ μᾶζα ἔλειωσε καὶ καθαρίστηκε, τὴν ἔβγαλε ἀπ’ τὴ φωτιά. Ξεχώρισε τὰ διάφορα στοιχεῖα. Ὅταν αὐτὰ κρύωσαν, σχηματίσθηκαν διάφορα κομμάτια. Τὰ ἄγγιζε μ’ ἕνα σφυράκι καὶ ζύγιζε τὸ βάρος κάθε κομματιοῦ πάνω στὸ χαρτί.

Ὅταν τελείωσε, μοῦ ἔριξε μιὰ ματιὰ γεμάτη ἀπὸ συμπόνια καὶ μοῦ λέει:

-Εὔχομαι νὰ σὲ λυπηθεῖ ὁ Θεὸς καὶ νὰ σωθεῖς.

Κι ἀμέσως, ἐγκατέλειψε τὸ δωμάτιο.

Στὸ χαρτὶ ποὺ μοῦ ἄφησε στὸ τραπέζι, ἦταν γραμμένα τὰ ἑξῆς:

Ἀνάλυσις τοῦ ζήλου τοῦ ἱερέως Χ.

Συνολικὸν βάρος: 50 κιλὰ

Ἡ προσεκτικὴ ἀνάλυσις παρουσιάζει τὰ ἑξῆς στοιχεῖα:
• Φανατισμός: 5 κιλά.
• Προσωπικὴ φιλοδοξία: 15 κιλά.
• Φιλοχρηματία: 12 κιλά.
• Τάση πρὸς ἐπιβολὴ καὶ κυριαρχία πάνω στὶς ψυχές: 8 κιλά.
• Ἐπίδειξις: 10 κιλὰ παρὰ 20 γραμμάρια.
• Ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό: 10 γραμμάρια.
• Ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀνθρώπους: 10 γραμμάρια.

Σύνολον: 50 κιλά.

Ἡ παράξενη συμπεριφορὰ τοῦ ξένου καὶ ἡ ματιὰ μὲ τὴν ὁποία μὲ ἀποχαιρέτησε, μοῦ μετέδωσαν κάποια ἀνησυχία. Μὰ ὅταν εἶδα τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐξετάσεώς του, ἔνοιωσα τὰ γόνατά μου νὰ λυγίζουν.

Θέλησα στὴν ἀρχὴ ν’ ἀμφισβητήσω τὴν ὀρθότητα τῶν ἀριθμῶν. Μὰ ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἄκουσα ἕναν ἀναστεναγμὸ τοῦ ξένου, ποὺ εἶχε φθάσει στὴν ἐξώπορτα. Ἠρέμησα κι ἄρχισα νὰ σκέπτομαι πιὸ ψύχραιμα. Μὰ καθὼς σκεπτόμουν, σκοτείνιασε μπροστὰ μου. Δὲν μποροῦσα νὰ διαβάσω τὸ χαρτί, ποὺ κρατοῦσα στὰ χέρια μου. Ἀγωνία καὶ φόβος μὲ κατέλαβαν. Στὰ χείλη μου ἦλθε ἡ κραυγή:

-Κύριε, σῶσον με…

Ἔριξα πάλι μιὰ ματιὰ στὸ χαρτί. Ξαφνικά, μεταμορφώθηκε αὐτὸ σ’ ἕναν ὁλοκάθαρο καθρέπτη, ποὺ καθρέπτιζε τὴν καρδιὰ μου. Ἔνοιωσα καὶ ἀνεγνώρισα τὴν κατάστασή μου. Μὲ δάκρυα στὰ μάτια παρακαλοῦσα τὸν Κύριο νὰ μ’ ἐλευθερώσει ἀπ’ τὸ ΕΓΩ μου. Τέλος, ξύπνησα μὲ μιὰ κραυγὴ ἀγωνίας.

Στὰ περασμένα χρόνια, παρακαλοῦσα τὸν Θεὸ νὰ μὲ σώσει ἀπὸ διαφόρους κινδύνους. Μὰ ἀπὸ τὴν ἡμέρα ἐκείνη, ἄρχισα νὰ παρακαλῶ τὸν Θεὸ νὰ μ’ ἐλευθερώσει ἀπὸ τὸ δικὸ μου ΕΓΩ.

Γιὰ πολὺ καιρὸ ἔνοιωθα ταραγμένος. Τέλος, ὕστερα ἀπὸ ἐπίμονες προσευχές, ἔνοιωσα τὸ φῶς τοῦ Κυρίου νὰ πλημμυρίζει τὴν καρδιὰ μου καὶ νὰ καίει τ’ ἀγκάθια τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ μου. Ὅταν ὁ Κύριος μὲ καλέσει κοντὰ Του, θὰ Τὸν εὐχαριστήσω ὁλόθερμα γιὰ τὴν ἀποκάλυψη ἐκείνης τῆς ἡμέρας, γιατὶ μοῦ φανέρωσε τότε τὸν ἀληθινὸ ἑαυτὸ μου καὶ ὁδήγησε τὰ πόδια μου στὸν πιὸ στενό, ἀλλὰ καὶ πιὸ ὄμορφο δρόμο. Ἀπὸ τότε κάθε μέρα ἀνανέωνα τὶς ἀποφάσεις μου.

Ἐκείνη ἡ ἐπίσκεψη ποὺ μοῦ ἔκανε Ἐκεῖνος ποὺ «ἐτάζει καρδίας καὶ νεφρούς» (πρβλ. Ψαλμ. 7:10), μὲ ἔκανε ἄλλον ἄνθρωπο καὶ ὠφέλησε πολὺ τὴν ἐργασία μου».

nefthalim.blogspot.com

Ο Εσπερινός της συγχωρήσεως στην Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας

2012-02-27T23:25:00.000+02:00

Με την συμμετοχή πλήθους κόσμου και ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως έγινε το απόγευμα της Κυριακής της Τυρινής 26 Φεβρουαρίου 2012 ο Κατανυκτικός Εσπερινός της Συγχωρήσεως στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος στην Κέρκυρα. Χοροστάτησε στον Εσπερινό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, ο οποίος στο πέρας του Εσπερινού, αφού ευχήθηκε στον ιερό κλήρο και στους πιστούς για την Σαρακοστή, ζήτησε απ' όλους να συστρατευθούν στη ζωή της Εκκλησίας, να παλέψουν πνευματικά και να μην αποκαρδιώνονται μέσα στις δυσκολίες της ζωής, αλλά με εμπιστοσύνη στο Θεό και στο θέλημά Του να ανταποδώσουν με την μικρότερη ή μεγαλύτερη πνευματική προσπάθεια την αγάπη που πλούσια η Πρόνοιά Του παρέχει.

Ομιλητής κατά τον Εσπερινό ήταν ο Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Ιουστίνος Κωνσταντάς, ο οποίος ομίλησε με θέμα "Η Αληθινή νηστεία", κάνοντας αναφορά στους Πατέρες της Εκκλησίας και ιδίως στον Μέγα Βασίλειο. Με το πέρας του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος παρείχε τον ασπασμό της συγγνώμης, κατά τα ειωθότα της ορθόδοξης παράδοσης τόσο στους κληρικούς όσο και στους λαϊκούς που συμμετείχαν στον Εσπερινό.

Εκ του Γραφείου Τύπου

Φωτογραφίες από την ποιμαντική επίσκεψη του Μητροπολίτη Σινγκαπούρης κ. Κωνσταντλινου στη Τζακάρτα της Ινδονησίας

2012-02-27T23:15:00.000+02:00

Στις 18 έως 21 Φεβρουαρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νότιας Ασίας κ. Κωνσταντίνος πραγματοποίησε την πρώτη του ποιμαντική επίσκεψη στην Ορθόδοξη Κοινότητα στη Τζακάρτα της Ινδονησίας.
Την Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου, ο Σεβασμιώτατος κ. Κωνσταντίνος ετέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό των Αγίων Θεοφανίων κατά την οποία συμμετείχαν όλοι οι ορθόδοξοι ιερείς που υπηρετούν στην Ινδονησία.

Η Λειτουργία ήταν η πρώτη ευκαιρία για τους πιστούς για να δουν το νέο Μητροπολίτη και πνευματικό τους πατέρα μετά την ενθρόνισή του. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά αναφέρθηκε στην ευαγγελική περικοπή της κρίσεως.

Μετά τη Θεία Λειτουργία, όλοι οι ιερείς και οι πιστοί συμμετείχαν σε μια όμορφη εκδήλωση - υποδοχή προς τιμήν του νέου Επισκόπου τους και είχαν όλοι την ευκαιρία να συζητήσουν μαζί του τα προβλήματα και τις προοπτίκές του Ιεραποστολικού και φιλανθρωπικό έργου στην Ινδονησία.

Μητροπολίτης Μαντινείας κ. Αλέξανδρος: «Μας ζηλεύουν τους Έλληνες ορθοδόξους χριστιανούς» (video)

2012-02-27T22:55:00.000+02:00

arcadiaportal.gr

-Δεν φταίει η Τρόικα αλλά η ελληνική κυβέρνηση η μία μετά την άλλη
-Η πολιτική εξουσία διαδίδει πως η εκκλησιαστική περιουσία είναι μεγάλη
Χρησιμοποιώντας τις αγαπημένες του αναφορές σε ιστορίες
της παλιάς εποχής ο Μητροπολίτης Μαντινείας& Κυνουρίας κκ Αλέξανδρος στη διάρκεια του αγιασμού για την έναρξη λειτουργίας της πρωτοβουλίας της Μητρόπολης Μαντινείας και Κυνουρίας για το «Καλάθι του Φτωχού αδελφού» μίλησε και για τις δύσκολες στιγμές της χώρας μας…

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας και φυσικά να καταφερθεί εναντίον όσων φταίνε για αυτή την κατάσταση και κυρίως εναντίον της πολιτικής εξουσίας και των Κυβερνήσεων όλων των τελευταίων χρόνων. Ο Μητροπολίτης με αναφορά στο όνειρο του Φαραώ της Αιγύπτου με τις παχιές και τις ισχνές αγελάδες και με την εξήγηση του ονείρου από τον Ιωσήφ Πάγκαλο τόνισε πως σήμερα αφού πέρασε η περίοδος των παχιών αγελάδων, βρισκόμαστε ως χώρα στην περίοδο των ισχνών αγελάδων και ήδη έχουμε στερηθεί πολλά αγαθά και γιαυτό η Εκκλησία προβλέποντας (σε αντίθεση με κάποιους άλλους που δεν έπραξαν το ίδιο) και για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις δύσκολες στιγμές δημιούργησε «το καλάθι του φτωχού αδελφού». Δεν παρέλειψε επίσης να αφήσει αιχμές κατά της πολιτικής εξουσίας που διαδίδει πως η εκκλησιαστική περιουσία είναι μεγάλη κάτι που όπως είπε είναι ψευδές και συκοφαντία αφού η ίδια η Πολιτεία, δέσμευσε την εκκλησιαστική περιουσία και έχει αφήσει ένα 5% ενώ το 95% το πήρε το κράτος χωρίς μάλιστα καμία αμοιβή για την περιουσία που απαλλοτρίωσε. Και σημείωσε «Δεν φταίει η Τρόικα αλλά η ελληνική κυβέρνηση η μία μετά την άλλη…. Αυτοί που έτρωγαν τόσα χρόνια θα σταματήσουν… Το πρόβλημα είναι που θα είμαστε υποτελείς» συμπλήρωσε θέλοντας να επισημάνει πως οι Έλληνες πολιτικοί έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για την σημερινή κατάσταση.

Αναφερόμενος στο «Καλάθι» σημείωσε πως η Εκκλησία θα δίνει λίγα και αναγκαία ώστε με αυτά που έχουμε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την σκληρή πραγματικότητα αλλά θα πρέπει παράλληλα να τρέφουμε και την ψυχή μας με την πίστη στο Θεό, αφού αυτή θα μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε.

Το σύνθημά μας απόψε είναι «αγαπήσωμεν αλλήλους…. Από το περίσσευμα μας να δώσουμε σε όσους στερούνται. Έτσι με αρχηγό το Χριστό θα αναγεννηθούμε και θα απομακρύνουμε αυτούς που μας θέλουν κομμάτι της παγκοσμιοποίησης . Έχουμε το φαινόμενο οι στέγες των σπιτιών μας να έχουν ενωθεί αλλά οι καρδιές μας είναι απομακρυσμένες .. συμπλήρωσε ο Σεβασμιώτατος και τόνισε πως πρέπει ο ένας να αγκαλιάσει τον άλλο με ποιμένα τον Χριστό …

«Μας ζηλεύουν τους Έλληνες ορθοδόξους χριστιανούς» σημείωσε ο Μητροπολίτης και τόνισε πως πλέον οι Έλληνες ντρεπόμαστε για την κατάσταση στην οποία μας έφεραν όσοι κυβέρνησαν την χώρα και όσοι κάνουν αυτά που θέλουν οι ξένοι.. Δεν πρέπει όμως να απογοητευόμαστε αφού ως λαός περάσαμε πολλά και βγήκαμε νικητές.. το ίδιο θα κάνουμε και τώρα παρά το γεγονός ότι οι νεότεροι γκρέμισαν αυτά που είχαν κτίσει οι παλιοί… «προδίδοντάς μας και καίγοντας της ψυχής μας τα φτερά» αλλά με ελπίδα στο Θεό και με αγάπη στο λαό θα ανατρέψουμε την κατάσταση… και ο Χριστός θα είναι μαζί μας κατέληξε ο Σεβασμι;ώτατος.

O Αγιορείτης Ιερομόναχος π.Συμεών στον Κατανυκτικό Εσπερινό την Κυριακή της Ορθοδοξίας στη Λάρισα

2012-02-27T22:51:00.000+02:00

Την Κυριακή της Ορθοδοξίας, 4 Μαρτίου 2012, στις6.30 το απόγευμα, θα τελεσθεί ο κατανυκτικός εσπερινός στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Λαρίσης, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνατίου.
Ομιλητής θα είναι ο Αγιορείτης Ιερομόναχος π.Συμεών, ο οποίος θα αναπτύξει ένα επίκαιρο πνευματικό θέμα.

Εγκαίνια Κωδωνοστασίου Αμπελώνος στην Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης

2012-02-27T22:46:00.000+02:00

Ένα μεγάλο και θαυμάσιο έργο εγκαινίασε την Κυριακή της Τυρινής 26 Φεβρουαρίου 2012, το πρωί μετά την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, στον μεγαλώνυμο πέτρινο Ιερό Ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου στον Αμπελώνα, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνάτιος, εν μέσω πολυπληθούς εκκλησιάσματος και πολλών εκ των εντιμοτάτων αρχόντων της περιοχής μας, που βρίσκονται πάντοτε αρωγοί στο έργο της τοπικής Εκκλησίας.
Το έργο αυτό είναι το νεοανεγερθέν πέτρινο, παραδοσιακό και σύμφωνο με την αρχιτεκτονική και το αρχικό σχέδιο του Ναού, Ιερό Κωδωνοστάσιο, με τις καλόηχες καμπάνες, που καλούν τον λαό του Θεού σε μετάνοια και αγιασμό.

Ένα έργο που έλειπε από την ενορία της Παναγίας του Αμπελώνα και που ανήγειραν ο Πρωτοπρεσβύτερος π.Νεκτάριος Φωκίδης και το εκκλησιαστικό συμβούλιο του Ναού, με πολλή επιμέλεια και καλαισθησία, και το οποίο είναι εξ’ ολοκλήρου προσφορά και ευγενή χορηγία των ευλαβεστάτων αυταδέλφων και μεγάλων ευεργετών της ενορίας, Γεωργίου, Γαρυφαλιάς και Ιωάννας, τουπίκλην Αρχοντή, τους οποίους ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε εκ βαθέων κατά την πανηγυρική τελετή του Αγιασμού, για την πολύ σημαντική αυτή ενέργειά τους και τους ετίμησε μαζί με το εκκλησιαστικό συμβούλιο και την τοπική κοινωνία του Αμπελώνα!

Ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ στον Άγιο Αχίλλιο Λαρίσης

2012-02-27T22:41:00.000+02:00

Την Κυριακή της Τυρινής έφτασε στην Λάρισα, προσκεκλημένος του οικείου Ιεράρχου Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κ.Ιγνατίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προικονήσου κ.Ιωσήφ, ο οποίος λειτούργησε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αχιλλίου και μίλησε στους πιστούς πάνω στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα, παίρνοντας ως αφορμή τον λόγο του Κυρίου:«Μην θησαυρίζετε θησαυρούς επί της γης.»

Εάν αυτό το είχαμε κατά νουν, δεν θα είχαμε φτάσει σήμερα στο σημείο αυτό της οικονομικής εξαθλίωσης.Πλουτίσαμε από υλικά αγαθά, τόνισε ο Σεβασμιώτατος, αγαπήσαμε την χλιδή και τον ευδαιμονισμό και λησμονήσαμε τον Θεό.Πληρώνουμε όμως σήμερα τα επίχειρα, τα λάθη των πολλών μας ατοπημάτων, σηκώνουμε τα δυσβάσταχτα βάρη των αμαρτιών μας, και πρέπει να αναθεωρήσουμε την ζωή μας, προκειμένου να συνέλθουμε και να σταθούμε στα πόδια μας.

Ιδού σήμερα έχουμε μπροστά μας την ευκαιρία, την δυνατότητα να αναζητήσουμε τον θησαυρό μας, μέσα στην αλήθεια της αγίας μας Εκκλησίας, σήμερα οφείλουμε να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα της ζωής, να εγκαταλείψουμε επιτέλους τον δυτικό τρόπο ζωής και να επιστρέψουμε στην λιτότητα, την ασκητικότητα, την νηστεία, την εγκράτεια και την προσευχή των Πατέρων μας.

Το απόγευμα της Κυριακής τελέσθηκε ο Πρώτος Κατανυκτικός Εσπερινός της συγχωρήσεως, μέσα στον κατάμεστο από πιστούς Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Αχιλλίου, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ.Ιωσήφ, τον οποίον δια θερμών λόγων καλοσώρισε στην πόλη του Αγίου Αχιλλίου ο Μητροπολίτης Λαρίσης κ.Ιγνάτιος, ο οποίος στην συνέχεια εζήτησε ταπεινώς συγνώμη από τον φιλοξενούμενο Ιεράρχη του Οικουμενικού Θρόνου, από τους πατέρες και τα πλήθη των συγκεντρωμένων Χριστιανών και όλοι μαζί στη συνέχεια αλληλοσυγχωρέθηκαν με την ευκαιρία της ενάρξεως της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ιδιαίτερα ωφέλιμος και αφυπνιστικός ήταν ο πύρινος λόγος του λογίου ομιλητού, Μητροπολίτου κ.Ιωσήφ στο τέλος του Κατανυκτικού Εσπερινού, ο οποίος μίλησε θαυμάσια περί της μεγάλης αρετής της υπομονής και πως αυτή η μακαρία αρετή, που είναι και η βασίλισσα των αρετών θα βοηθήσει και τον πνευματικό μας αγώνα αλλά και να ξεπεράσουμε τις μεγάλες δυσκολίες των κρίσιμων αυτών ημερών μας.

Aπό τον Εσπερινό της συγχωρήσεως στη Νάουσα (video)

2012-02-27T22:32:00.002+02:00

Ο εσπερινός της συγχωρήσεως σε Νάουσα και Βέροια. Ομιλία του σεβασμιωτάτου

2012-02-27T22:30:00.000+02:00

imverias.gr

Την Κυριακή της Τυρινής το απόγευμα ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελήμων τέλεσε αρχικά στον μητροπολιτικό ιερό ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναούσης και στη συνέχεια στον ιερό ναό αγίου Αντωνίου του νέου στη Βέροια τον εσπερινό της συγχωρήσεως.

Η ομιλία του σεβασμιωτάτου.Στην ομιλία του ο σεβασμιώτατος τόνισε: ««Τον της νηστείας καιρόν φαιδρώς απαρξώμεθα», μας κάλεσε προ ολίγου δια του ιερού υμνογράφου η Εκκλησία, καθώς από αύριο εισερχόμεθα στην περίοδο της αγίας και μεγάλης τεσσαρακοστής, σε μία περίοδο περισυλλογής, προσευχής, νηστείας και μετανοίας.

Από τα πολλά στοιχεία που συναποτελούν και προσδιορίζουν τη μεγάλη τεσσαρακοστή θα ήθελα να σταθώ αποψε, αδελφοί μου, σε δύο: στην προσευχή και τη νηστεία.

Η προσευχή είναι κατά τους αγίους Πατέρες το θεμέλιο της πνευματικής ζωής, είναι το μέσο επικοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό× και αυτό σημαίνει ότι η προσευχή δεν είναι ένας εγωιστικός μονόλογος ούτε ένας κατάλογος αιτημάτων ή παραπόνων που απευθύνει ο άνθρωπος προς τον Θεό. Αυτό δεν είναι προσευχή και δεν μπορεί ποτέ να φέρει τα αγαθά αποτελέσματα της προσευχής στην ψυχή του ανθρώπου.

Η προσευχή ως μέσο επικοινωνίας είναι ένας διάλογος, κατά τη διάρκεια του οποίου ο άνθρωπος πρεπει να σιωπά για να ακούει τη φωνη του Θεού μέσα στη ψυχή του.

Ο τρόπος με τον οποίο ομιλεί στον καθένα μας ο Θεός είναι διαφορετικός, αλλά είναι απόλυτα καθαρός για τον άνθρωπο που αντιλαμβάνεται την προσευχή ως διάλογο με τον Θεό και φροντίζει να είναι συνεπής στις αρχές και τους σκοπούς αυτού του διαλόγου.

Και πρώτιστος σκοπός της προσευχής είναι κατά τους ασκητικούς και νηπτικούς πατέρες η κάθαρση του ανθρώπου. Το πρώτο δηλαδή αίτημα της προσευχής μας από τον Θεό είναι να καθάρει την ψυχή μας από τα πάθη και την αμαρτία, γιατί όσο καθαρότερη είναι η ψυχή μας τόσο αποτελεσματικότερη είναι η προσευχή μας, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, ώστε η καθαρότητα της ψυχής να οδηγεί σε μία διαρκή προσευχή τον άνθρωπο, σε μία διαρκή δηλαδή επικοινωνία με τον Θεό.

Για τον λόγο αυτό και η προσευχή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την νηστεία, η οποία καθώς είναι και οφείλει να είναι αποχη αό τις τροφές και ταυτόχρονα αποχή από τα πάθη και την αμαρτία, αποσκοπεί και συμβάλλει στη διπλή κάθαρση του ανθρώπου, τη σωματική και την ψυχική.

Η σχέση της προσευχής με τη νηστεία εντοπίζεται όμως και σε ένα ακόμη σημείο. Διότι, εάν η προσευχή είναι επικοινωνία με τον Θεό, η νηστεία είναι αυτή που αποκαθιστά την διαταραγμένη ενότητα του ανθρώπου με τον Θεό, ενότητα η οποία διαταράχθηκε λόγω της παρακοής της εντολής της νηστείας από τους πρωτοπλάστους, και κατά συνέπεια διευκολύνει την επικοινωνία.

Έτσι η νηστεία βοηθά τον άνθρωπο στην προσευχή και η προσευχή τον βοηθά στη νηστεία, αλλά και οι δυό μαζί βοηθούν τον άνθρωπο να προσεγγίσει τον Θεό και να κοινωνήσει μαζί του δια των Μυστηρίων, τα οποία αποτελούν και την ολοκλήρωση της επικοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό.

Να, λοιπόν, αδελφοί μου, γιατί η Εκκλησία μας επιμένει να μας προτείνει και να μας προτρέπει πάντοτε, αλλά ιδιαιτέρως κατά την περίοδο της αγίας και μεγάλης τεσσαρακοστής, τη νηστεία και την προσευχή.

Να γιατί επιμένει σε δύο αρετές που αρκετοί αμφισβητούν και πολλοί παρανοούν, εφαρμόζοντάς τες κατά τον δικό του ανθρώπινο και υποκειμενικό τρόπο, παρασύροντας ορισμένες φορές και πολλούς ανθρώπους καλών προθέσεων.

Για την Εκκλησία η νηστεία δεν είναι ένα είδος διατροφής, ούτε η προσευχή αποτελεί μία τυπική υποχρέωση του ανθρώπου, που εκτελείται με τη σωματική μόνο παρουσία του στο ναό.

Η νηστεία και η προσευχή είναι πνευματικές ασκήσεις που εκτελούνται μέσα στο πλαίσιο της Εκκλησίας και με τους όρους και τις προϋποθέσεις που όρισε ο ίδιος ο Χριστός και εφήρμοσαν οι πατέρες και οι άγιοι της Εκκλησίας μας.

Με αυτούς τους όρους και με αυτές τις προϋποθέσεις θα πρέπει να αγωνιστούμε να τις ζήσουμε κι εμείς, αδελφοί μου, κατά την περίοδο της αγίας και μεγάλης τεσσαρακοστής, αξιοποιώντας και τις ευκαιρίες των ιερών ακολουθιών, των ομιλιών και των ιερών Μυστηρίων που μας προσφέρει η Ιερά Μητρόπολή μας, ώστε να διαπλεύσουμε και εμείς επιτυχώς «το της νηστείας μέγα πέλαγος» και να αξιωθούμε να εορτάσουμε τα ζωοποιά Πάθη και τη λαμπροφόρο Ανάσταση του Χριστού».

Δεν γίνεσθε άγιοι κυνηγώντας το κακό

2012-02-27T22:16:00.000+02:00

Γέροντας Πορφύριος / 1myblog.pblogs.gr

Δεν γίνεσθε άγιοι κυνηγώντας το κακό. Αφήστε το κακό. Να κοιτάζετε προς τον Χριστό κι Αυτός θα σας σώσει.
Αντί να στέκεσθε έξω από την πόρτα και να διώχνετε τον εχθρό, περιφρονήστε τον. Έρχεται από δω το κακό;
Δοθείτε μα τρόπο απαλό από εκεί. Δηλαδή έρχεται να σας προσβάλει το κακό, δώστε εσείς την εσωτερική σας δύναμη στο καλό, στον Χριστό.
Παρακαλέστε: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Ξέρει εκείνος πώς να σας ελεήσει, με τι τρόπο. Κι όταν γεμίζετε απ' το καλό, δεν στρέφεσθε πια προς το κακό.
Γίνεσθε μόνοι σας, με τη χάρη του Θεού, καλοί. Που να βρει τόπο τότε το κακό; Εξαφανίζεται!
Σας πιάνει φοβία κι απογοήτευση; Στραφείτε στον Χριστό.
Αγαπήστε τον απλά, ταπεινά, χωρίς απαίτηση και θα σας απαλλάξει ο Ίδιος.

Φωτογραφίες από τον Α´ Κατανυκτικό Εσπερινό στον Ιερό Ναό Θείας Αναλήψεως Βόλου

2012-02-27T20:51:00.000+02:00

Ο Α´ κατανυκτικός εσπερινός στην Ιερά Μητρόπολη Σάμου και Ικαρίας

2012-02-27T20:38:00.000+02:00

Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου της πόλεως Σάμου τελέστηκε ο πρώτος κατανυκτικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας με την παρουσία πλήθος λαού στο τέλος του οποίου ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στην ανάγκη της ειλικρινής συγχώρεσης, στην αληθινή νηστεία και στους πραγματικούς θησαυρούς που αποκομίζουμε αγωνιζόμενοι σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου μας.

Στην συνέχεια κατά την παλαιά και πολύ όμορφη παράδοση κλήρος και λαός αντάλλαξαν ασπασμό συγνώμης .

Η λυτρωτική πορεία μας προς το Πάσχα και ο δυναμικός χαρακτήρας της άσκησης, μυστήριο λειτουργικό Του

2012-02-27T20:19:00.000+02:00

Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Ι. ΚΑΛΑΜΑΤΑ, Θεολόγου Καθηγητού

Είναι αδύνατο να εκφράσει κανείς ορθό θεολογικό λόγο για την περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής και της λυτρωτικής πορείας του καθενός μας προς το Πάσχα, ερήμην της διδασκαλίας των Πατέρων της Εκκλησίας. Φαίνεται παράδοξο το γεγονός ότι αυτή η περίοδος της εκκλησιαστικής ζωής, για πολλούς δείχνει να αποτελείται από έναν περιορισμένο αριθμό από τυπικούς κανόνες, όπως για παράδειγμα οι κανόνες για τη νηστεία και τη μετάνοια, που σε κάποια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο η Εκκλησία μας θεσμοθέτησε. Θλίβεται πράγματι κανείς, όταν διαπιστώνει την αποξένωση και την εν πολλοίς ανεπάρκεια ουκ ολίγων θεολόγων και κληρικών, οι οποίοι με σχολαστικό τρόπο, που κατευθείαν παραπέμπει σε ρωμαιοκαθολικίζουσα καιπροτεσταντίζουσα νοοτροπία, "διυλίζουν τον κώνωπα", ενίοτε μάλιστα στο έπακρο, προκλητικά διαστρεβλώνουν τη διδασκαλία της Εκκλησίας, και επιβάλλουν πολλές φορές μια τρομακτικήτυπολατρία της πορείας μας προς το Πάσχα.

Θα πρέπει κάποτε να γίνει γνωστό, ότι η Θεολογία των Πατέρων της Εκκλησίας, ποτέ δεν βασίστηκε σε αφηρημένα αξιώματα, που τίποτε άλλο δεν κάμουν από το να ακρωτηριάζουν το Σώμα της. Το αντίθετο μάλιστα, αφετηρία της υπήρξε οεσχατολογικός χαρακτήρας της Αποκάλυψής της. Και βέβαια, υπό την ορθή αυτή θεώρηση των πραγμάτων, η πατερική Θεολογία ουδέποτε αρκέστηκε σε εξαναγκασμούς, όπως για παράδειγμα, για να γευτείς την κοινωνία σου με το Χριστό πρέπει πρώτα να περάσεις από μια αφόρητη ευσεβιστική κατάσταση του τύπου «πριν κοινωνήσεις μην αναβάλεις την εξομολόγησή σου». Προσωπικά δεν μπορώ να συμμεριστώ αυτήν την ηθικολογία μερικών θεολογούντων. Για το λόγο, ότι εξάπαντος η Παράδοση της Εκκλησίας τέτοιου είδους εξαναγκασμούς κατηγορηματικά τους αποτίναξε από πάνω της. Δεν είναι δυνατόν κάποιοι να μιλούν ως πνευματικοί πατέρες, στο έργο τους να συμπεριλαμβάνουν την κηδεμονία ψυχών, και παρόλο το σεβασμό που εμπνέουν πολλοί απέναντί τους, χωρίς πολλές φορές να το γνωρίζουν, να ενεργούν με ανάλογους τρόπους με αυτούς των γκουρού, να δεσμεύουν συνειδήσεις, να εκμεταλλεύονται πνευματικά τους τέκνα και γενικά η σχέση τους με αυτά να είναι τελείως καταναγκαστική. Τέτοιου είδους συμπεριφορές νεκρανασταίνουν παλαιότερες παραθρησκευτικές νοοτροπίες.

Με την ενέργεια του χαρισματικού σώματος των αγίων της, η Εκκλησία ουδέποτε είδε τη διδασκαλία της ως τρόπο συμπεριφοράς, αλλά ως τρόπο ζωής, με υπαρκτικό περιεχόμενο. Αυτό το νόημα έχει το Ευαγγέλιο και η Παράδοσή της.

Καταλαβαίνει βέβαια κανείς εύκολα, ότι τούτη η θεώρηση πολλές φορές ξενίζει. Όμως μια είναι η βασική προϋπόθεση της: η συνάντηση με το Σταυρωμένο και Αναστημένο Χριστό είναι ένα απολαυστικό πανηγύρι που καταρρακώνει τη φθορά και το θάνατο, απεγκλωβίζει την καρδιά από τη στασιμότητα, και μεταμορφώνει και ανεβάζει ψυχή και σώμα στη σφαίρα της θείας ζωής, προσφέροντάς την ευχαριστιακά στο Θεό. Γι’ αυτό η βήμα – βήμα πορεία μας προς το Πάσχα, προς το φως της Ανάστασης, ως προϋπόθεση έχει το πέρασμά μας, μέσα από την υπενθύμιση της συμβολικής γλώσσας της μέλλουσας κρίσης και από την κλίμακα των παθών και των αρετών. Μόνο που αυτή η πορεία δεν πρέπει να υπαχθεί στη σημασία της συμπεριφοράς, αλλάπληρέστερα να προσεγγιστεί μέσα από την αυτοπαράδοσή μας στην αγάπη του Αναστάντος Χριστού.

Ο Σταυρωμένος και Αναστημένος Χριστός της Μεγάλης Εβδομάδας, μας αποκαλύπτει τον τρόπο της κενωτικήςΕνανθρώπισής του, της θυσιαστικής σταυρικήςαυτοπροσφοράς. Αποκαλύπτεται ο ίδιος ως τρόπος ύπαρξης και ταυτόχρονα ως τρόπος σχέσης, που στη γλώσσα των Ευαγγελιστών σημαίνεται με τη λέξη αγάπη, ισοδύναμη με αυτή του έρωτα: «όταν τω έρωτι της αγάπης προς Θεόν ο νους εκδημή, τότε ούτε τινός των όντων παντάπασιν επαισθάνεται, υπό γαρ του θείου και απείρου φωτός καταλαμπόμενος, αναισθητεί προς πάντα τα υπ' αυτού γεγονότα, καθάπερ ο οφθαλμός προς τους αστέρας, του ηλίου ανατέλλοντος», κατά την έκφραση του αγίου Μαξίμου του Ομολογητή. Υπ’ αυτές τις προϋποθέσεις και ο θεόπνευστος λόγος του αγίου Ιγνατίου Αντιοχείας «Θεός ο εμός έρως εσταύρωται», πιστοποιεί τον ευαγγελικό λόγο του Ιωάννη«ο Θεός αγάπη εστί».

Η οικείωσή μας με το περιρρέον κλίμα των ημερών του Πάσχα δεν εξαρτιέται από ηθικές συνταγές του καθώς πρέπει, αλλά αποτυπώνεται και αναπαριστάνεται μέσα σε όλες τις μορφές της εκκλησιαστικής ζωής, η οποία αποτελεί το κύριο κομμάτι της Ορθόδοξης Παράδοσης. Ολάκερος ο πλούτος της, βιβλικά, πατερικά και λειτουργικά κείμενα, βυζαντινή τέχνη, συναξάρια, ήθη και έθιμα της παράδοσής μας και πλείστα άλλα πολιτιστικά στοιχεία, εκφράζουν με ακρίβεια την αλήθεια της συμφιλίωσης ολόκληρης της κτίσης με το Θεό, έλεγε ο αξέχαστος καθηγητής Νίκος Ματσούκας.

Ατυχώς όμως σήμερα πλείστοι θεολόγοι και κληρικοί, αδυνατούν να συλλάβουν τούτη την απλή αλήθεια, αρκούμενοι μόνο στην παρουσίαση της πίστης υπό το ένδυμα ευσεβιστικών και εξωεκκλησιαστικών ή παραεκκλησιαστικών τάσεων και ομάδων. Ο ακριβής θεολογικός λόγος για τη σταυροαναστάσιμηπορεία μας προς το Πάσχα, δεν μπορεί να προσβλέπει σε σχήματα τυπικής προετοιμασίας, αλλά στον εκκλησιασμό των όντων, όπως η εμπειρία της εκκλησιαστικής κοινότητας ρωμαλέα διδάσκει. Η ψηλάφηση του θανάτου που με το θάνατο πατήθηκε, υφίσταται μόνο όταν πραγματώνεται ο δεσμός της ουράνιας και επίγειας πραγματικότητας. Όλη η πίστη μας λέγει ο αξέχαστος πατήρ Αλέξανδρος Σμέμαν «είναι ότι με το δικό Του θάνατο ο Χριστός άλλαξε τη φύση ακριβώς του θανάτου. Τον έκανε πέρασμα - "διάβαση", "Πάσχα" - στη Βασιλεία του Θεού μεταμορφώνοντας τη δραματικότερη τραγωδία σε αιώνιο θρίαμβο, σε νίκη». Σε αυτή τη δραματική πορεία προς τη νίκη του θανάτου, εκλεκτό προνόμιο του ανθρώπου, είναι ότι ο Αναστημένος Χριστός γίνεται τόπος χάρης, και χάρη στο θείο αυτό τόπο, μπορούμε να γίνουμε Θεοί κατά χάρη, επί γης και εν ουρανώ.

Η πορεία μας προς Πάσχα στην εκκλησιαστική παράδοση, ζωντανή εν μέσω των λειτουργικών της μνημείων, απαιτεί ένα καλύτερο αίτημα ζωής, αυτό της άσκησης, που σημαίνει περιορισμό του εγωκεντρισμού και της ατομικότητάς μας. Αυτή η άσκηση δεν διδάσκεται με ηθικές εντολές, αφηρημένους κώδικες συμπεριφοράς και διαλεκτικά πυροτεχνήματα, αλλά με σαρκωμένα πρότυπα τρόπου ζωής.

nefthalim.blogspot.com

Η Καθαρά Δευτέρα στα Βυζαντινά Ανάκτορα!

2012-02-27T15:53:00.001+02:00

Σύμφωνα με τους ιστορικούς που έχουν ασχοληθεί με την καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο η Καθαρά Δευτέρα στα Βυζαντινά Ανάκτορα είχε Μοναστηριακό χαρακτήρα. Έτσι την πρώτη, την δεύτερη και την τρίτη ημέρα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής δεν λειτουργούσε η Αυτοκρατορική Τράπεζα. Οι Αυτοκράτορες και τα Μέλη της Αυλής νήστευαν κρατώντας τριήμερο. Τα ωμά λαχανικά και τα φρούτα ήταν τα μόνα που επιτρεπόταν εκτός αν υπήρχαν σοβαροί λόγοι υγείας για κάποιο από τα Μέλη της Αυτοκρατορικής Οικογένειας ή της Αυλής. Την Τετάρτη ο Αυτοκράτορας και η Οικογένειά του παρακολουθούσαν την Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία και μεταλάμβαναν των Αχράντων Μυστηρίων από τον Πρωτόπαπα των Ανακτόρων.Το ίδιο τυπικό επικρατεί και σήμερα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με τον Πατριάρχη και τα Μέλη της Πατριαρχικής Αυλής να νηστεύουν αυστηρά.
http://blogspotcom-asma.blogspot.com/

/fdathanasiou.wordpress.com

Δωροαγορά Louis Vuitton - ΓΑΛΙΛΑΙΑ στο Ξενοδοχείο Μ.Βρετανία, Κυριακή 18-03-2012

2012-02-27T15:48:00.000+02:00

Την Κυριακή 18-03-2012, από τις 11:00 έως τις 19:00, διοργανώνεται από
την Louis Vuitton μια εκδήλωση - δωροαγορά (bazaar) στο ξενοδοχείο Μ.Βρετανία,
τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν αποκλειστικά και εξ' ολοκλήρου στη ΓΑΛΙΛΑΙΑ.

Η ΓΑΛΙΛΑΙΑ είναι μία Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας που υποστηρίζει
ασθενείς με καρκίνο σε τελικό στάδιο κ την οικογένειά τους στο σπίτι, δωρεάν,
και η οποία δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Σεβασμιότατου, λειτουργεί
στο Προσκύνημα Αναστάσεως Χριστού Σπάτων και υποστηρίζεται από την Ι.Μ.Μ.Λ..

Σκοπός της εκδήλωσης είναι να γνωρίσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι τη ΓΑΛΙΛΑΙΑ
και -αν έχουν τη δυνατότητα- να την ενισχύσουν αγοράζοντας κάτι από το bazaar.

Σας προσκαλούμε να έλθετε με την οικογένειά σας να περάσετε την ημέρα σας μαζί μας,
καθώς η εκδήλωση θα πλαισιωθεί με μουσική, κλόουν, κα Επίσης μπορείτε
να προμηθευτείτε ποτά, σπιτικά γλυκά, ρούχα, είδη δώρων, διάφορα αντικείμενα για το σπίτι, βιβλία, κοσμήματα κ.α. σε πολύ χαμηλές τιμές.

Για την ΓΑΛΙΛΑΙΑ

Αληθινή καί όχι ψεύτικη χαρά

2012-02-27T11:43:00.000+02:00

Του Φώτη Κόντογλου / stratisandriotis.blogspot.com

"Ἀληθινὴ κι᾿ ὄχι ψεύτικη χαρὰ νοιώθει μονάχα ὅποιος ἔχει τὸν Χριστὸ μέσα του, κ᾿ εἶναι ταπεινός, πρᾶος, γεμάτος ἀγάπη. Ἀληθινὴ χαρὰ ἔχει μονάχα ἐκεῖνος ποὺ ξαναγεννήθηκε στὴν ἀληθινὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ. Κι᾿ αὐτὴ ἡ ἀληθινὴ χαρὰ βγαίνει ἀπὸ καρδιὰ ποὺ πονᾶ καὶ θλίβεται γιὰ τὸν Χριστό, καὶ βρέχεται ἀπὸ τὸ παρηγορητικὸ δάκρυο τὸ ὁποῖο δὲν τὸ γνωρίζουνε οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, κατὰ τὸν ἅγιο λόγο ποὺ εἶπε τὸ στόμα τοῦ Κυρίου: «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται» (Ματθ. ε´ 4), «Καλότυχοι ὅσοι εἶναι λυπημένοι, γιατὶ αὐτοὶ θὰ παρηγορηθοῦνε.» Κι᾿ ἀλλοῦ λέγει:...

«Καλότυχοι ὅσοι κλαῖτε τώρα, γιατὶ θὰ γελάσετε.» (Λουκ. στ´ 21). Ὅποιος λυπᾶται καὶ ὑποφέρνει γιὰ τὸν Χριστό, πέρνει παρηγοριὰ οὐράνια καὶ εἰρήνη ἀθόλωτη. Παράκληση δὲν θὰ πεῖ παρακάλεσμα, ἀλλὰ παρηγοριά. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα λέγεται Παράκλητος, δηλαδὴ Παρηγορητής, ἐπειδὴ ὅποιος τὸ πάρει, παρηγοριέται σὲ κάθε θλίψη του καὶ βεβαιώνεται καὶ δὲν φοβᾶται τίποτα. Κι᾿ αὐτὴ ἡ βεβαιότητα ποὺ δέχεται μυστικά, τὸν κάνει νὰ χαίρεται πνευματικά. Καὶ πάλι λέγει ὁ Κύριος παρακάτω στὴν ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία: «Μακάριοι ἐστὲ ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ρῆμα ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ,» (Ματθ. ε´ 11). Καὶ κατὰ τὸν μυστικὸ Δεῖπνο εἶπε στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους: «Ἀμήν, Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλ᾿ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται.» (Ἰω.ιστ´ 20). Ὅλα τὰ ἄλλα ποὺ τὰ λένε χαρὲς οἱ ἄνθρωποι, δὲν εἶναι ἀληθινὲς χαρές· μιὰ εἶναι ἡ ἀληθινὴ χαρά, τούτη ἢ ἡ πονεμένη χαρὰ τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ξαγοράζεται μὲ τὴ θλίψη, γιὰ τοῦτο κι᾿ ὁ Κύριος τη λέγει «πεπληρωμένη», δηλ. τέλεια, ἀληθινή, σίγουρη. (Ἰω. ιστ´ 25). Κι᾿ ὁ ἅγιος Παῦλος στὶς Ἐπιστολές του λέγει πολλὰ γι᾿ αὐτὴ τὴ βλογημένη θλίψη ποὺ εἶναι συμπλεγμένη μὲ τὴ χαρά: «Ἡ λύπη γιὰ τὸν Θεό, λέγει, φέρνει ἀμετάνοιωτη μετάνοια γιὰ τὴ σωτηρία (δηλ. ἡ λύπη ποὺ νοιώθει ὅποιος πιστεύει στὸν Θεό, κάνει ὥστε ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος νὰ μετανοιώσει καὶ νὰ σωθεῖ, χωρὶς νὰ ἀλλάξει γνώμη καὶ νὰ γυρίσει πίσω στὴν ἁμαρτία), ἐνῶ ἡ λύπη τοῦ κόσμου φέρνει τὸν θάνατο.» (Κορινθ. Β´, ζ´ 10). Κι᾿ ἀλλοῦ λέγει πὼς οἱ χριστιανοὶ φαίνουνται στοὺς ἀσεβεῖς πὼς εἶναι λυπημένοι, μὰ στ᾿ ἀληθινὰ χαίρουνται: «ὡς λυπούμενοι ἀεὶ δὲ χαίροντες, ὡς πτωχοὶ πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες, ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες,» (Κορινθ. Β´, στ´ 10). Ἀπ᾿ αὐτὴ τὴν παντοτινὴ χαρὰ φτερωμένος ὁ ἅγιος Παῦλος, γράφει ὁλοένα στοὺς μαθητάδες του: «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε!» (Φιλιπ. δ´ 4). «Πάλιν χαρῆτε.» (Φιλιπ. β´ 28). «Πάντοτε χαίρετε.» (Θεσσαλ. ε´ 16). «Λοιπόν, ἀδελφοί, χαίρετε.» (Κορινθ. Β´ ζ´ 16).

Να γίνεσαι μικρούλης...

2012-02-27T11:14:00.000+02:00

Πρωτ. Σταμάτιος Σκλήρης

Να γίνεσαι μικρούλης όπως έλεγε ο πατήρ Πορφύριος. Και από κεί να βλέπεις τον Θεό και τον άνθρωπο.Μικρούλης,για να μπορείς να δείς το αγριολούλουδο από κοντά. Αν είσαι γίγαντας σου ξεφεύγει.Μικρούλης για να χάσεις τις ψεύτικες αβεβαιότητες.Μικρούλης, μήπως αξιωθείς την πνευματική ακτημοσύνη, την αθωότητα και τα έκθαμβα μάτια. Μήπως ανταλλάξεις την μεγάλη ιδέα με την απλή αλήθεια. Μήπως και γλυτώσεις την "χριστιανική καριέρα"...

περιοδικό Εφημέριος,Ιανουάριος 2012
http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/

Αφιέρωμα στον μακαριστό Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη από το Άγιο Όρος (video2)

2012-02-27T11:05:00.003+02:00

Αφιέρωμα στον μακαριστό Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη από το Άγιο Όρος (video1)

2012-02-27T11:05:00.000+02:00

Σαν σήμερα, το 1998, κοιμήθηκε ο Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

2012-02-27T11:03:00.000+02:00

agioritikesmnimes.blogspot.com

Ο παπα- Εφραιμ Κατουνακιώτης γεννήθηκε το 1912 στο Αμπελοχώρι Θηβών. Ο πατέρας του ονομάζονταν Ιωάννης Παπανικήτας και η μητέρα του Βικτορία. Ο Γέροντας είχε σαν κοσμικός το όνομα Ευάγγελος. Τελείωσε το Γυμνάσιο αλλά η Χάρις του Θεού έκλεινε στον Ευάγγελο τις κοσμικές θύρες της αποκατάστασης.
Στην Θήβα, όπου είχε μετακομίσει η οικογένεια του, ο Ευάγγελος γνώρισε τους γεροντάδες του τον Εφραίμ και τον Νικηφόρο.
Η ζωή του Ευάγγελου ήταν καλογερική. Αγωνίζονταν πνευματικά με την ευχή του Ιησού, τις μετάνοιες, την νηστεία και κυρίως με την υπακοή.

Η μητέρα του αξιώθηκε να λάβει πληροφορία από τον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο ότι το θέλημα του υιού της να γίνει μοναχός ήταν και θέλημα Θεού και πώς ο Ευάγγελος θα τιμήσει την μοναχική ζωή.
Την 14η Σεπτεμβρίου 1933 ο Ευάγγελος άφησε τον κόσμο ήλθε στην έρημο του Αγίου Όρους στα Κατουνάκια, στο ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου και έβαλε μετάνοια στην συνοδεία των Γεροντάδων Εφραίμ και Νικηφόρου. Μετά την δοκιμασία του εκάρη μικρόσχημος μοναχός με το όνομα Λογγίνος. Το 1935 έγινε μεγαλόσχημος μοναχός από τον Γέροντα του Νικηφόρο και έλαβε το όνομα Εφραίμ. Τον επόμενο χρόνο χειροτονήθηκε Ιερέας.
Ο παπα-Εφραίμ αξιώθηκε και γνώρισε τον πρύτανη της ησυχαστικής ζωής τον διορατικό, προορατικό και άγιο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή (1898 -1959) και συνδέθηκε πνευματικά μαζί του με την ευλογία του Γέροντα του Νικηφόρου. Ο Γέροντας Ιωσήφ με την σειρά του είχε διδαχθεί την απλανή πνευματική ζωή από τους περίφημους ησυχαστές μοναχό Καλλίνικο και Ιερομόναχο Δανιήλ. Επομένως ο παπα-Εφραίμ μας διδάσκει την επίμονη αναζήτηση για την πνευματική ζωή και την ανεύρεση απλανούς πνευματικού οδηγού, πού θα είναι «Εκδόσεις ακριβής της ορθοδόξου πίστεως». Ο απλανής πνευματικός βλέπει τις δαιμονικές πλάτες και με τα κατάλληλα πνευματικά φάρμακα οδηγεί τα πνευματικά παιδιά του στον Παράδεισο.
Ο μακαριστός παπα-Εφραίμ διαχώρισε την γνήσια υπακοή από την αρρωστημένη όταν συμβούλευσε κοινοβιάτη μοναχό να κάνει υπακοή στον Γέροντα του όχι σαν ζώο αλλά από αγάπη και ζήλο Θεού.

Ο άγιος Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής έδωσε ένα πρόγραμμα ησυχαστικής ζωής στον παπα-Εφραίμ, για να καλλιεργεί την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, υιέ του Θεού, ελέησον με», να έχει φυλακή των αισθήσεων και τον οδήγησε στην κάθαρση της καρδίας και τον θείο φωτισμό.
Ο παπα-Εφραίμ με την ευλογία του Γέροντος Ιωσήφ εντρύφησε στην «Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών» και ελάμβανε τις συμβουλές των Νηπτικών Πατέρων για τον αγώνα του. Δεν διάβαζε ούτε βιβλία ψυχιατρικής, ούτε «κουλτουριάρικα» αναγνώσματα δια πνευματικές επιδείξεις στα σαλόνια, ούτε είχε τον φόβο μήπως τον αποκαλέσουν οι κοσμικοί κύκλοι «φονταμενταλιστή».
Το 1973 εκοιμήθη ο Ιερομόναχος Νικηφόρος ο Γέροντας του παπα-Εφραίμ.

Ο Γέροντας μετά το 1980 είχε συγκροτήσει συνοδεία και τήρησε την εντολή του Γέροντος Ιωσήφ να αποκτήσει συνοδεία μετά τον θάνατο του παπα-Νικηφόρου. Επομένως ο παπα-Εφραίμ πρώτα έφθασε στην κάθαρση και κατόπιν έγινε ο ίδιος Γέροντας. Ο παπα-Εφραίμ πολέμησε τον μεγάλο εχθρό της πνευματικής ζωής την κενοδοξία. Οι θυσίες του γίνονταν για τον Χριστό και όχι για προσδοκώμενο έπαινο από τους ανθρώπους.
Η θ. Λειτουργία για τον παπα-Εφραίμ ήταν συγκλονιστικό και βιωματικό γεγονός. Είχε εκμυστιρευθεί σε Ιερομόναχο πνευματικό φίλο του ότι από την πρώτη θεία Λειτουργία πού τέλεσε, έβλεπε αισθητά την Χάρη του Θεού να μεταβάλλει τα θεία δώρα. Μάλιστα, μετά τον καθαγιασμό των τιμίων δώρων, έβλεπε τον ίδιο τον Χριστό μέσα στο δισκάριο και ήταν αδύνατον να συγκρατήσει τα δάκρυα του, όταν έφθανε στο τεμαχισμό του Σώματος του Χριστού. Έβρεχε με τα δάκρυα του το αντιμήνσιο κατά την θεία Λειτουργία και έβλεπε δεξιά και αριστερά τους αγγέλους να συλλειτουργούν.
Όμως ο παπα-Εφραίμ δεν αναφέρθηκε ποτέ σε «λειτουργική αναγέννηση» και μάλιστα ζητούσε σε κοινοβιάτες, πού βρίσκονταν στα εξωτερικά διακονήματα να μη παραλείπουν το ψαλτήρι.
Ο παπα- Εφραίμ ήταν κοσμημένος με το διορατικό χάρισμα και έβλεπε την πνευματική κατάσταση κάθε κληρικού ή μοναχού και έδιδε τα κατάλληλα πνευματικά φάρμακα για την πρόοδο στην πνευματική ζωή.
Η Χάρις του Θεού είχε κοσμήσει τον παπα- Εφραίμ και με το προορατικό χάρισμα, γι 'αυτό και έβλεπε καταστάσεις πού έρχονταν (όπως ο σεισμός του 1977 στην Θεσσαλονίκη), αλλά και πολλές φορές είχε προσφωνήσει λαϊκούς ακόμα και μικρά παιδιά με τα ονόματα πού έλαβαν μετά από χρόνια στην μοναχική τους κούρα. Μάλιστα, κάποιος φοιτητής έστειλε μία περιληπτική και χωρίς λεπτομέρειες επιστολή στον μακαριστό Γέροντα και έλαβε απάντηση από τον παπα-Εφραίμ, πού του περιέγραφε με λεπτομέρειες την πνευματική του κατάσταση ακόμα και κατασταθείς στον χώρο πού διέμενε ο φοιτητής χωρίς αυτός να τις έχει προαναφέρει.
Κάποτε άγνωστοι μεταξύ τους κληρικοί συναντήθηκαν στον δρόμο για τα Κατουνάκια και όταν έφτασαν στον παπα-Εφραίμ, ο μακαριστός άγιος Γέροντας άρχισε να επιπλήττει έναν από τους κληρικούς, πώς δεν είναι παπάς αλλά μασόνος, πού έβαλε ράσο, για να κατασκοπεύει το Άγιον Όρος. Ο μασόνος παραδέχτηκε την ραδιουργία του.
Ο παπα-Εφραίμ έζησε εμπειρίες, πού μόνο οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί μπορούν να ζήσουν, μακριά από παπικές η προτεσταντικές πλάνες.

Κάποτε ένας ηγούμενος, δύο θεολόγοι και ένας φοιτητής ζήτησαν από τον παπα-Εφραίμ να τους εξηγήσει την ευωδιά των αγίων λειψάνων.
Ο Γέροντας έσκυψε το κεφάλι του στο μέρος της καρδιάς και προσεύχονταν. Ο τόπος γέμισε ευωδιά και ο παπα-Εφραίμ τους είπε πώς επειδή δεν μπορούσε ο ίδιος να το εξηγήσει παρακάλεσε τον Θεό να απαντήσει στους συνομιλητές.
Ο παπα-Εφραίμ αισθάνονταν τις αμαρτίες σαν δυσοσμία. Κάποιος επίσκοπος μέσω τρίτου ρώτησε τον μακαριστό άγιο Γέροντα για τον οικουμενισμό. Ο Γέροντας έκανε προσευχή, για να τον πληροφορήσει ο Θεός και τότε ξεχύθηκε μία δυσωδία με γεύση ξινή, αλμυρή και πικρή, πού τον γέμισε με αποτροπιασμό.
Η παρακαταθήκη του μακαριστού παπα-Εφραίμ για την ενότητα των Ορθοδόξων ήταν σαφής «Το σχίσμα εύκολα γίνεται, η ένωση είναι δύσκολος».
Άραγε, πόσο απήχηση έχουν σήμερα τα λόγια ενός θεοφόρου σύγχρονου Πατρός;

Ο παπα-Εφραίμ αναδείχθηκες με την Χάρη του Θεού και πρακτικός οδηγός στην ποιμαντική του γάμου και της οικογενείας, γιατί βοήθησε πολλούς νέους να καταλήξουν στον γάμο χωρίς να τους πιέσει γι' αυτό αλλά και οι επιστολές του, πού σώζονται, αποτελούν πνευματική παρακαταθήκη και «σχολή γονέων» χωρίς ψυχολογικές και φιλοσοφικές θεωρίες για τις αγωνιζόμενες πνευματικά οικογένειες.
Το 1996 ο παπα-Εφραίμ έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και έπεσε σε ακινησία. Δεν γόγγυσε καθόλου αλλά δοξολογούσε τον Θεό.
Μας αφήνει το άγιο παράδειγμα του για την αντιμετώπιση των ασθενειών.
Στις 14/27 Φεβρουαρίου 1998 ο παπα- Εφραίμ Κατουνακιώτης του Αγίου Όρους παρέδωσε την αγιασμένη ψυχή του στα χέρια του Δημιουργού του, πού υπηρέτησε από την νεότητα του.

Λέγουν πώς κάποτε ρωτήσανε έναν υπερήλικα, πού ζούσε τον 19ο αιώνα, να πει το συγκλ

ονιστικότερο γεγονός στην ζωή του.
Ο υπερήλικας απάντησε ότι όταν ήταν μικρός είδε και άκουσε τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό.
Και η δική μας γενιά αξιώθηκε να γνωρίσει τα εύοσμα άνθη του Αθωνικού Μοναχισμού, τον Γέροντα Παίσιο και τον παπα-Εφραίμ τον Κατουνακιώτη, πού μας καλούν να ακολουθήσουμε την ζωή τους.

Τα τέλη του Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη

(14/27 Φεβρουαρίου 1998).

Το Νοέμβριο του ’96 ένα ισχυρό επεισόδιο τον έριξε μόνιμα στο κρεβάτι με σχεδόν τέλεια ακινησία, αφωνία, αδυναμία καταπόσεως. Φαινόταν να μην έχει καμιά επαφή με το περιβάλλον. Δεν προσπαθούσε να πει τίποτε, έστω και με χειρονομίες. Ούτε φαινόταν να ακούει ό,τι τον ρωτούσαν. Ήταν ένα μυστήριο. Μόνο όταν πονούσε πολύ, βογκούσε.
Οι αδελφοί που τον αγαπούσαν, του έγραφαν: «Και όταν η καθημερινότης με παρασύρει πολλές φορές, βλέπω νοερώς εντός μου το δικό σας βλέμμα και ιλιγγιώ ο άθλιος μπροστά στη δική σας υπομονή και στις δικές σας δοκιμασίες»…
Παρ’ όλες τις δοκιμασίες όμως έβλεπε, έστω λίγο, και άκουγε μια χαρά. Και η απόδειξη ήταν ότι ανταποκρινόταν με χαμόγελα ή και γέλια ακόμη, όταν του διηγούνταν τις αγαπημένες του χαριτωμένες ιστοριούλες που συνήθιζε και ο ίδιος να χρησιμοποιεί παλαιότερα. Ήταν ο μόνος τρόπος επικοινωνίας μαζί του στην κατάσταση τετραπληγίας που βρισκόταν. Πάντοτε ευχαριστιόταν να χαριτολογεί λέγοντας διδακτικές ιστορίες από την ελληνική μυθολογία ή την λαϊκή παράδοση, άλλοτε να αυτοσαρκάζεται ή να πειράζει τους άλλους με ευφυΐα και αγαθότητα.
Όταν κάποιος δεν έτρωγε το φαγητό του από θεληματάρικη άσκηση, διηγείτο για το γαϊδουράκι του Χότζα που δεν το τάισε μια, δεν το τάισε δύο, και χαιρόταν που δούλευε χωρίς έξοδα. Κάποια στιγμή όμως η πόρτα του στάβλου δεν άνοιγε, γιατί το γαϊδουράκι ψόφησε και έπεσε κάτω φαρδύ-πλατύ.
Άλλοτε σχηματίζοντας σαν παιδική τη φωνή του προσποιούταν τη συνομιλία δύο μικρών παιδιών:- Που είναι τα σταφύλια; -Τί τα θέλεις; – Να τα δω!» για να στηλιτεύσει την παιδική πονηριά κάποιου.
Για άλλον που δεν έλεγε να μάθει στοιχειώδη τυπικά, θυμόταν τη φλάσκα του παπά. Ήταν αγράμματος και μέτρησε κουκιά μέσα σε ένα σακούλι. Τρώγοντας ένα κάθε μέρα θα ήξερε πότε να κάνει Πάσχα. Η παπαδιά το αντιλήφθηκε και πρόσθετε κουκιά, για να τον ευχαριστήσει. Και ο παπάς απαντούσε στους παραπονούμενους χωρικούς: «Όπως πάνε τα κουκιά και όπως δείχνει η φλάσκα, ούτε φέτος έχει Λαμπρή ούτε του χρόνου Πάσχα».
Αν κάποιος έκανε υπακοή για τα μάτια, κουνούσε χαμογελώντας το κεφάλι, και με βαριά προσποιητή φωνή έλεγε: «Αντώνη, Αντώνη.,.», θυμίζοντας την αποδοκιμαστική φράση και έκφραση ενός άγιου γέροντος που ο υποτακτικός του έκανε υπακοή, μόνο όταν ήταν παρόντες άλλοι.
Αυτά και άλλα παρόμοια, μικρότερα ή εκτενέστερα, ήταν που του κρατούσαν εύθυμη συντροφιά τους δεκατρείς μήνες της συνεχούς κατακλίσεώς του στο κρεβάτι του πόνου. Όταν ο πυρετός και η ασθένεια δυνάμωναν, το χαμόγελο μαραινόταν στα γεροντικά χείλη του.
Δεν αναπαυόταν στην κατάκλιση. Προτιμούσε να κάθεται στο κρεβάτι με τα πόδια χαμηλά στο πάτωμα και την πλάτη στηριγμένη σε μαξιλάρια. Όπως πάντοτε πολύ σκυφτός. Η αγαπημένη του στάση προσευχής. Σ’ αυτήν τη στάση τον πήρε ήσυχα ο Θεός στις 14/27 Φεβρουαρίου 1998.
Επανειλημμένα είχε δώσει εντολές να γίνει η κηδεία του στον στενό κύκλο της γειτονιάς. Αλλά το μυστικό διέρρευσε και αρκετοί πατέρες πρόλαβαν τον τελευταίο ασπασμό του. Ένας απ’ αυτούς γράφει:
«Ο Γέροντας, άνθρωπος Όσιος, με αγία ζωή, έμπλεως της χάριτος του Θεού με πληροφορίας δι όσα ο ιδικός του κόσμος χωρούσε, και όμως ζούσε με την αίσθηση του αμαρτωλού και παρακαλούσε να ευχώμεθα δι΄ αυτόν.
“Παιδί μου, σε παρακαλώ, όταν φύγω, να μου κάνεις ένα σαρανταλείτουργο και πάντοτε να με μνημονεύεις”. Είχε δώσει εντολή στη θανή του να παρευρεθούν οι γείτονες, με τους οποίους πέρασε την παρούσα ζωή. Δι’ εμέ είχε δώσει ευλογία να με καλέσουν. Τον ευχαριστώ. Τη νύκτα της θανής του τον βλέπω στον ύπνο μου ντυμένο λευκή ιερατική στολή, αστράπτοντα, χαριέστατον και λέγοντα: “Παπαδάκο μου, υπάγω να λειτουργήσω”
Παρευρέθην εις την κηδεία του. Έβλεπα κοιμώμενον έναν όσιον ανήκοντα πλέον εις την χορείαν των Αγιορειτών Πατέρων και ηυχαρίστησα τον Θεόν και τον Γέροντα που με αγάπησε και χαρακτήρισε την ζωήν μου με την ιδικήν του. Τέλος, το σώμα του εδέχθη η μητέρα γη, αγιαζομένη υπ’ αυτού, την δε αγίαν του ψυχήν υπεδέχθη χαίρουσα η χορεία πάντων των Οσίων των εν ασκήσει διαλαμψάντων, των οποίων η μνήμη την ήμερα εκείνη ήρχιζε με τον Εσπερινό, δια να εορτά σει ούτω ο Όσιος μετά των Οσίων.
»Εις ημάς άφησε μνήμην και υπόδειγμα ενάρετου ησυχαστικής ζωής, ζωής Αγιορείτου μονάχου και νοσταλγικήν ανάμνησιν του σεπτού του προσώπου.
»Εις τα τεσσαρακονθήμερα μνημόσυνα δεν ηδυνήθην να παρευρεθώ, διότι είχομεν εις το κελλίον μας κουράν, και εστενοχωρούμην που δεν ήμουν και εγώ εκεί. Εις την Λειτουργίαν μετά τον καθαγιασμόν, εις τήν μνημόνευσιν των κεκοιμημένων, λέγων “Μνήσθητι, Κύριε, του πατρός ημών Εφραίμ…” αισθάνομαι δύο χέρια να με αγκαλιάζουν στοργικά στους ώμους. Με έπιασε ρίγος. Σταμάτησα. Γύρισα πίσω. Δεν βλέπω τίποτε. Τον ηυχαρίστησα και συνέχισα την Λειτουργίαν. Η αγαπώσα καρδία του πιστεύω ότι μας παρακολουθεί. Εύχεται και το αισθανόμεθα».
(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδ. Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους).

Γιατὶ νηστεύουμε τὴν Μεγάλη Τεσσαρακοστή

2012-02-27T10:09:00.000+02:00

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Γιὰ πιὸ λόγο νηστεύουμε τὶς σαράντα αὐτὲς ἡμέρες; Τὴν παλαιὰ ἐποχὴ πολλοὶ πιστοὶ προσέρχονταν στὰ μυστήρια χωρὶς καμιὰ προετοιμασία καὶ μάλιστα κατὰ τὴν εποχὴ ποὺ ὁ Χριστὸς τὰ συνέστησε. Ἀντιλαμβανόμενοι οἱ πατέρες τὴν παρακαλούμενη βλάβη ἀπὸ τὴν ἀπροετοίμαστη προσέλευσι, ἀφοῦ συγκεντρώθηκαν καθιέρωσαν σαράντα ἡμέρες νηστείας, προσευχῶν, ἀκροάσεως τοῦ θείου λόγου καὶ συνάξεων, ὥστε, ἀφοῦ καθαρισθοῦμε ὅλοι μας μὲ κάθε ἐπιμέλεια καὶ με προσευχὲς καὶ μὲ ἐλεημοσύνη καὶ μὲ νηστεία καὶ μὲ ὁλονύκτιες παρακλήσεις καὶ μὲ δάκρυα μετανοίας καὶ μὲ ἐξομολόγησι καὶ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα, νὰ προσέλθουμε ἔτσι στὴν Θεία Κοινωνία μὲ καθαρὴ κατὰ τὸ δυντὸ συνείδησι.

Καὶ ὅτι μ᾿ αὐτὸ κατώρθωσαν μεγάλα πράγματα, συνηθίζοντας μας μὲ τὴν συγκατάβασι αὐτὴ στὴν νηστεία, γίνεται φανερὸ ἀπὸ τὸ ἑξῆς: ῎Αν ἐμεῖς ὅλο τὸν χρόνο ἐπιμείμουμε νὰ φωνάζουμε καὶ νὰ κηρύσσουμε τὴν νηστεία, κανεὶς δὲν προσέχει στὰ λόγια μας· ἄν ὅμως ἔλθη ὁ καιρὸς τῆς νηστείας τῆς Τεσσαρακοστῆς, τότε, χωρὶς κανεὶς νὰ προτρέπη οὔτε καὶ νὰ συμβουλεύη καὶ ὁ πιὸ νωθρὸς ἀφυπνίζεται καὶ ἀκολουθεῖ τὴν προτροπὴ καὶ τὴν συμβουλή, ποὺ ἐπιβάλλει ὁ καιρός.
Ἄν λοιπὸν σὲ ρωτήση ὁ Ἰουδαῖος καὶ ὁ εἰδολάτρης, ῾γιὰ ποιὸν λόγο νηστεύεις᾿, μὴ πῆς, ὅτι νηστεύεις γιὰ τὸ Πάσχα ἢ γιὰ τὴν θυσία τοῦ Σταυροῦ, γιατὶ θὰ τοῦ δώσης μεγάλη ἀφορμὴ γιὰ ἀντεκλίσεις. Γιατὶ δὲν νηστεύουμε για τὸ Πάσχα οὔτε γιὰ τον Σταυρό, ἀλλὰ γιὰ τὰ δικά μας ἁμαρτήματα, ἐπειδὴ πρόκειται νὰ προσέλθουμε στὰ μυστήρια· γιατὶ τὸ Πάσχα δὲν εἶναι αἰτία νηστείας οὔτε πένθους, ἀλλ᾿ ὑπόθεσις εὐφροσύνης καὶ χαρᾶς. Γιατὶ ὁ Σταυρὸς συνέτριψε τὴν ἁμαρτία, ἔγινε καθάρσιο τῆς οἰκουμένης, ἔγινε αἰτία συμφιλιώσεως καὶ ἐξαλείψεως τῆς πολυχρόνιας ἔχθρας, ἄνοιξε τὶς πύλες του οὐρανοῦ, ἔκανε τοὺς ἐχθρούς φίλους, ἐπανέφερε στὸν οὐρανό, τοποθέτησε στὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ τὴν ἀνθρώπινη φύσι καὶ μᾶς πρόσφερε ἀμέτρητα ἄλλα πνευματικὰ ἀγαθά. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ πενθοῦμε οὔτε νὰ θλιβώμαστε, ἀλλὰ νὰ ἀγαλλώμαστε καὶ νὰ χαιρώμαστε. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὁ Παῦλος λέγει ̇ «Σὲ μένα ἂς μὴ συμβῆ νὰ καυχηθῶ γιὰ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο γιὰ τὸν σταυρὸ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. 6,14). Καὶ πάλι ̇ «Ὁ Θεὸς δείχνει τὴν ἀγάπη του πρὸς ἐμᾶς μὲ τὸ ὅτι, ἂν καὶ ἤμασταν ἁμαρτολοί, ὁ Χριστὸς πέθανε γιὰ μᾶς» (Ρωμ. 5,8). Κάτι παρόμιο λέγει καὶ ὁ Ἰωάννης ̇ «Γιατὶ τόσο πολὺ ἀγάπησε ὁ Θεὸς τὸν κόσμο» (Ἰω. 3,16). Πὲς ὅμως, πῶς; ᾿Αφοῦ ἄφησε κατὰ μέρος ὅλα τὰ ἄλλα, ἀνέφερε τὸν σταυρό. Γιατί, ἀφοῦ εἶπε, «τόσο πολὺ ἀγάπησε ὁ Θεὸς τὸν κόσμο», πρόσθεσε, «ὥστε ἔδωσε τὸν Μονογενῆ Υἱο του νὰ σταυρωθῆ, ὥστε νὰ μὴ χαθῆ ὁ καθένας ποὺ πιστεύη σ᾿ αὐτὸν, ἀλλὰ νὰ ἔχη ζωὴ αἰώνια» (Ἰω. 3,16). Ἂν εἶναι λοιπὸν ὁ Σταυρὸς ἀφορμὴ ἀγάπης καὶ καύχημα, ἂς μὴ λέμε, ὅτι πενθοῦμε γι᾿ αυτόν. Γιατὶ δὲν πενθοῦμε γιὰ ἐκεῖνον – μὴ γένοιτο – ἀλλὰ γιὰ τὰ δικά μας ἁμαρτήμτα. Γι᾿ αυτὸ νηστεύουμε.
(Κατὰ Ἰουδαίων, Λόγος Γ΄, ΕΠΕ 34,176 – 180. PG 48,722)
Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ βιβλίο: ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΟΣΤΟΜΟΥ
Χρυσοστομικός Ἄμβων

ekdoseisxrysopigi.blogspot.com

Η νηστεία της Σαρακοστής

2012-02-27T10:03:00.000+02:00

π. Αλέξανδρος Σμέναν

Δεν μπορεί να υπάρξει Σαρακοστή χωρίς νηστεία. Όμως φαίνεται ότι πολλοί άνθρωποι σήμερα ή δεν παίρνουν τη νηστεία στα σοβαρά ή, αν την παίρνουν, παρεξηγούν το πραγματικό σκοπό της.

Η νηστεία ή η αποχή από τις τροφές δεν είναι αποκλειστικά μια χριστιανική συνήθεια. Υπήρχε και υπάρχει ακόμα σε άλλες θρησκείες ή και πέρα από τις θρησκείες. Σήμερα οι άνθρωποι νηστεύουν για πάρα πολλές αιτίες. Είναι πολύ βασικό λοιπόν να ξεχωρίσουμε το μοναδικό περιεχόμενο στη χριστιανική νηστεία.
Στην ορθόδοξη διδασκαλία, αμαρτία δεν είναι μόνο η παράβαση κάποιας εντολής, είναι ένας ακρωτηριασμός της ζωής που μας δόθηκε από το Θεό. Για το λόγο αυτό η ιστορία της προπατορικής αμαρτίας μας παρουσιάζεται σαν μια πράξη τροφής.

Η τροφή είναι μέσο ζωής, μας κρατάει ζωντανούς. Τι σημαίνει να είναι κανείς ζωντανός και τί σημαίνει <<ζωή>>; Για μας αυτοί οι όροι έχουν πρωταρχικά μια βιολογική έννοια: ζωή είναι αυτό που εξαρτιέται από τη τροφή, από τον υλικό κόσμο. Αλλά για την Αγία Γραφή και για την ορθόδοξη παράδοση αυτή η ζωή <<...επ' άρτω μόνω>> ταυτίζεται με τον θάνατο γιατί ακριβώς είναι μια θνητή ζωή, γιατί ο θάνατος κυριαρχεί πάντοτε μέσα της. Ο Θεός το ξέρουμε αυτό, δεν δημιούργησε το θάνατο. Αυτός είναι ο Δοτήρας της ζωής.
Πως λοιπόν η ζωή έγινε θνητή; Γιατί ο θάνατος είναι η μόνη απόλυτη βεβαιότητα κάθε ύπαρξης; Η Εκκλησία απαντάει: διότι ο άνθρωπος αρνήθηκε τη ζωή όπως την έκανε ο Θεός και του την προσέφερε και προτίμησε μια ζωή που να εξαρτιέται όχι αποκλειστικά από το Θεό, αλλά <<επ' άρτω μόνω>>.

Η τροφή μόνη της, μέσα της, δεν έχει ζωή και δεν μπορεί να δώσει ζωή. Μόνο ο Θεός έχει Ζωή και είναι Ζωή. Η απύθμενη τραγωδία του Αδάμ είναι ότι έφαγε <<χωρισμένος>> από το Θεό για να μπορέσει να γίνει ανεξάρτητος απ' Αυτόν.
Τρώμε για να διατηρούμεθα ζωντανοί, αλλά όχι <<εν τω Θεώ>>. Ακριβώς αυτή είναι η αμαρτία όλων των αμαρτιών.
Ο Χριστός είναι ο Νέος Αδάμ. Έρχεται να επανορθώσει τη καταστροφή που επέβαλε ο Αδάμ στη ζωή, να αποκαταστήσει τον άνθρωπο στην αληθινή ζωή. Και ο Χριστός αρχίζει με νηστεία: <<νηστεύσας ημέρας τεσσαράκοντα, ύστερον επείνασε>> (Ματθ.4,2). Η πείνα είναι η κατάσταση εκείνη κατά την οποία αναγνωρίζουμε την εξάρτησή μας από κάτι άλλο.
Νηστεία για μας τους ορθοδόξους είναι η είσοδός μας και η συμμετοχή μας σε κείνη την εμπειρία του Χριστού με τη οποία μας ελευθερώνει από την ολοκληρωτική εξάρτηση από την τροφή, την ύλη και τον κόσμο.
Ένα μέρος της τροφής μας έχει ήδη γίνει <<τροφή αθανασίας>> - το Σώμα και το Αίμα του ιδίου του Χριστού.
Η σωματική νηστεία είναι απαραίτητη μεν, αλλά χάνει κάθε νόημα και γίνεται αληθινά επικίνδυνη αν ξεκοπεί από την πνευματική προσπάθεια - από τη προσευχή και την αυτοσυγκέντρωση. Η δραστική μείωση της τροφής, μια συνεχής κατάσταση πείνας να μπορεί να βιωθεί σαν υπενθύμιση του Θεού και σαν διαρκής προσπάθεια συγκέντρωσης του νου μας στο Θεό. Μας ξελαφρώνει, μας ευκωλύνει στη αυτοσυγκέντρωση, μας κάνει νηφάλιους, χαρούμενους και καθαρούς.

Αυτός που νηστεύει έτσι, παίρνει την τροφή σαν αληθινό δώρο του Θεού. Δεν χρειάζεται να πούμε εδώ για την ακριβή ποσότητα της τροφής που πρέπει να τρώει κανείς, ούτε για το ρυθμό και τη ποιότητα της τροφής. Όλα αυτά εξαρτώνται από τις ατομικές μας δυνατότητες και τις εξωτερικές συνθήκες της ζωής μας. Αν ανακαλύψουμε ότι η χριστιανική ζωή είναι μάχη και προσπάθεια, τότε βρήκαμε το βασικό στοιχείο της νηστείας.

Νηστεύσωμεν νηστεία δεκτήν, ευάρεστον τω Κυρίω, αληθής νηστεία, η των κακών αλλοτρίωσις, εγκράτεια γλώσσης, θυμού αποχή, επιθυμιών χωρισμός, καταλαλιάς, ψεύδους και επιορκίας. Η τούτων ένδεια, νηστεία εστιν αληθής και ευπρόσδεκτος

Ιερά Μονή Πετράκη

1myblog.pblogs.gr

Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου...

2012-02-27T09:58:00.002+02:00

«Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας, καί ἀργολογίας μή μοι δῷς.

Πνεῦμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονής καί ἀγάπης χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ.

Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁράν τά ἐμά πταίσματα, καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητός εἶ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν».
trelogiannis.blogspot.com

Ο Συγγραφέας κ. Γεώργιος Μαυρομμάτης στη Συνάντηση της Νεανικής Συνάξεως του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας

2012-02-27T01:12:00.001+02:00

Την Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012 στις 9.00 μ.μ. (8.15 τελείται η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου) , στη πρώτη Συνάντηση της Νεανικής Συνάξεως του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας, για τη
Μεγάλη Τεσσαρακoστή, θα βρίσκεται και θα ομιλήσει, ο Συγγραφέας κ. Γεώργιος Μαυρομμάτης, με θέμα : «Οι δερμάτινοι χιτώνες….». Παρακαλούνται όλα τα μέλη της Συνάξεως καθώς και νέοι και νέες από 18 έως και 45 ετών να συμμετέχουν.

Ο Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός στην Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας

2012-02-27T01:06:00.000+02:00

Την Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 6.30 μ.μ. τελέσθηκε ο Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός (της Συγνώμης) στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Γλυφάδας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Παύλου, την παρουσία όλων των Κληρικών και πλήθος κόσμου από το ποίμνιο της Ιεράς Μητροπόλεως.

Ομιλητής του Α΄ Κατανυκτικού ήταν ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος λαμβάνοντας αφορμή από το Ευαγγέλιο που ακούσαμε το πρωί για νηστεία και προσευχή εν τω κρυπτώ και δεδομένο ότι εισερχόμαστε στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αναφέρθηκε στο θέμα και την κατάσταση της υποκρισίας μέσα από τους λόγους του Κυρίου μας κατά των Φαρισαίων, αλλά και τους κάθε Φαρισαίους εκτός και εντός της Εκκλησίας κάθε εποχής.

Υποκρισία είναι η προσπάθεια για να δείχνουμε άλλο πρόσωπο από αυτό που είμαστε πραγματικά, προσπαθώντας να βάλουμε μάσκα και προσωπείο πιστών και ευσεβών εξωτερικά, ενώ στην ουσία εσωτερικά απέχουμε πολύ από αυτό που είμαστε πραγματικά.Είναι μία προσπάθεια επιτήδευσης της προσευχής και πνευματικής ζωής, ενώ η αλήθεια είναι ότι απέχουμε πολύ μακριά από αυτά. Είναι μια ηθοποιία και ένα μασκάρεμα μόνιμο, πολύ επιζήμιο όμως για την πνευματική ζωή όλων. Οφείλουμε να είμαστε με ένα πρόσωπο και μία πορεία σταθερή σε πράξεις και λόγια, γιατί τους ανθρώπους τους ξεγελάς, όχι όμως και τον καρδιογνώστη Κύριο .

Η μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι μια ευκαιρία να δούμε την πνευματική μας κατάσταση σε βάθος, για να μπορέσουμε να εντοπίσουμε και να αποβάλουμε την υποκρισία μας με τα πνευματικά εφόδια της περιόδου της Τεσσαρακοστής, των κατανυκτικών ακολουθιών, την νηστεία και την ειλικρινή και εν μετανοία εξομολόγηση.

Στο τέλος του Κατανυκτικού Εσπερινού, κλήρος και λαός αντάλλαξε τον Ασπασμό της Αγάπης και της συγνώμης, με τον Σεβασμιώτατο λαμβάνοντας την ευχή του, για τη αγώνα της Τεσσαρακοστής που ξεκινάει από σήμερα.

π. Αντώνιος Χρήστου
Εφημέριος Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Βούλας

Ματαιώθηκε καρναβάλι μετά από παρέμβαση Μητροπολίτη

2012-02-27T00:57:00.000+02:00

agioritikovima.gr /salonicanews.com

Ματαιώθηκαν οι καρναβαλικές εκδηλώσεις στη Γαλάτεια Εορδαίας! Είχε προηγηθεί επιστολή του Μητροπολίτη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας, Θεόκλητου, με την οποία υπογράμμιζε ότι το έθιμο αντίκειται στα >>>ήθη της εκκλησίας και προειδοποιούσε φορείς και συλλόγους να μην επιχειρήσουν παρόμοιες εκδηλώσεις.

Αμέσως μετά την κοινοποίηση της επιστολής ο Πολιτιστικός Σύλλογος της περιοχής ματαίωσε τις εκδηλώσεις που ήταν προγραμματισμένες για την ερχόμενη Κυριακή.

Στην επιστολή, ο Μητροπολίτης υπογραμμίζει πως, "ενώ η Εκκλησία καλεί τον λαό σε μετάνοια και επιστροφή στον Θεό... έρχεται ο διάβολος να τον αποπροσανατολίσει και να τον οδηγήσει σε έναν ακριβώς αντίθετο τρόπο ζωής, με ένα δικό του Τριώδιο, το «αντιτριώδιο». Τον καλεί σε μεθύσια, σε αποκριάτικους χορούς, σε καρναβαλικές μεταμφιέσεις και σε κάθε είδους ασωτία".

Υπενθυμίζει ότι τα καρναβάλια είναι "έθιμα ειδωλολατρικά, τα οποία η Εκκλησία μας πολλές φορές τα έχει καταδικάσει", τα χαρακτηρίζει "κατάλοιπα των αρχαίων οργιαστικών τελετών που γίνονταν προς τιμήν του Διονύσου και του Βάκχου, αλλά και άλλων Ρωμαϊκών θεοτήτων" και υποστηρίζει ότι "αποτελούν κατάπτωση της ανθρωπίνης προσωπικότητος", που "δεν προσφέρουν καμία ουσιαστική ψυχαγωγία, πέρα από μία προσωρινή εφορία και ένα εφήμερο ξέσπασμα". Και προσθέτει:

"Την πρόσκαιρη διασκέδαση διαδέχεται η απογοήτευση, η λύπη και το κενό. Η ψυχή του ανθρώπου δεν γεμίζει με τέτοιες ψεύτικες χαρές".

Μάλιστα, ο σεβασμιότατος επικαλείται τη μεγάλη οικονομική κρίση που περνά η πατρίδα μας, την οποία χαρακτηρίζει ως "νέα κατοχή", για να θυμίζει πως συνάνθρωποί μας πεινούν και κρυώνουν, πως "μισθοί και συντάξεις μειώνονται" κι ότι "νέοι δυσβάστακτοι φόροι συνεχώς προστίθενται". Υπογραμμίζει πως "χάσαμε την εθνική μας κυριαρχία• χάσαμε την εθνική αξιοπρέπειά μας" και "αντί να τρέξουμε και να μοιραστούμε τα αγαθά που μας χαρίζει ο Θεός με τους πτωχούς, ετοιμαζόμαστε να υποδεχθούμε τον «θεό καρνάβαλο» και να κάψουμε τα λιγοστά χρήματά μας, αλλά και τα χιλιάδες ευρώ του κρατικού κορβανά στο βωμό του".

Αναρωτιέται, μάλιστα, "πότε, επιτέλους, θα βρεθεί ένας ηγέτης που να πονά αληθινά αυτή τη δύσμοιρη πατρίδα, για να βάλει φρένο στις τόσες απερίσκεπτες σπατάλες και στα τόσα αλόγιστα έξοδα";

Ο Μητροπολίτης δηλώνει πως αρνείται να σιωπήσει, γιατί θεωρεί ότι "είναι υποχρέωση του επισκόπου να καταγγέλλει τα κακώς κείμενα και να προστατεύει το ποίμνιό του από τις πλάνες". Δηλώνει, δε, προς όλους, ότι του είναι "εντελώς αδιάφορο αν κάποιοι από τους λεγομένους «προοδευτικούς» και «εκσυγχρονιστές» με χαρακτηρίσουν οπισθοδρομικό και φανατικό. Εξ άλλου, όλοι μας σήμερα γευόμαστε στο πετσί μας τα αποτελέσματα της «προοδευτικότητάς» τους"!

Κλείνει, δε, την επιστολή του, καλώντας το λαό της Φλώρινας να μη συμμετάσχει σε καρναβαλικές εκδηλώσεις, αλλά να εισέλθει "στην αγία περίοδο του Τριωδίου και της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής με πίστη, ευλάβεια και κατάνυξη".

Η Κυρά - Σαρακοστή

2012-02-27T00:48:00.000+02:00

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Όταν ήμουν μικρό παιδί και έφτανε αυτή η λεγόμενη Καθαρή Εβδομάδα, στο σχολείο μας μιλούσαν για μια παράξενη γυναίκα με 7 πόδια! Τη γυναίκα αυτή τη λέγαμε Κυρα -Σαρακοστή! Μας έβαζαν και τη ζωγραφίζαμε και κάθε βδομάδα της σβήναμε από ένα πόδι! Έτσι περνούσαμε το διάστημα αυτό με την αναμονή του Πάσχα, όταν θα σβήναμε και το τελευταίο πόδι της. Θυμάμαι με πόση χαρά περιμέναμε αυτό το διάστημα και για τα κούλουμα και για τα Σαρακοστιανά, την αλλαγή του φαγητού! Βέβαια, κάπου μας πείραζε το γεγονός ότι δεν μπορούσαμε να φάμε τα σχολικά εδέσματα, από την τυρόπιτα μέχρι τη σοκολάτα, και περιοριζόμασταν στο απλό και ταπεινό κουλουράκι, όμως κανένας από μας δεν έλεγε να υποκύψει στον πειρασμό και εφόσον η μητέρα μας δεν ήταν μπροστά να κάνουμε μια μικροπαράβαση του της νηστείας κανόνα! Αντίθετα, ήμασταν περήφανοι που νηστεύαμε και χαιρόμασταν φοβερά τη πασχαλιάτικη μαγειρίτσα που έρχονταν μετά από μια υπέρβαση του συνηθισμένου για τη θρησκεία ζήλου!
Και σήμερα πολλοί άνθρωποι νηστεύουν, όχι μόνο τη Σαρακοστή, αλλά και στις άλλες νηστείες της Εκκλησίας, όπως είναι η Τετάρτη και η Παρασκευή! Όμως η νηστεία της κυρα-Σαρακοστής παραμένει η πιο σπουδαία νηστεία του χρόνου γιατί συνδυάζεται με κάποια άλλα στοιχεία πολύτιμα και για το σύγχρονο άνθρωπο. Να πούμε ότι 40 είναι οι ημέρες της νηστείας γιατί τόσες μέρες νήστεψε ο Χριστός στην έρημο, μετά τη Βάπτισή Του, ενώ οι 40 ημέρες είναι περίπου το 1/10 του χρόνου, κι αυτό το 1/10 ο άνθρωπος το αφιερώνει στο Θεό;!
Δυστυχώς, όπως όλα τα θρησκευτικά στοιχεία, έτσι κι η Σαρακοστή έχει απολέσει το βαθύτερο νόημά της σήμερα, ίσως με ευθύνη και των εκκλησιαστικών ταγών. Κι αυτό γιατί έχει τονιστεί υπέρ το δέον το θέμα της σωματικής νηστείας και καθόλου δεν τονίζονται τα συμπαρομαρτούντα της, τα οποία προσδίδουν και την ουσία της. Γιατί η Σαρακοστή είναι η αφορμή για τον άνθρωπο του 21ου αιώνα να επαναδιατυπώσει μέσα του το νόημα της ζωής.
Σαρακοστή σημαίνει πρώτα απ όλα νηστεία από την αμαρτία, από ό,τι δηλαδή μας ασχημίζει εσωτερικά. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει πολλά πάθη και αδυναμίες, τα οποία δυστυχώς τα ωραιοποιεί και τα θεωρεί φυσικά. Το πρώτο και κυριότερο πάθος του ανθρώπου είναι ο εγωισμός, από το οποίο πάσχουμε όλοι ανεξαιρέτως. Η σωματική νηστεία μας βοηθά να περιορίσουμε το να θέλουμε διαρκώς, κάνοντας εγκράτεια στα φαγητά ταυτόχρονα κάνουμε εγκράτεια στη διαρκή ικανοποίηση των επιθυμιών μας! Σκεφτείτε τι πρόταση ζωής προβάλλει η Εκκλησία μας, στην καταναλωτική αδηφαγία και εγωιστική αυτάρκεια του ανθρώπου μιλά για τον περιορισμό των αναγκών και την ταπείνωση και του σώματος και της ψυχής!
Σαρακοστή ακόμα σημαίνει επαναβίωση του λατρευτικού στοιχείου της Εκκλησίας. Η κατάνυξη στις προηγιασμένες λειτουργίες, η προσευχή στην Παναγιά μας με τους Χαιρετισμούς της, εκείνες οι ωραιότατες λειτουργίες του Μ. Βασιλείου κάθε Κυριακή, το Μεγάλο Απόδειπνο και ο θρηνητικός Μεγάλος Κανόνας, ποιητικά κείμενα ύψιστης αξίας, αλλά και παρουσίασης ενός τρόπου ζωής που απεικονίζει τη Βασιλεία του Θεού. Στον σύγχρονο κόσμο της κραυγής, του φτηνού εντυπωσιασμού, των δυνατών ήχων και της χειρίστης ποιότητας μουσικής, η εκκλησιαστική λατρεία μιλά στην ψυχή του ανθρώπου μυστικά, με τους κατανυκτικούς βυζαντινούς ψαλμούς της, το ιλαρόν φως των κεριών, με τη μετοχή του ανθρώπου στο Σώμα και το Αίμα του Χριστού, με την ελπίδα στο πρόσωπο της Παναγίας, με την μετοχή στο χρόνο του ουρανού και την αποφυγή του άγχους της γης! Στον κόσμο που προβάλλει ως ιδανικό του την τάση του ανθρώπου να τα προλαβαίνει όλα και την παντοκρατορία της Τεχνολογίας και των νέων όπλων, η Εκκλησία προβάλλει την προσευχή ως έκφραση αγάπης προς το Θεό και το συνάνθρωπο, την ευχαριστία προς το Θεό για το αγαθό της ζωής και την εμπιστοσύνη στην πρόνοιά Του για μας! Η φράση των Πατέρων «Κύριε όπως ξέρεις και όπως θέλεις, ελέησέ με» είναι η επανάσταση της Εκκλησίας στον ακτιβισμό του κόσμου!
Αλλά υπάρχει κι ένα τρίτο στοιχείο στη Σαρακοστή που της προσδίδει ουσία. Είναι το στοιχείο της χαρμολύπης! Αυτό σημαίνει ότι για την Εκκλησία μας αυτή η περίοδος είναι η αποτύπωση της πραγματικής ιστορίας του καθενός ανθρώπου. Λύπη για την εξορία μας από τον Παράδεισο που για μας δεν είναι τίποτε άλλο από την αγάπη και την κοινωνία με το Θεό, λύπη και μετάνοια για τις αμαρτίες μας, λύπη για τα επικείμενα πάθη του Χριστού, αλλά και για ό,τι μας βασανίζει στη ζωή μας, αλλά ταυτόχρονα και χαρά για την παρουσία του Θεού στη ζωή μας, χαρά για την ξαναγεννημένη επιθυμία για το Θεό, ειρήνη για την επιστροφή μας στο σπίτι Του που είναι η Εκκλησία, είναι η χαρά της επικείμενης Ανάστασης που δεσπόζει ακόμα και στις πένθιμα κατανυκτικές Ακολουθίες της κυρα-Σαρακοστής!
«Πάντα τη Μεγάλη Παρασκευή, να ‘σαι μόνος σαν το Χριστό προσμένοντας το τελευταίο καρφί, το ξύδι, τη λόγχη. Τις ζαριές ν’ ακούς ατάραχα στο μοίρασμα των υπαρχόντων σου, τις βλαστήμιες, τις προκλήσεις, την αδιαφορία. Πριν την Παρασκευή δεν έρχεται η Κυριακή, τότε λησμονάς τα μαρτύρια των δρόμων της Μεγάλης Παρασκευής της ζωής μας. Μην ξαφνιαστείς, μη φοβηθείς στ’ απρόσμενο σουρούπωμα. Οι μπόρες του ουρανού δε στερεύουν. Η ξαστεριά θα ’ρθεί το Σαββατόβραδο. Τότε λησμονάς τα μαρτύρια των δρόμων της μεγάλης Παρασκευής της ζωής μας»(Μοναχός Μωϋσής). Είναι όμορφη η κυρα-Σαρακοστή. Γιατί μας φέρνει κοντά στην Ανάσταση. Κι όταν αυτή θα έρθει θα λησμονήσουμε τους κόπους και το δάκρυ. Και θα γευτούμε τη χαρά και το φως της καινούριας ζωής! Στη βουή του κόσμου, στα πάθη των ανθρώπων, στο χάος του τίποτα ένα νόημα ζωής, ένας κόσμος βασισμένος στην αγάπη, την προσευχή, την κάθαρση ανατέλλει μπροστά μας. Ας τον γευτούμε κι ας τον περπατήσουμε! Τον έχουμε ανάγκη! Καλή Σαρακοστή!

themistoklismourtzanos.blogspot.com

Η Κυριακή της Τυρινής και χειροτονία νέου Πρεσβυτέρου, στην Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας

2012-02-27T00:29:00.000+02:00

Την Κυριακή της Τυρινής 26 Φεβρουαρίου 2012, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γλυφάδας, Ε. Β. Β. & Β, ιερούργησε στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης, όπου προέβει και σε Χειροτονία εις Πρεσβύτερον του π. Ευαγγέλου Σπανού.
Στον χειροτονητήριο λόγο του ο νεοχειροτονούμενος, τόνισε την αξία της Ιερωσύνης και τα αισθήματα αναξιότητος που τον διακατέχουν αυτή τη στιγμή.

Ανέφερε, ότι η ιερωσύνη είναι το ανώτερο υπούργημα πάνω στη γη, καθώς οι Ιερείς με τη Θεία Λειτουργία και την Εξομολόγηση, γίνονται όργανα επανασυνδέσεως και κοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό και γι’ αυτό έχουν μεγάλη ευθύνη αλλά και τιμή. Μία τιμή που καταξιώνεται και ο ίδιος σήμερα από τα τίμια χέρια του Σεβασμιωτάτου. Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε διάφορα πρόσωπα κληρικούς και λαϊκούς που έχουν παίξει σπουδαίο ρόλο στην μέχρι τώρα πορεία του και στη διακονία του στην Εκκλησία ως τώρα (Σεβασμιώτατο, Πνευματικό πατέρα π. Ιγνάτιο Γρηγοριάτη, τον Πρωτοσύγγελο π. Αλέξιο Ψωΐνο, τον Προϊστάμενο της Ενορίας π. Γεώργιο Αντζουλάτο, τον Ιερέα της Ενορίας που κατάγεται π. Σταμάτιο που ήρθε με Ενορίτες με Λεωφορείο, τους γονείς, τα πεθερικά και τα αδέλφια του, τους διδασκάλους του σε όλες τις βαθμίδες, την σύζυγό του Μανταλένα για την έμπρακτη στήριξή της και όλους όσους ήρθαν για να προσευχηθούν από κοντά σήμερα και να τον τιμήσουν με την παρουσία τους.

Ο Σεβασμιώτατος με τη σειρά του, δεν θέλησε να επαναλάβει πολλά Θεολογικά για την ιερωσύνη και την αποστολή του Ιερέως στον κόσμο, καθώς όπως είπε και τα έμαθε ο νεοχειροτονούμενος από τις σπουδές του αλλά και τα ανέφερε στο λόγου του.

Αυτό που θέλησε να υπενθυμίσει απλά ο Σεβασμιώτατος, είναι τόσο οι ρύσεις του Κυρίου μας από το Ευαγγέλιο της σημερινής ημέρας καθώς και και σε μία επιστολή ενός ΑγιορείτουΓέροντα σε ένα πνευματικό του παιδί, που ήταν στην ίδια θέση με τον π. Ευάγγελο σήμερα.

Οι νουθεσίες του Γέροντος, τις οποίες επαναλαμβάνει και ο Σεβασμιώτατος στον π. Ευάγγελο ήταν πέντε δυάδες με επιρρήματα, (π.χ. Υπάκουος αλλά και Σκεπτικός, Δυναμικός αλλά και συγκρατημένος κτλ ) και έκλεισε με ευχές και με την πεποίθησή του, ότι ο π. Ευάγγελος θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες του ποιμνίου της ενορίας της Βουλιαγμένης και γενικότερα της Μητροπόλεως, όπως το έκανε και με την διακονία του ως τώρα.

Μετά την χειροτονία και πριν την απόλυση της Θείας Λειτουργίας, διαβάστηκε το βιογραφικό του π. Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου, από τον πρόεδρο του χωριού του το Βασιλίτσι.

Ο π. Χρυσόστομος ήταν από τους πρώτους Έλληνες Ιεραποστόλους της Αφρικής και μάλιστα ξεκίνησε σε μεγάλη ηλικία (57 ετών) και κάτω από αντίξοες συνθήκες. Στη συνέχεια τελέσθηκε τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του και ο Σεβασμιώτατος στο τέλος δεσμεύτηκε ότι θα θεσπίσει κάθε χρόνο να τελείται το μνημόσυνο του Μακαριστού Γέροντος Χρυσοστόμου, σε όποιο Ναό και αν λειτουργεί εκείνη την ημέρα.

Μετά το Δι΄ ευχών , ο νεοχειροτονούμενος π. Ευάγγελος, μοίρασε το αντίδωρο και δέχθηκε τις ευχές όλων, αντιπροσφέροντας μαζί με το αντίδωρο και ένα γλύκισμα.

π. Αντώνιος Χρήστου
Εφημέριος Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Βούλας

Η ορθόδοξη πνευματικότητα κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (video)

2012-02-27T00:08:00.000+02:00

Από την εκπομπή Εν λόγω αληθείας της Ι.Μ.Πατρών και το κανάλι Λύχνος. Καλεσμένος της εκπομπής ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς.

Ο Α´ Κατανυκτικός Εσπερινός στην Τρίπολη - Αγιασμός στο Φιλανθρωπικό Πρόγραμμα « ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΠΤΩΧΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ»

2012-02-26T23:48:00.000+02:00

Την Κυριακή, 26η Φεβρουαρίου 2012, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως, τελέσθηκε ο πρώτος Κατανυκτικός Εσπερινός της Μεγάλης Τεσσαρακοστής προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, πλαισιωμένου από Ιερείς της Τριπόλεως και των Περιχώρων.
Ο πιστώς λαός της Τριπόλεως κατέκλυσε με κατάνυξη τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό συμμετέχοντας στην ξεχωριστή Ιερά

Ακολουθία αυτή, εις την οποία οι καλλικέλαδοι Ιεροψάλτες του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού, απέδωσαν άριστα τα κατανυκτικά τροπάρια. Στο τέλος της Ακολουθίας του Εσπερινού, το πλήρωμα του Εκκλησιάσματος αντήλλαξε ασπασμούς και ευχές συγχωρήσεως.
Ο Σεβ. Μητροπολίτης συν τοις άλλοις στην ομιλία του, τόνισε την μεγάλη σημασία που έχει η Ακολουθία του Εσπερινού της Συγγνώμης για την είσοδό μας στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ενώ ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης και Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως, π. Θεόκλητος Αθανασόπουλος, συνέχισε τα κατά Κυριακήν Εσπερινά Κηρύγματα, αναπτύσσοντας ευστόχως το θέμα : «Η Ερμηνεία της προς Φιλιππισίους Επιστολής».

Μετά το πέρας του Κατανυκτικού Εσπερινού, ο Σεβ. Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ. κ. Αλέξανδρος μαζί με τους Κληρικούς της Μητροπόλεως, τέλεσε την Ακολουθία του Αγιασμού επ’ ευκαιρία της ενάρξεως του Φιλανθρωπικού Προγράμματος της Ιεράς Μητροπόλεώς μας «ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ», κίνησις η οποία θα στεγάζεται σε χώρο κάτωθεν του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως, επί της οδού Κύπρου 6 και έχει σκοπό την στήριξη των αναξιοπαθούντων συνανθρώπων μας με τρόφιμα, ρουχισμό και κάθε άλλου είδους προσφορά που θα προσφέρουν τόσον η Τοπική μας Εκκλησία όσον και οι συμπολίτες μας.

Ο Προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού π. Ιωάννης Σουρλίγγας, προλόγισε, καλωσόρισε και ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους λέγοντας χαρακτηριστικά:

… Το Ιερό Ευαγγέλιο της περασμένης Κυριακής, της Κυριακής της Αποκριάς, χαρακτηριστικά αναφέρει: «ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με…».

Έχοντας πάντοτε κατά νουν αυτά τα λόγια του Ευαγγελίου μας, η Ιερά μας Μητρόπολη, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας και οι Ιερείς της Ιεράς μας Μητροπόλεως, πέραν των Λειτουργικών και Πνευματικών αυτών υποχρεώσεων προς τον λαό του Θεού, δεν υστέρησαν, ούτε στιγμή, όλα αυτά τα χρόνια και στο Φιλανθρωπικό και Ιεραποστολικό τους έργο.

Το άγρυπνο βλέμμα του Σεβ. Μητροπολίτου μας, η άρτια οργανωμένη Ενοριακή Φιλόπτωχος Αδελφότητα Τριπόλεως, το καθημερινό ενδιαφέρον, τόσο των Εφημερίων της Τριπόλεως, όσον και των Εφημερίων των Ενοριών των Χωριών της Μητροπολιτικής μας περιφέρειας, πάντοτε σε συνάρτηση με την αστείρευτη αρωγή και προσφορά των χριστιανών μας, είναι αυτά που επί πολλές δεκαετίες, απαλύνουν τον πόνο των αναξιοπαθούντων αδελφών μας, προσφέροντας συνεχώς και με κάθε τρόπο, πνευματική, ιεραποστολική, υλική και χρηματική βοήθεια και αμέριστη στήριξή.

Τα χρόνια κυλούν γρήγορα. Ο Ευλογημένος μας τόπος κατά καιρούς πέρασε από διάφορες κοινωνικοπολιτικές αναταράξεις. Οι χριστιανοί μας, αποδέκτες αυτών των καταστάσεων, έζησαν τα παλαιά χρόνια κάτω από αντίξοες συνθήκες. Οι γονείς μας και οι πρόγονοί μας περπάτησαν γυμνοί, νηστικοί και ανυπόδητοι. Οι επόμενες γενιές έζησαν λίγο καλύτερα, ώσπου φθάσαμε στην εποχή μας, μια εποχή σαφώς υπέρ-καταναλωτισμού και ασυδοσίας, με αποτέλεσμα να φθάσουμε στο σημείο να απομακρυνθούμε από τον Πανάγαθο Θεό.

Ποιός άραγε πίστευε, ότι μετά από 70 και πλέον έτη από την φοβερή κατοχή, η Ελλάδα μας θα ζούσε παρόμοιες καταστάσεις. Άρα λοιπόν διαπιστώνουμε, ότι η σημερινή κρίση δεν είναι μόνο κρίση οικονομική, αλλά πρωτίστως κρίση αξιών και θεσμών.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία του Θεού και οι Άξιοι εκπρόσωποί της, ήταν και είναι αυτοί που πάντοτε και με κάθε τρόπο, διακονίας και φιλανθρωπίας, βρίσκονται δίπλα στους χριστιανούς. Στις δυσκολίες της ζωής, αρωγοί και συμπαραστάτες, στις χαρές των ανθρώπων, κανόνας και σηματοδότης της ευθείας οδού που πρέπει να βαδίζουμε και της συνεχούς προστασίας των πιστών.

Σήμερα Σεβασμιώτατε, σε αυτό τον φιλόξενο και ζεστό παραχωρηθέντα χώρο του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού, Εγκαινιάζουμε το δικός Σας έργο, υλοποιούμε την δικιά Σας πρωτοβουλία, συνεχίζουμε πιο οργανωμένα και πιο συστηματικά ανταποκρινόμενοι το Φιλανθρωπικό έργο της Τοπικής μας Εκκλησίας, βρισκόμαστε εδώ για να ευλογήσετε πρωτίστως εσείς το νέο Φιλανθρωπικό Πρόγραμμα της Ιεράς μας Μητροπόλεως με την ονομασία « ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΠΤΩΧΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ».

Ευστόχως Σεβασμιώτατε επιλέξατε αυτήν την ονομασία για το Φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας. Δεν παρασυρθήκατε από την γενικευμένη ονομασία των λεγομένων Κοινωνικών Παντοπωλείων, και καλώς πράξατε. Γνωρίζοντας καλά, ότι σε αυτό το χώρο, οι αναξιοπαθούντες είναι δυνατόν να αναζητήσουν τα απολύτως αναγκαία για την επιβίωση των οικογενειών τους. Δεν θα έχουμε τα πάντα, αλλά θα έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για τους έχοντας ανάγκη. Σεβασμιώτατε, αγαπητοί μου αδελφοί και ενορίτες, δεν έχουμε σκοπό να πουλήσουμε κάτι σε κάποιους, πολύ περισσότερο τα προσφερθέντα αγαθά, που είναι εκ του υστερήματος των φιλανθρώπων χριστιανών μας. Οπότε η ονομασία του εν λόγω Προγράμματος είναι εύστοχη και σίγουρα θεοφώτιστη.

Κλείνοντας, έχουμε υποχρέωση να ευχαριστήσουμε όλους, όσους, από τα Χριστούγεννα που ξεκίνησε δειλά- δειλά το Φιλανθρωπικό Πρόγραμμα σε όλες της Ενορίες της Τριπόλεως και της Ιεράς μας Μητροπόλεως, με την ονομασία « ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΠΤΩΧΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ», το στήριξαν και προσέφεραν σε αυτό από το υστέρημά τους. Η ανταπόκριση των επαγγελματιών και επιχειρηματιών της Μητροπόλεώς μας, των καταστηματαρχών και των Σούπερ Μάρκετ της πόλεώς μας, αλλά εξαιρέτως η αδιάκοπη προσφορά των απλών ανθρώπων, κατοίκων της Τριπόλεως αλλά και των Χωριών μας, που η καθημερινότητά τους έχει δυσκολέψει κατά πολύ και τα εισοδήματά τους είναι ελάχιστα, είναι αυτή που μας προστάζει να συνεχίσουμε και να προσφέρουμε με κάθε τρόπο και προς όλες τις κατευθύνσεις ότι μπορούμε και όσο μπορούμε.

Άφησα Σεβασμιώτατε στο τέλος να ευχαριστήσω και αυτούς που επί πολλές ημέρες εργάστηκαν ακούραστα και βοήθησαν στην διαμόρφωση και ολοκλήρωση αυτού του χώρου, αυτής της εστίας προσφοράς τροφίμων, καθώς και όλους τους παρευρισκομένους στην έναρξη αυτού του ξεχωριστού Φιλανθρωπικού Προγράμματος.

Παρακαλώ την αγάπη όλων, να στηρίξουν και να συνεχίσουν να στηρίζουν το έργο αυτό, έως ότου η χώρα μας βγει από τη δύσκολη αυτή θέση που βρίσκεται, μέχρι να ξανά-αναστηθεί και να ξανα -Λαμπροφορεθεί.

Σεβασμιώτατε, Αγιάστε το έργο της διακονίας και της Φιλανθρωπίας του λαού του Θεού.

Αιτούμεθα την ευχή και την ευλογία Σας…..

Κλείνοντας ο Σεβ. Μητροπολίτης μας απευθυνόμενος προς τους χριστιανούς, αναφέρθηκε σε παρόμοιες δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι χριστιανοί μας ανά τους αιώνες, επισημαίνοντας το έλεος του Θεού και την βοήθεια που παρείχε σε αυτούς η Εκκλησία. Υπογράμμισε ότι μόνο η Εκκλησία είναι αυτή που τότε και τώρα βρίσκετε κοντά στους δοκιμαζόμενους συνανθρώπους μας, όχι από τα περισσεύματά της, αλλά από τα ελάχιστα περιουσιακά στοιχεία που της άφησε κατά καιρούς η πολιτεία.

Ευχαρίστησε των φιλάνθρωπο και ελεήμων λαό της Τριπόλεως, ευχήθηκε αυτό το πρόγραμμα να βρει μιμητές και συνεχιστές και ανέφερε ότι περιμένουμε από όλους σε αυτήν την αρχή του νέου Φιλανθρωπικού μας έργου να μας στηρίξετε με όλες τις δυνάμεις σας, να μας συνδράμετε με το περίσσευμα της αγάπης σας, έτσι ώστε να είμαστε από κοινού η αιτία της στηρίξεως και προστασία των αναξιοπαθούντων αδελφών μας που πληθαίνουν υπερβολικά γύρω μας.

+ Ιερεύς Ιωάννης Σουρλίγγας

Η Ανθρωπιά μας!

2012-02-26T23:39:00.000+02:00

churchofagianapa.blogspot.com

Μέσα σ' ένα κόσμο φαινομενικά άσχημο και δύσκολο, πολεμούμενο από εγωϊσμούς, μίση και πάθη, σ' ένα κόσμο γεμάτο αμαρτία, υπάρχει και κάτι πολύ όμορφο. Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ μας!
Ο Θεός μας αφήνει να δρούμε και να λειτουργούμε ελεύθερα. Μας χαρίζει όμως από τη γέννησή μας έναν πλούτο, την ψυχή μας! Ακόμα κι αν ο κόσμος μας είναι οικονομικά φτωχός και άδειος, ψυχικά ξεχειλίζει από αγάπη, φιλανθρωπία, θυσία, αλληλεγγύη, φιλαλληλία...
Ας μην αφήνουμε τον εαυτό μας υποχείριο κανενός! Ας ανοίξουμε ένα μικρό παραθυράκι στην ψυχή μας κι ας αφήσουμε τον Ήλιο να ανατείλει σ' ολόκληρο τον κόσμο! Μόνον έτσι θα γίνει ο κόσμος μας καλύτερος.
Ας αγκαλιάσουμε όλοι μαζί τους ανθρώπους που μας έχουν πραγματικά ανάγκη σ' αυτές τις δύσκολες ημέρες. Αν δεν μπορούμε να βοηθήσουμε υλικά, μπορούμε πνευματικά, έστω και με ένα "Κύριε Ελέησον".
Η φωτογραφία έχει αναδημοσιευθεί από: Αόρατη γωνιά

Μη αποστρέψης το πρόσωπο σου από του παιδός σου

2012-02-26T23:10:00.000+02:00

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Μη αποστρέψης το πρόσωπο σου από του παιδός σου, ότι θλίβομαι∙ ταχύ επάκουσόν μουʹ πρόσχες τη ψυχή μου, και λύτρωσαι αυτήν.
Ακούστε τη θαυμάσια μελωδία του στίχου τούτου, αυτή την κραυγή που ξαφνικά γεμίζει την εκκλησία «... ότι θλίβομαι!» - και θα καταλάβετε το σημείο από το οποίο ξεκινάει η Μεγάλη Σαρακοστή: το μυστηριώδες μίγμα της ελπίδας με την απογοήτευση, του φωτάς με το σκοτάδι. Η όλη προετοιμασία έφτασε πια στο τέλος. Στέκομαι μπροστά στο Θεό, μπροστά στη δόξα και στην Ομορφιά της Βασιλείας Του. Συνειδητοποιώ ότι ανήκω σʹ αυτή, ότι δεν έχω άλλη κατοικία, ούτε άλλη χαρά, ούτε άλλο σκοπό. Συναισθάνομαι ακόμα ότι είμαι εξόριστος από αυτή μέσα στο σκοτάδι και στη λύπη της αμαρτίας γιʹ αυτό «θλίβομαι»! Τελικά παραδέχομαι ότι μόνο ο Θεός μπορεί να με βοηθήσει σʹ αυτή τη θλίψη, ότι μόνον σʹ Αυτόν μπορώ να πω «πρόσχες τη ψυχή μου». Μετάνοια πάνω απ' όλα, είναι το απελπισμένο κάλεσμα για τη Θεία βοήθεια.
Πέντε φορές επαναλαμβάνουμε αυτό το Προκείμενο. Και τότε να! η Μεγάλη Σαρακοστή αρχίζει. Τα φωτεινά χρωματιστά άμφια και καλύμματα του ναού αλλάζουν τα φώτα σβήνουν. Ο ιερέας εκφωνεί τις αιτήσεις, ο χορός απαντάει με τα «Κύριε ελέησον» την κατʹ εξοχήν σαρακοστιανή απάντηση. Για πρώτη φορά διαβάζεται η προσευχή του Αγίου Εφραίμ που συνοδεύεται από μετάνοιες. Στο τέλος της ακολουθίας όλοι οι πιστοί πλησιάζουν τον ιερέα και ο ένας τον άλλο, ζητώντας την αμοιβαία συγχώρεση. Αλλά καθώς γίνεται αυτή η ιεροτελεστία της συμφιλίωσης, καθώς η Μεγάλη Σαρακοστήεγκαινιάζεται μʹ αυτή την κίνηση της αγάπης, της ενότητας και της αδελφοσύνης, ο χορός ψάλλει πασχαλινούς ύμνους. Πρόκειται τώρα πια να περιπλανηθούμε σαράντα ολόκληρες μέρες στηνέρημο της Μεγάλης Σαρακοστής. Όμως από τώρα βλέπουμε να λάμπει στο τέλος το φως της Ανάστασης, το φως της Βασιλείας του Θεού.
iereasanatolikisekklisias.blogspot.com

Κυριακή της Τυρινής

2012-02-26T23:04:00.000+02:00

Πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη

«Εάν μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών»
α. Στο τελευταίο σκαλοπάτι για την είσοδό μας στην Μεγάλη Σαρακοστή η Εκκλησία μας έρχεται διά του ευαγγελικού αναγνώσματος – τμήματος της επί του Όρους ομιλίας του Κυρίου από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο – να επιτείνει ό,τι ετόνισε στις προηγούμενες εισαγωγικές Κυριακές του Τριωδίου: ότι δεν είναι δυνατόν να πορευτούμε την ευλογημένη αυτήν περίοδο, που εκβάλλει στον Σταυρό και την Ανάσταση του Κυρίου, ότι δεν μπορούμε να έχουμε δηλαδή πραγματική σχέση με τον Θεό μας, αν δεν πετάξουμε από πάνω μας τις «μάσκες» της υποκρισίας και δεν σταθούμε έναντι Αυτού με το αυθεντικό πρόσωπό μας, αυτό που δημιουργεί η αληθινή μετάνοια: χωρίς τις επακαλύψεις της μνησικακίας, με αληθινή νηστεία που γίνεται για εμάς τους ίδιους, με συναίσθηση ότι το κέντρο βάρους της ζωής μας, ο αληθινός θησαυρός μας, βρίσκεται όχι στα ασφυκτικά πλαίσια του κόσμου τούτου του παρερχομένου, αλλά στη Βασιλεία του Θεού. Κι αυτό σημαίνει ότι η Μεγάλη Σαρακοστή λειτουργεί ως τύπος όλης της ζωής μας, αφού ο καθημερινός αγώνας του χριστιανού είναι πώς να διατηρηθεί ακέραιο το αυθεντικό του πρόσωπο, εκείνο που βγήκε από την αγία κολυμβήθρα της Εκκλησίας μας ως μέλος Χριστού. Ο Κύριος λοιπόν τονίζει: κανείς δεν μπορεί να είναι με τον Θεό και να διατηρεί το δώρο της χάρης Του, χωρίς πρώτα από όλα να δίνει αδιάκοπα τη συγγνώμη του στον συνάνθρωπό του. Κατά τη διατύπωση του Ίδιου: «Εάν μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών».

β. 1. Κι είναι αλήθεια ότι η επισήμανση του Κυρίου είναι καίριας και αποφασιστικής σημασίας, δεδομένου ότι η μνησικακία, ως μνήμη της κακίας των άλλων και αδυναμία συνεπώς προσφοράς της συγγνώμης μας για τα τυχόν παραπτώματά τους απέναντί μας, αποτελεί ένα από τα βασικά και μόνιμα σχεδόν προβλήματα στις σχέσεις μας με αυτούς. Λόγοι προσβλητικοί, κακές συμπεριφορές, στάσεις αδιαφορίας του άμεσου ή ευρύτερου περίγυρού μας, έρχονται πολλές φορές να προκαλέσουν τον υπάρχοντα εγωισμό μας, ο οποίος απαιτεί την αποδοχή και τον έπαινο, ίσως μάλιστα και την κυριαρχία επί των άλλων, ακυρώνοντας έτσι τη μοναδική και αποκλειστική σχεδόν προϋπόθεση παρουσίας του Θεού στη ζωή μας: την αγάπη. Με άλλα λόγια η μνησικακία αποτελεί το μεγαλύτερο φράγμα για να παραμένουμε εν τω Θεώ, αφού «ο Θεός αγάπη εστί», ενώ αποκαλύπτει περίτρανα τον εγωισμό που έχει θρονιαστεί ως βασιλιάς στην καρδιά μας, συνεπώς και την κατίσχυση της αμαρτίας πάνω μας.

2. Ο Κύριος λοιπόν είναι σαφής: αν δεν αποτινάξουμε από την καρδιά μας, δηλαδή από τον βαθύτερο εαυτό μας, την όποια μνησικακία μας, αν δεν αγωνιζόμαστε να είμαστε ανεξίκακοι με αγάπη μέσα μας, πρόσωπο Θεού δεν πρόκειται να δούμε, ούτε εν τω νυν ούτε εν τω μέλλοντι αιώνι. Κι από την άποψη αυτή καταλαβαίνουμε ότι ο αγώνας αυτός δεν είναι μία απομείωσή μας: χάνουμε κάτι, αλλά ο κατεξοχήν εμπλουτισμός μας: διώχνουμε αυτό που συνιστά δηλητήριο της ψυχής μας και ενέργεια δαιμονική, και κρατάμε και αυξάνουμε τη χάρη του Θεού. Την αλήθεια αυτή ο Κύριος δεν την κήρυξε μόνον με τα παραπάνω λόγια, με θετική και αρνητική διατύπωση, που και μόνον αυτά ήταν βεβαίως υπεραρκετά για τη συνειδητοποίηση της φοβερής σημασίας της ανεξικακίας, αλλά και με τα λόγια της προσευχής που μας έμαθε να λέμε, στην Κυριακή λεγόμενη προσευχή, στο γνωστό «Πάτερ ημών»: «και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών»: συγχώρησε τις αμαρτίες μας, όπως και εμείς συγχωρούμε τις αμαρτίες των άλλων. Η συγγνώμη του Θεού προς εμάς έχει ως μοναδική προϋπόθεση τη συγγνώμη τη δική μας προς τους συνανθρώπους μας. Ο Κύριος δηλαδή «έδεσε» τη σωτηρία μας με την καλή σχέση μας προς τους άλλους. Αυτό που τόνισε το ευαγγέλιο της κρίσεως της προηγουμένης Κυριακής, έρχεται σήμερα να τονιστεί και με έναν άλλον τρόπο.

3. Εκεί όμως που ο Κύριος έδωσε το συγκλονιστικότερο «μάθημα» της ανεξικακίας ήταν με την ίδια τη ζωή Του, όταν βρισκόταν μάλιστα πάνω στον Σταυρό. Ο Σταυρός Του, που περικλείει όλη την τελειότητα (όσιος Μάρκος ο ασκητής), ήταν η αποκάλυψη της άπειρης αγάπης Του και της ανεξικακίας Του, απέναντι μάλιστα σε μία ανθρωπότητα, η οποία τόσο είχε εκτροχιαστεί, ώστε θέλησε να σκοτώσει τον ίδιο τον Δημιουργό και Ευεργέτη της. «Πάτερ, άφες αυτοίς• ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» είναι τα λόγια προσευχής Του υπέρ των σταυρωτών Του. Και το παράδειγμα αυτό συγγνώμης και ανεξικακίας συνέχισαν, με τη βοήθεια και τη χάρη βεβαίως του Ίδιου, και οι απόστολοι και οι μάρτυρες και οι λοιποί άγιοι της Εκκλησίας. Ο άγιος Στέφανος για παράδειγμα: τι άλλο κάνει όταν την ώρα που λιθοβολείται από τους εξαγριωμένους Ιουδαίους επαναλαμβάνει, απλώς παραλλαγμένα, τα ίδια λόγια του Κυρίου; «Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην»; Το ίδιο και ο νεώτερος άγιος, για να μνημονεύσουμε και έναν ακόμη, Διονύσιος Αιγίνης: κρύβει και καλύπτει από το απόσπασμα που τον κυνηγά, τον φονιά του αδελφού του και στη συνέχεια τον φυγαδεύει.
Έτσι, όρος, προϋπόθεση για να είναι κανείς Χριστιανός, είναι η βίωση της ανεξικακίας και της συγγνώμης. Δεν μπορεί κανείς να λέγεται Χριστιανός, χωρίς να συγχωρεί τους πάντες, έστω κι αν αυτοί είναι εχθροί του. Κι αυτό άλλωστε, ως γνωστόν, είναι το διακριτικό που ξεχωρίζει τον χριστιανό μάρτυρα από οποιοδήποτε άλλο είδος μάρτυρα: ο χριστιανός πεθαίνει προσευχόμενος υπέρ των διωκτών του, επιβεβαιώνοντας με τον τρόπο αυτό τη γνησιότητα της πίστης του στον Χριστό.

4. Βεβαίως η απόκτηση της ανεξικακίας δεν είναι κάτι εύκολο. Απαιτεί αγώνα διαρκή και επίπονο. Χρειάζεται να «ματώσει» κανείς εσωτερικά, για να μπορέσει να σταθεί με καθαρή καρδιά απέναντι στον συνάνθρωπό του. Είναι πολύ χαρακτηριστικό το παράδειγμα του ασκητή εκείνου στο Γεροντικό, που έφτυνε αίμα τη στιγμή που τον πλησίασε ένας άλλος αδελφός. Και στην ερώτηση του αδελφού τι συνέβη, εκείνος απάντησε: Πριν από λίγο ένας αδελφός με πίκρανε. Και παρακάλεσα τον Θεό να μου βγάλει την πίκρα από μέσα μου. Και να, ο Θεός με άκουσε και έκανε αίμα την πίκρα μου και την έβγαλα.
Θα πρέπει μάλιστα να διέλθει ο πιστός από ορισμένα στάδια, που μας τα έχουν υποδείξει και καθορίσει οι ασκητικοί Διδάσκαλοι και Πατέρες της Εκκλησίας. Ο άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, για παράδειγμα, ο επονομαζόμενος της Κλίμακος, μας μιλάει για τρεις βαθμίδες στην ανεξικακία. Πρώτη βαθμίδα, γράφει, είναι να αποδέχεται κανείς τις προσβολές και τις ατιμίες με οδύνη και πικρία ψυχής.
Στη δεύτερη βαθμίδα φθάνουν αυτοί που έχοντας πια περάσει από την πρώτη, δεν θλίβονται για τις προσβολές και τις αναποδιές που τους συμβαίνουν, αλλά και δεν χαίρονται βεβαίως.
Και η τρίτη βαθμίδα, το στάδιο των τελείων, είναι γι’ αυτούς που όχι μόνον δεν πονούν και δεν πικραίνονται, αλλά θεωρούν ως επαίνους τις ατιμίες. Πρόκειται για στάδιο τελείωσης που χαρακττηρίζεται από το σύγχρονο λογικοκρατούμενο και αυτονομημένο άνθρωπο ως τρέλα. «Αρχή ανεξικακίας – λέει επακριβώς – εν πικρία και οδύνη ψυχής τας ατιμίας καταδέχεσθαι. Μεσότης, αλύπως εν ταύταις διακείσθαι. Τέλος δε, ως ευφημίας ταύτας λογίζεσθαι».

5. Ο ίδιος μάλιστα άγιος προβαίνει και σε άλλα σημεία των λόγων του και σε συγκεκριμένες συμβουλές, που μπορούν να βοηθήσουν κάποιον να ξεπεράσει τη μνησικακία. Μερικά παραδείγματα.
- Αν αισθάνεσαι πικρία και μίσος απέναντι σε κάποιον αδελφό και δεν έχεις τη δύναμη να τον αγαπήσεις με την καρδιά σου, τουλάχιστον να μετανοείς απέναντί του και να τον πλησιάζεις με τα λόγια, με το στόμα. Ίσως έτσι ντραπείς τα λόγια σου και τον αγαπήσεις πραγματικά.
- Αν ακούσεις ότι κάποιος αδελφός σε κατηγόρησε, μην αφεθείς εσύ στο πάθος της μνησικακίας, αλλά ξεπέρασέ το λέγοντας γι’ αυτόν επαινετικά λόγια.
- Αν δεις ή ακούσεις κάτι που σου κινεί το πάθος της κατακρίσεως (καρπού της μνησικακίας), μη λες ότι από αγάπη κατακρίνεις, διότι η αγάπη οδηγεί σε κρυφή προσευχή υπέρ αυτού που έσφαλε, και όχι σε κατηγόρια. Αυτός ο τρόπος αντιδράσεως μάλιστα – προσευχή υπέρ αυτών που μας φταίνε – αποτελεί κατά τον άλλον μεγάλο ασκητικό διδάσκαλο όσιο Μάρκο τον ασκητή, «κτύπημα και πληγή των δαιμόνων».

γ. Η ανεξικακία, ενόψει μάλιστα της Σαρακοστής που μας ωθεί με όλες τις εκφράσεις της στην αποκάλυψη του γνήσιου εαυτού μας, όπως είπαμε, παρ’ όλες τις δυσκολίες αποκτήσεως και βιώσεώς της, είναι ό,τι πιο απαραίτητο για την πορεία μας ως χριστιανών. Δεν θα σωθούμε από τυχόν νηστείες ή τις ελεημοσύνες ή τις προσευχές μας, αν όλα αυτά δεν βρίσκουν την κατάληξή τους στην ανεξικακία ή και δεν την έχουν ως προϋπόθεσή τους. Διότι, και πάλι θα το πούμε, η αρετή αυτή είναι έκφραση της αγάπης και η αγάπη είναι και θα είναι το απόλυτο κριτήριο της ζωής μας.

Καθαρή Δευτέρα εις Μονήν Αστερίου

2012-02-26T22:58:00.000+02:00

Ο Τομέας Νεότητος της Ενορίας Αγ.Γεωργίου Ψυχικού προγραμμάτισε περίπατο στην Μονή Αστερίου, την Καθαρά Δευτέρα 27.02.2012.
Μετά την Ακολουθία του Όρθρου-Ωρών-Εσπερινού, το πρωϊ, στον Ενοριακό Ναό, θα ξεκινήσουν για το αγαπημένο τους Μοναστηράκι στον Υμηττό, όπου υπολογίζουν να ευρίσκονται στις 10.00'πμ.
Θα κρατήσουν ανοικτή την πύλη για κάθε διερχόμενο περιπατητή και προσκυνητή, μια και η ημέρα είναι αφορμή αναψυχής για πολλούς Αθηναίους, θα συναναστραφούν μεταξύ τους με χριστιανική απλότητα, θα γευματίσουν σαρακοστιανά, θα τελέσουν στις 5.00'μμ το Μέγα Απόδειπνο και εν συνεχεία, γύρω στις 6.30'μμ θα επιστρέψουν.

Οι βουλόμενοι "αθλήσαι" πνευματικώς και αναζωογονηθήναι, "προσέλθετε"..

Τρόποι αληθινούς νηστείας κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας μας

2012-02-26T22:56:00.000+02:00

ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ«Ας ἔρθει, λοιπόν, ἀνάμεσά μας ὁ μαθητής τοῦ Χριστοῦ. Ἄς μᾶς διδάξει τόν τρόπο τὴς νηστείας. Ἄς τόν ἀκούσουμε πού λέει: 'Νηστεία καθαρή καί ἀμόλυντη ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί Πατέρα εἶναι αὐτή: νά ἐπισκέπτεται κανείς ὀρφανά καί χῆρες στή θλίψη τους καί νά τηρεῖ τόν ἑαυτό του ἀμόλυντο ἀπό τόν κόσμο'. Πῶς ὅμως καί μέ ποιό τρόπο θά ἐπιτύχουμε αὐτά πού ἐλέχθησαν, εἶναι εὔκολο νά ἀνεύρουμε. Διότι ἀρκεῖ, νομίζω, γι᾿ αὐτούς πού σκέπτονται σωστά καί αὐτός ὁ φυσικός νόμος, πού ἀφ᾿ ἑνός μᾶς διδάσκει νά μισοῦμε ὅσα φαίνεται νά εἶναι ἀντίθετα στίς θεῖες ἐντολές καί ἀφ᾿ ἑτέρου μᾶς παρακινεῖ νά κρατοῦμε μέσα μας τό θέλημα τοῦ Νομοθέτου. Ἄν τώρα κάποιος νομίζει ὅτι γι᾿ αὐτό χρειαζόμαστε ἀκόμη πιό σαφῆ παραγγέλματα, ἄς ἀκούσει τόν Παῦλο πού λέει: 'Νεκρώσατε ὅ,τι γήινο εἶναι μέσα σας, δηλαδή τήν πορνεία, τήν ἀκαθαρσία, τό πάθος, τήν κακή ἐπιθυμία'. Διότι, βέβαια, δέν θά ἐπιτύχουμε τή χάρη πού παρέχει ἡ ἀληθής νηστεία ἁπλῶς μέ τήν ἀσιτία καί μέ τήν ἀπόρριψη μόνο τῶν τροφῶν. Οὔτε πάλι, ἔχοντας ἀπόσχει ἀπό αὐτά καί μόνο, θά γίνουμε ἐξάπαντος καθαροί καί ἅγιοι, ἀλλά ἀποδιώκοντας ἀπό τή διάνοιά μας ἐκεῖνα, γιά τά ὁποῖα βρέθηκε καί τό φάρμακο τῆς νηστείας».

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ«Νηστεύεις; Ἀπόδειξέ μού το διά μέσου τῶν ἴδιων ἔργων. Ποιά ἔργα ἐννοεῖ; Ἄν δεῖς φτωχό, νά τόν ἐλεήσεις. Ἄν δεῖς ἐχθρό, νά συμφιλιωθεῖς μαζί του. Ἄν δεῖς μιά ὄμορφη γυναίκα, νά τήν ἀντιπαρέλθεις. Ἄς μή νηστεύει λοιπόν μόνο τό στόμα, ἀλλά καί τό μάτι καί ἡ ἀκοή, καί τά πόδια καί τά χέρια καί ὅλα τά μέλη τοῦ σώματός μας. Νά νηστεύουν τά χέρια, παραμένοντας καθαρά ἀπό τήν ἁρπαγή καί τήν πλεονεξία. Νά νηστεύουν τά πόδια, ξεκόβοντας ἀπό τούς δρόμους πού ὁδηγοῦν σέ ἁμαρτωλά θεάματα. Νά νηστεύουν τά μάτια, ἐξασκούμενα νά μήν πέφτουν ποτέ λάγνα πά νω σέ ὄμορφα πρόσωπα, οὔτε νά περιεργάζονται τά κάλλη τῶν ἄλλων... Δέν τρῶς κρέας; Νά μή φᾶς καί τήν ἀκολασία διά μέσου τῶν ματιῶν. Ἄς νηστεύει καί ἡ ἀκοή. Καί νηστεία τῆς ἀκοῆς εἶναι νά μή δέχεται κακολογίες καί διαβολές... Ἄς νηστεύει καί τό στόμα ἀπό αἰσχρά λόγια καί λοιδορίες. Διότι τί ὄφελος ἔχουμε, ὅταν ἀπέχουμε ἀπό πουλερικά καί ψάρια, δαγκώνουμε ὅμως καί κατατρῶμε τούς ἀδελφούς μας;».

ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ«Πρέπει καί ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί, νά νηστεύωμεν πάντοτε, μά περισσότερον τήν Τετράδη, διατί ἐπουλήθηκε ὁ Κύριος καί τήν Παρασκευή διατί ἐσταυρώθη. Ὁμοίως ἔχομε χρέος νά νηστεύωμεν καί τές ἄλλες Τεσσαρακοστές, καθώς ἐφώτισε τό Ἅγιον Πνεῦμα τούς ἁγίους Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας καί μᾶς ἔγραψαν διά νά νηστεύωμεν, νά νεκρώνωμεν τά πάθη, νά ταπεινώνωμεν τή σάρκα, τό σῶμα, ὁπού εἶναι ἕνας λύκος, ἕνα γουρούνι, ἕνα θηρίον, ἕνα λιοντάρι. Καί μάλιστα μέ τά ὀλίγα ζοῦμεν μέ εὐκολία καί ὅταν τρώγομεν πολλά, θέλομεν καί ἔξοδα πολλά. Ἐγώ τώρα ἠμπορῶ νά ζήσω μέ ἑκατό δράμια ψωμί. Ἐκεῖνα τά εὐλογεῖ ὁ Θεός διατί εἶναι ἀναγκαῖα καί ὄχι νά τρώγομεν ἑκατόν δέκα. Ἐκεῖνα τά δέκα τά καταρᾶται, διατί εἶναι χαράμι, εἶναι ἐκεινοῦ τοῦ πεινασμένου. Φυλάγετε αὐτές τίς τέσσερες Τεσσαρακοστές, χριστιανοί μου; Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε; Ἄν εἶσθε χριστιανοί, πρέπει νά τές φυλάγετε, μάλιστα τήν Μεγάλην Τεσσαρακοστή».

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ«Η νηστεία γεννᾶ τούς προφῆτες, δυναμώνει τούς δυνατούς. Ἡ νηστεία κάνει σοφούς τούς νομοθέτες· εἶναι τό καλό φυλαχτό τῆς ψυχῆς, ὁ πιστός σύντροφος τοῦ σώματος, τό ὅπλο γι᾿ αὐτούς πού ἀριστεύουν, τό γυμναστήριο γιά τούς ἀθλητές. Αὐτή ἀποκρούει πειρασμούς, αὐτή προετοιμάζει γιά τήν ἀπόκτηση εὐσέβειας· εἶναι σύντροφος τῆς νήψεως καί δημιουργός τῆς σωφροσύνης. Στούς πολέμους φέρεται μέ γεναιότητα, ἐν καιρῷ εἰρήνης διδάσκει τήν ἡσυχία. Ἁγιάζει τόν Ναζιραῖο καί τελειοποιεῖ τόν ἱερέα».
«Ἡ νηστεία ἔσβυσε τή δύναμη τῆς φωτιᾶς κι ἔφραξε τά στόματα τῶν λιονταριῶν. Ἡ νηστεία ἀνεβάζει τήν προσευχή στόν οὐρανό, μέ τό νά γίνεται τρόπον τινά ἡ φτερούγα στήν πορεία πρός τά ἄνω. Ἡ νηστεία κάνει τά σπίτια νά προκόβουν, εἶναι ἡ μητέρα τῆς ὑγείας, ἡ παιδαγωγός τῆς νεότητας, τό στολίδι τῶν γερόντων, ἡ καλή σύντροφος τῶν ὁδοιπόρων, ὁ πιστός συγκάτοικος αὐτῶν πού συνοικοῦν». Η νηστεία προστατεύει τά νήπια, σωφρονίζει τό νέο, κάνει σεβαστό τό γέροντα. Διότι τά γεράματα, στολισμένα μέ τή νηστεία, γίνονται πιό σεβαστά. Γιά τίς γυναῖκες εἶναι ὁ πιό κατάλληλος στολισμός, γι' αὐτούς πού βρίσκονται στήν ἀκμή τῆς ἡλικίας, τό χαλινάρι· εἶναι τό φυλακτό τῶν συζύγων καί ἡ τροφός αὐτῶν πού παρθενεύουν. Μέ αὐτούς τούς τρόπους ἡ νηστεία βοηθᾶ σέ κάθε σπίτι. Ποιά, ὅμως, εἶναι ἡ σημασία της γιά τή δημόσια ζωή μας; Ὁλόκληρη τήν πόλη καί ὅλο τόν λαό τούς ἐπαναφέρει ἀμέσως στήν τάξη, καταστέλλει τίς κραυγές, ἀπομακρύνει τίς κακολογίες... Ἄν ὅλοι τήν παρελάμβαναν ὡς σύμβουλο σ᾿ αὐτά πού ὀφείλουν νά πράξουν, τίποτε δέν θά ἐμπόδιζε νά εἴχαμε βαθιά εἰρήνη σ᾿ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη...
Πηγήimkby.gr

Ο πόνος

2012-02-26T22:47:00.000+02:00

Γράφει ο μοναχός ΜΩΥΣΗΣ, Αγιορείτης

Πρόκειται για πανανθρώπινη δυνατή εμπειρία. Ο βαθύς και διάφορος πόνος φέρνει συνήθως λύπη, στενοχώρια και ταραχή. Η ασθένεια θυμίζει τον φοβερό θάνατο. Η δοκιμασία χαλά τα σχέδιά μας, μας ξαφνιάζει, μας αλλάζει το πρόγραμμα και τον σχεδιασμό. Η ευδαιμονιστική εποχή δεν επιτρέπει κανέναν πόνο. Μιλά συνεχώς για καλοπέραση, επανάπαυση και ατάραχη φιλοϋλία. Υπάρχει μία αποστροφή του πόνου, του κόπου και του μόχθου. Όλα τα θέλει ο άνθρωπος γρήγορα, εύκολα, άκοπα, άμοχθα, δίχως κανένα κόστος και καμία καθυστέρηση.
Ο πόνος δίνει τελικά πλούσιο κέρδος και μεγάλο όφελος στον πάσχοντα. Πονώντας σκέφτεται τον εαυτό του, τη χαμένη περασμένη ζωή του, το αβέβαιο μέλλον του, τα λάθη του, τα πάθη του, τα περιττά λόγια του, τις πολλές παραλείψεις του. Από την κριτική τη συνεχή μεταβαίνει στην αυστηρή αυτοκριτική. Συναντά μέσα του τον Θεό του. Ο πόνος κρύβει μυστικά. Δεν υπάρχει καμία μαζοχιστική διάθεση, αλλά παρατηρώντας τη λίθινη καρδιά του να μαλάσσεται συγκινείται και θαυμάζει. Μέσα στον πόνο τότε βρίσκει αληθινή και γνήσια χαρά, που τον κάνει μάλιστα να ευχαριστεί και να αποδέχεται μία έως προ ολίγου απαράδεκτη κατάσταση. Πρόκειται για το μυστήριο του πόνου, που μεταποιεί τον άνθρωπο και μέσα στους πόνους της ασθένειας του δίνει μία άλλη υπέροχη ειρήνη.
Ο σύγχρονος άνθρωπος μη θέλοντας να υποφέρει διόλου, υποφέρει πιο πολύ. Η πολλή άνεση του πρόσφερε ανία. Η πολλή ξεκούραση τον κούρασε. Ο άνθρωπος υποφέρει γιατί από κάτι στερείται. Έτσι αναγκάζεται να ανέχεται, να υπομένει κάτι ανεπιθύμητο, να πάσχει και να ταλαιπωρείται. Υποφέρει κάποιος που διέρχεται κάτι δυσάρεστο και τον κάνει να πονά. Δεν το θέλει, αλλά αναγκαστικά το δέχεται. Ο πόνος είναι αποτέλεσμα της κατάχρησης της ανθρώπινης ελευθερίας. Συνέπεια της αμαρτίας είναι ο πόνος. Ο πόνος συνεργεί στην ανθρώπινη σωτηρία, αφού ο άνθρωπος παρασυρμένος από το συνεχές κυνηγητό της παράνομης ηδονής γέμισε τη ζωή του από παράλογη οδύνη. Επειδή έμαθε έτσι και δεν θέλει να αγωνίζεται, για να απαλλαγεί από τα δαιμονοκίνητα πάθη, επιτρέπει ο Θεός τους πόνους και τις δοκιμασίες, ώστε δι’ αυτών να βοηθηθεί για να μετανοήσει.
Ο πόνος στη ζωή μας δεν αποδέχεται μοιρολατρικά, ως αναγκαίο κακό, παθητικά και ενοχλημένα, αλλά τοποθετούμενοι στη σκιά του σταυρού, όπου ένας απαθής για εμάς τους εμπαθείς. Έτσι ο άνθρωπος μέσα στην ασθένειά του βρίσκει την ψυχική του υγεία. Η ασθένεια γίνεται ευκαιριακό, δυνατό φάρμακο. Με εκούσια καρτερικότητα θα αντέξει κανείς τους ξαφνικούς, τους μεγάλους πόνους και θα οδηγηθεί στη μακαρία υπομονή και στην ψυχική ανάπαυση. Ο πόνος γίνεται ιατρός, θεραπευτής, ευεργέτης και σωτήρας. Εκεί που νόμιζε πως δεν υπάρχει φως, ζωή και ανάσταση, αναγεννάται, μεταμορφώνεται, αποκαλύπτει τα φτερά του.
Δίχως Θεό ο άνθρωπος είναι άχαρος και ανέλπιδος. Τα καθημερινά βάρη του γίνονται παράλογα, ασήκωτα, ανοημάτιστα. Τον κάνουν να θλίβεται, να μελαγχολεί, να απελπίζεται. Αν και οι χριστιανοί αποθαρρύνονται, σημαίνει πως δεν σηκώνουν τον σταυρό τους εκούσια, ευχάριστα και δοξολογικά. Τότε ο πιστός εξοικειώνεται με τον θάνατο και δεν τον φοβάται. Στην απουσία του Θεού υπάρχει ο φόβος, ο τρόμος και η απόγνωση. Σ’ εμάς δεν ανήκει η άμεση θεραπεία του πόνου, αλλά η γνώση και η σχέση με τον ζωντανό Θεό.
Ο πόνος μπορεί να οδηγήσει κάποιον να βρει τον Θεό. Μπορεί και να τον χάσει. Μη σταθούμε εμπόδιο σε αυτήν τη συνάντηση με τις αυστηρές ιδέες μας. Ο Χριστός είναι το παν, είναι η πηγή της ζωής, το κέντρο της χαράς. Όλοι οι πονεμένοι ας τρέξουν σ’ Αυτόν, για να χαρούν αληθινά. Η μεγάλη αγάπη κάνει τον πονεμένο να μη λογαριάζει ούτε τους δυνατούς πόνους. Ο Χριστός κάνει πάνοπλους τους πιστούς του στην αντιμετώπιση διαφόρων πόνων. Ένας άπιστος δυσκολεύεται πολύ να υπομείνει καρτερικά τον όποιο πόνο, αυτό το παντοτινό αίνιγμα.
Η σύγχρονη πολιτισμένη κοινωνία μας έχει απομονώσει τους πονεμένους σε άσυλα, για να μη μας ενοχλούν. Λησμονούμε ότι ο πόνος μας ενώνει με το να συμπάσχουμε και να συμβοηθούμε. Αυτός που πονά, συμπονά πιο εύκολα, συμπαθεί και συμπαρίσταται. Ο πόνος είναι αλήθεια πως κουράζει. Μπορεί όμως να σε οδηγήσει και σε δρόμους που ποτέ δεν θα φανταζόσουν. Να δεις τον βαθύτερο άγνωστο εαυτό σου. Να γνωρίσεις τον εντός σου άγνωστο Θεό. Να δεις με μεγαλύτερη επιείκεια τον πλησίον -αδελφό σου. Τότε πράγματι ο πόνος θα έχει γίνει θεραπευτής σου. Θα ευχαριστηθείς που ασθένησες. Θα κατανοείς τον πόνο των άλλων. Δεν θα πετάς, θα πατάς στη γη και θα πιστεύεις ότι ο δρόμος της ζωής δεν έχει μόνο ροδοπέταλα αλλά και αγκάθια και μάλιστα από ρόδινες τριανταφυλλιές. Όμως χρειάζεται θάρρος, δύναμη, υπομονή και ελπίδα.

makthes.gr/ agioritikesmnimes.blogspot.com

Νηστίσιμα φαγητά με συνταγή Αγίου Όρους - Σουπιές στιφάδο

2012-02-26T22:43:00.000+02:00

Υλικά (για 4 μερίδες):
ενάμισι κιλό σουπιές καθαρισμένες
8 ως 10 μεγάλα κρεμμύδια ξερά
5 με 6 σκελίδες σκόρδο
2 ή 3 κουταλιές πελτές
1 ποτήρι κόκκινο κρασί
5 ως 6 φύλλα δάφνης
μαυροπίπερο σε σπυριά
κανέλα σε ξύλο
γαρίφαλο σε καρφάκια
300 γραμμάρια λάδι
αλάτι
Μπορούμε να τις καθαρίσουμε μόνοι μας, αν δεν φοβόμαστε μήπως μαυρίσουν οι άκρες των νυχιών μας. Αφαιρούμε πρώτα το κόκαλο και τα εντόσθια μαζί με τα μελάνια, τις πλένουμε και τις βράζουμε για σαράντα πέντε λεπτά περίπου. Μπορούμε όμως να τις αγοράσουμε καθαρισμένες από τον ψαρά μας. Επίσης υπάρχουν καταψυγμένες πολύ καθαρές. Όπως και να είναι, θέλουν πρώτα ζεμάτισμα. Κατόπιν τις κόβουμε σε κομμάτια αναλόγως της αρεσκείας μας. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα και τα σοτάρουμε με το λάδι. Ρίχνουμε δυο κουταλιές από το ζουμί, στο οποίο τις βράσαμε, καθώς και όλα τα μυρωδικά και το κρασί. Αφού βράσουν αρκετά επί τριάντα λεπτά περίπου, ρίχνουμε στον ταβά τις σουπιές και τον πελτέ αραιωμένο, καθώς και το αλάτι (έπειτα από δέκα λεπτά δυνατού βρασμού). Χαμηλώνουμε κατόπιν στο ελάχιστο τη φωτιά και περιμένουμε ώσπου να φύγουν όλα τα ζουμιά.
από το βιβλίο ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

του Μοναχού Επιφάνιου Μυλοποταμινού

agioritikesmnimes.blogspot.com

Η σημασία της Νηστείας στον πνευματικό αγώνα

2012-02-26T22:39:00.000+02:00

ag-deka.gr

Δυστυχώς σήμερα η νηστεία έχει πολύ παραμεριστεί. Ελάχιστοι μάλιστα δίδουν σημασία στην κανονική νηστεία. Η αξία της όμως, όπως την τονίζει ο Μέγας Βασίλειος,είναι πολύ μεγάλη:
«Η νηστεία έχει ηλικία ίση με την ανθρωπότητα, διότι νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. Από τον καρπόν του δένδρου... δεν θα φάγετε είπε ο Θεός στους Πρωτοπλάστους. Και επειδή δεν τηρήθηκε ή νηστεία αυτή, εκδιωχθήκαμε από τον Παράδεισο... Ο Μωυσής μετά από νηστεία έλαβε τις πλάκες του Νόμου στο Σινά. Ο Ησαύ για λίγο φαγητό επώλησε τα πρωτοτόκια στον Ιακώβ. Η νηστεία έκανε ακατανίκητο τον Σαμψών.
Η νηστεία γεννά Προφήτες, κάμνει ισχυρότερους τους ισχυρούς, κάμνει σοφούς τους νομοθέτες. Η νηστεία αγιάζει τον αφιερωμένο στον Θεό και καθιστά τον Ιερέα ικανό να προσφέρει θυσίαν. Η νηστεία έσβησε τη δύναμη του πυρός, έφραξε στόματα λεόντων, αναβιβάζει την προσευχή στον ουρανό. Η νηστεία είναι πρόοδος των οίκων, μητέρα της υγείας, παιδαγωγός των νέων, στολισμός των πρεσβυτέρων...
Του νηστεύοντος οι οφθαλμοί είναι ήρεμοι, το βάδισμα σεμνό, το πρόσωπο σοβαρό, οι λόγοι του μετρημένοι, η καρδία του καθαρά... Αν θέλεις να κάνεις ισχυρό το πνεύμα σου, χαλιναγώγησε με νηστεία την σάρκα σου... Μην νομίσεις ότι η νηστεία περιορίζεται στις τροφές. Πραγματική νηστεία είναι η νηστεία των πέντε αισθήσεων. Τι το όφελος να νηστεύεις από τροφές και να ευρίσκεσαι σε φιλονικίες ή διαμάχες με τους δικούς σου, να κατατρώγεις τον αδελφόν σου με την γλώσσα σου, να βλέπεις άσεμνα θεάματα, να ακούεις μουσική ή πράγματα που σε βλάπτουν και να μεθά ή ψυχή σου όχι με οίνο, αλλά με θυμόν!...».

Κυριακή της συγχώρησης (video)

2012-02-26T22:32:00.001+02:00

Κήρυγμα του Μητροπολίτη Αντώνιου Sourozh την Κυριακή της Συγχώρησης, Μάρτιος 2000.
ahdoni.blogspot.com