Στην ομιλία του ο κ. Ιγνάτιος ανέπτυξε δύο από τους κινδύνους που απειλούν τους σύγχρονους κληρικούς: ο πρώτος είναι να θεωρήσουν ότι η Εκκλησία τους ανήκει, ενώ οι ίδιοι ανήκουν στην Εκκλησία. Ο δεύτερος είναι η νοσταλγία μιας ρομαντικής παράδοσης, η οποία, όμως, παραμένει στείρα αν δεν έχει πνοή για να μαρτυρεί, με σύγχρονο τρόπο, την ζωή του Χριστού στην εποχή μας.
Κάλεσε τον νέο Πρεσβύτερο να κρατήσει ζωντανή την φωνή των Αγίων Πατέρων, «όχι όμως, καταγράφοντας απλώς τί είπαν τότε, αλλά προσπαθώντας να επικαιροποιήσεις το μήνυμά τους στην εποχή μας…»
Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο νέο σκηνικό που διαμορφώνεται, πλέον, στην πατρίδα μας, όπου η Εκκλησία καλείται να συνεχίσει να λειτουργεί ως μάνα του λαού, αναζητώντας ανθρώπους που θα εισέλθουν στην ιερωσύνη, κρατώντας, παράλληλα, την επαγγελματική τους ιδιότητα και επεσήμανε: «Η Εκκλησία σήμερα καλεί και προσκαλεί όλους να προσφέρουν έστω και από τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο και να διακονήσουν το έργο του Θεού. Ανήκεις σε αυτή την χορεία των κληρικών. Προσφέρεσαι για να θυσιάσεις όποιο ελεύθερο χρόνο έχεις στη διακονία της Εκκλησίας του Χριστού. Έχεις όλες τις προϋποθέσεις να γίνεις παράδειγμα προς μίμηση. Συνέχισε την πορεία σου με πνευματική καθοδήγηση, με πνεύμα ταπεινό, με αληθινή και ουσιαστική αγάπη»
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε Τρισάγιο στη μνήμη του Μακαριστού Μητροπολίτου Νικοπόλεως & Πρεβέζης Μελετίου.