Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2020

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π. Παναγιώτης Σαχτούρης


Η κατά Θεόν αγιότητα είναι αυτή που αγαπά την αφάνεια, την μυστικότητα, την αδοξία, τα δάκρυα, την σιωπή, την μετάνοια, την ταπείνωση. Τα αντίθετα αυτών, δημιουργούν την πλάνη, την ψεύτικη αγιότητα, που δεν θέλει ο Θεός. Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, παραμονή της εορτής των αγίων Αρτεμίου, Γερασίμου και Ματρώνης της Χιοπολίτιδος, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία ιερούργησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σιγκαπούρης κ. Κωνσταντίνος, ενώ και τον θείο λόγο κήρυξε ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Παναγιώτης Σαχτούρης, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς. Πλήθος μαρτύρων, ασκητών, δικαίων και οσίων, κοσμούν το ουράνιο στερέωμα της Εκκλησίας του Χριστού. Μεταξύ αυτών των αγίων, είναι και οι άγιοι που εορτάζει αυτήν την ημέρα, η Εκκλησία. Μιλώντας για την αγιότητα, ο π. Παναγιώτης, τόνισε ότι θα πρέπει να την κάνουμε σκοπό της ζωής μας και μέλημα μας, ώστε να αξιωθούμε της ουράνιας βασιλείας, που δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η συνεχής κοινωνία με την Τριαδική Θεότητα και τους, ανά τους αιώνες, αγίους μας. Η αγιότητα στον άνθρωπο, ως σκοπός της ζωής, είναι εντολή του Θεού. Ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα του αγιασμού του, εάν θέλει κι εάν αγωνιστεί. Αυτά τα δύο στοιχεία, συνέχισε, είναι η συνεισφορά του ανθρώπου, για τον αγιασμό του. Απαραίτητη όμως είναι και η παρουσία του Θεού, η οποία έγινε με το απολυτρωτικό έργο του Κυρίου, δηλαδή τον ερχομό του Ιησού Χριστού, ως απεσταλμένος του Θεού. Όπου, με την Σταύρωση και την Ανάσταση Του, έδωσε στον άνθρωπο την δυνατότητα του αγιασμού του. Μόνο όμως, μέσα στην αγία του Εκκλησία και δια των αγιαστικών της μυστηρίων, επιτυγχάνεται ο αγιασμός. «Σύμφωνα με την διδασκαλία της Εκκλησίας και την εμπειρική γνώση των Πατέρων, η αγιότητα δεν είναι εξουθενωτική, δεν εξαφανίζει την ανθρώπινη προσωπικότητα, δεν την ισοπεδώνει, αλλά συνυπάρχει με αυτήν αρμονικά, εξισορροπώντας τον άνθρωπο εσωτερικά και εξωτερικά. Ο ιερός συναξαριστής, μας αναφέρει πλήθος αγίων, με διάφορους χαρακτήρες και ποικίλες αμαρτίες. Που όμως, όταν τους ακούμπησε η χάρις του Θεού και την δέχτηκαν, τότε άλλαξαν και δόθηκαν συνειδητά, ψυχή τε και σώματι, στην ένωση με τον Θεό, ακόμη και για τον μαρτυρικό θάνατο. Αλλά και αγαπώντας τον πλησίον παράλληλα, όπως θέλει ο Θεός». Ο τελετουργικός καθαρμός, τόνισε ο π. Παναγιώτης, που παρέχεται δια των μυστηρίων, δεν αρκεί για να γίνει κάποιος άγιος. Απαιτείται και η ενάρετη ζωή, από την πλευρά του ανθρώπου. Ο αγώνας κατά των παθών, αδυναμιών και όλων αυτών που αντιστρατεύονται την σωτηρία μας και μπαίνουν εμπόδιο στην ένωση και την σχέση μας με τον Θεό. Η αποτυχία της πραγματώσεως του αγιασμού μας, είναι η μεγαλύτερη τραγωδία του ανθρώπου, γιατί θα είναι μια αιώνια κατάσταση μακράν του Θεού. Την αγιότητα πολλοί από εμάς την θεωρούμε ως υπερφυσικό κατόρθωμα, ως ανδραγάθημα ή κάτι το ακατόρθωτο. Η κατά Θεόν αγιότητα είναι αυτή που αγαπά την αφάνεια, την μυστικότητα, την αδοξία, τα δάκρυα, την σιωπή, την μετάνοια, την ταπείνωση. Τα αντίθετα αυτών, δημιουργούν την πλάνη, την ψεύτικη αγιότητα, που δεν θέλει ο Θεός. Ο Θεός θέλει από τον άνθρωπο, τον αγιασμό και την σωτηρία του. Χριστιανός είναι αυτός που αγαπά τον Θεό και πορεύεται στην ζωή του ελεύθερα και αγωνιστικά, κατά την αμαρτίας και του διαβόλου. Η προσπάθεια για μια αγία ζωή, θέλει υπομονή και επιμονή, αυταπάρνηση, αυτοθυσία, ανιδιοτέλεια. Η αγιότητα δεν δίνεται από τον Θεό στους ανάξιους, τους ανέτοιμους, τους αμετανόητους και τους εγωιστές. Αλλά σε αυτούς που επιθυμούν την θεία χάρη και αγωνίζονται συνεχώς και ταπεινά για να τους δοθεί. Και όπως σημείωσε ο π. Παναγιώτης ολοκληρώνοντας: «Ο άγιος νικά την φιλαυτία, την φιλοσαρκία, την φιλοδοξία και με την φιλοθεΐα, την φιλαδελφία και την φιλάρετη ζωή, του χαρίζεται από τον δωρεοδότη Κύριο, η αγιότητα. Θα πρέπει να μελετάμε την Αγία Γραφή, τους βίους των αγίων, να αγαπάμε τους αγίους, να τους τιμάμε κυρίως με την ζωή μας, προσπαθώντας να τους μοιάσουμε, να τους επικαλούμαστε και να ζητάμε τις μεσιτείες τους.»

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π. Χριστόδουλος Μπίθας - π. Βασίλειος Τσιμούρης


Αυτό που θέλει ο Θεός, είναι να Τον επιθυμούμε, να λαχταράμε, να μην χάσουμε την λαχτάρα. Γιατί όταν χάνει κανείς την λαχτάρα, χάνει και την λαχτάρα για την ζωή ταυτόχρονα και ο άνθρωπος αφυδατώνεται πνευματικά. Στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Τσιμούρης, Θεολόγος, φιλοξένησε στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού, τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Χριστόδουλο Μπίθα, Συγγραφέα, Απόφοιτο του Οικονομικού Τμήματος της Νομικής και της Θεολογικής Σχολής και κληρικό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, σε μια συζήτηση με θέμα: «Τα αδύνατα τοις ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ». Ο τίτλος της συζήτησης, όπως είπε ο π. Χριστόδουλος, επελέγη γιατί είναι ένα θέμα που σε όλη την ιστορία του χριστιανισμού, βλέπουμε ότι απασχόλησε τους Πατέρες και όλους τους χριστιανούς, όταν βλέπουν την αδυναμία του ανθρώπου να υπερβεί τον τρόπο της φύσης και να πορευθεί από το κατ‘ εικόνα στο καθ’ ομοίωση. Δεν είναι ένα τωρινό πρόβλημα, αλλά στην περίοδο που διανύουμε, μέσα στην συγκεκριμένη περιρρέουσα ατμόσφαιρα και το πολιτισμικό πλαίσιο, μπορεί να γίνεται πολύ πιο μπερδεμένο, γιατί ζούμε σε μια συγχυσμένη εποχή. Αναφέρθηκε στη συνέχεια ο π. Χριστόδουλος, στο γεγονός ότι βλέπουμε, κατά την διάρκεια της ιστορίας του χριστιανισμού, να υπάρχουν διάφορες τάσεις μεταξύ των ανθρώπων, σε ότι αφορά την σωτηρία. «Υπάρχει πάντα η μέση οδός, των ανθρώπων εκείνων που υπερβαίνουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και τους πειρασμούς, γίνεται εύφορη η γη της ψυχής τους και συνεχίζουν να πορεύονται προς τον Θεό. Πάρα πολλοί άνθρωποι όμως δεν αντέχουν και βρίσκονται σε μία κατάσταση απογοήτευσης, επειδή αισθάνονται ότι δεν τα καταφέρνουν, ότι είναι στάσιμοι είναι χλιαροί.» Και μία άλλη μεγάλη ομάδα ανθρώπων, μέσα στην ιστορία του χριστιανισμού, στρέφεται στον φανατισμό, γιατί ακριβώς όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί ότι είναι στάσιμος, του είναι πολύ πιο εύκολο να αρχίζει να επιτίθεται στους άλλους, να ετεροπροσδιορίζεται και να νοιώθει ότι ο ίδιος είναι καλά, αφήνοντας έτσι στην άκρη την μετάνοια. Στο σημερινό πολιτισμικό πλαίσιο που ζούμε, βλέπουμε ότι ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων έχει απομακρυνθεί από την Εκκλησία, βρίσκεται σε μία πολύ μεγάλη σύγχυση, σε μία ασάφεια και αυτή η σύγχυση επιτείνεται πολύ από το διαδίκτυο και την ταχύτατη μετάδοση της πληροφορίας. Υπάρχει ακόμη μία μεγάλη ομάδα ανθρώπων, που βρίσκεται στις παρυφές της Εκκλησίας, δηλώνουν ορθόδοξοι χριστιανοί, αλλά είναι ακατήχητοι και πολλοί από αυτούς δεν έχουν κάποια πνευματική καθοδήγηση. Και τέλος, μία ακόμη μεγάλη ομάδα ανθρώπων, επιλέγουν έναν δρόμο απολυτότητας, ο οποίος είναι αδιέξοδος. «Βρισκόμαστε σε μία καμπή της ιστορίας, όπου η πειρασμική κατάσταση που επικρατεί, κάνε τους ανθρώπους ακόμα πιο συγχυσμένους, έτσι που και στην πορεία τους την πνευματική, έχουν πάρα πολλά προσκόμματα. Βυθισμένος ο άνθρωπος στα διάφορα προβλήματα, αδυνατεί να αποδιώξει τις μέριμνες, να προχωρήσει στην απάθεια. Οπότε βρίσκεται εγκλωβισμένος μέσα σε μια κατάσταση ενός διαρκούς άγχους, όπου συνεχώς μεριμνά για το αύριο, παραβαίνοντας ένα βασικό λόγο του Κυρίου, που λέει ότι πρέπει να αφήσουμε την αυριανή μέρα και να ζήσουμε την σημερινή. Ούτως ή άλλως έχουμε μόνο την σημερινή ημέρα.» Οι περισσότεροι άνθρωποι οι οποίοι θρησκεύουν, συνέχισε ο π. Χριστόδουλος, αρκούνται και σήμερα, στο νόμο. Πολλοί δεν έχουν αντιληφθεί, ότι ο Κύριος έρχεται να καλέσει τον άνθρωπο σε αλλαγή, σε μετάνοια, έρχεται να του μιλήσει για υπέρβαση. Πολλοί άνθρωποι προσεγγίζουν την πίστη, όχι για να αλλάξουν, αλλά για να συμμορφωθούν, για να υποταχθούν, για να αισθανθούν κάποια ασφαλή όρια μέσα στα οποία νοιώθουν ότι δεν θα τους τιμωρήσει ο Θεός. Ο λόγος του Χριστού είναι επαναστατικός, γιατί μιλάει για το πως ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει, πως μπορεί με αυτά τα δώρα που του έδωσε ο Θεός, να υπερβεί τα όρια της φύσης, για να γίνει αυτό για το οποίο πλάστηκε. Πως ο άνθρωπος θα δεχθεί την χάρη του Αγίου Πνεύματος, αν δεν βγει από τα στενά όρια της καθημερινότητας του. «Το Ευαγγέλιο προορίζεται για όλους τους ανθρώπους και απευθύνεται σε όλους, με μία προϋπόθεση. Ότι ο άνθρωπος θα συνεργήσει με το έργο του Θεού, με την χάρη, για να μπορέσει να αλλάξει. Πρέπει να καταβάλει αυτήν την οδύνη, η οποία χρειάζεται για να πετάξει ο άνθρωπος από πάνω του, αυτά τα δέρματα προσωπείου που έχει. Πρέπει κάποια στιγμή να μιλήσουμε ξεκάθαρα για τον πνευματικό νόμο που διέπει το ανθρώπινο γένος. Εξαντλήσαμε δυστυχώς, μια παλαιοδιαθηκική αντίληψη, μιλώντας περί Θεού τιμωρού, αγνοώντας ότι είναι ένας Θεός αγάπης, που ήρθε να μας πληροφορήσει ότι είμαστε πλασμένοι να ζούμε με αγάπη.» ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: https://enoriaendrasei.gr/2020/10/20/...

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Γεώργιος Καραμπελιάς


Η Εκκλησία συνιστά, σε όλη τη διαδρομή του υπόδουλου ελληνισμού, το αποκλειστικό εκπαιδευτικό όχημα ως προς τη βασική εκπαίδευση στην ελληνική γλώσσα και το σημαντικότερο για την ανώτερη. Ομιλία του κ. Γεώργιου Καραμπελιά, Συγγραφέα – Εκδότη του περιοδικού «ΑΡΔΗΝ», με θέμα «Από τον Ευγένιο Βούλγαρη έως τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό: Ο εκπαιδευτικός ρόλος της Ορθοδοξίας κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας», πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…». Η ομιλία εντάσσεται στο πλαίσιο του αφιερώματος με γενικό τίτλο «Ιστορικές αλήθειες και προβληματισμοί στο κατώφλι της επετείου των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821», που πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Επιστημόνων Πειραιώς (Σ.Ε.Π.). Η ομιλία, πραγματοποιήθηκε χωρίς την συμμετοχή ακροατηρίου και μεταδόθηκε ζωντανά από το διαδίκτυο, μέσα από το κανάλι του «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» στο YouTube. Τον ομιλητή παρουσίασε ο Πρόεδρος του Σ.Ε.Π. κ. Παναγιώτης Χαρατζόπουλος, Φυσικός Msc, MEd, ο οποίος τόνισε ότι δεν θα μπορούσε να λείψει από το αφιέρωμα στην επέτειο των 200 χρόνων, από την επανάσταση του 1821, ένα θέμα για την παιδεία, την Ορθοδοξία και τον ρόλο της Εκκλησίας. Γεώργιος Καραμπελιάς Ο ρόλος της Εκκλησίας υπήρξε, καθοριστικός για την εκπαίδευση των Ελλήνων, έως το 1821, σημείωσε στην αρχή της παρουσίασης του, ο κ. Καραμπελιάς. Εξάλλου επειδή η αναγνώριση των όποιων δικαιωμάτων στους υπόδουλους Έλληνες, από τους Οθωμανούς, περιοριζόταν στα θρησκευτικά τους δικαιώματα, γι’ αυτό η εθνική ταυτότητα και η εκπαίδευση των Ελλήνων θα ταυτιστεί με την Ορθοδοξία. Πράγματι τα εκπαιδευτήρια σχεδόν πάντοτε φιλοξενούνταν στις εκκλησίες, στις μονές και σε προσαρτήματά τους. Ως προς τους διδάσκοντες, μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, αλλά ακόμα και στις αρχές του 19ου, η πλειοψηφία τους, είναι κληρικοί. «Η Εκκλησία συνιστά, σε όλη τη διαδρομή του υπόδουλου ελληνισμού, το αποκλειστικό εκπαιδευτικό όχημα ως προς τη βασική εκπαίδευση στην ελληνική γλώσσα και το σημαντικότερο για την ανώτερη. Το ρόλο της Εκκλησίας σε όλα τα πεδία της εκπαίδευσης αναπαριστούν παραδειγματικά δύο μεγάλα τέκνα του ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ο φωτιστής του λαού και ταυτόχρονα ο δάσκαλός του και σημαντικότερος φιλόσοφος του ελληνικού διαφωτισμού ο Ευγένιος Βούλγαρης». Ο Άγιος Κοσμάς Αναφέρθηκε πρώτα, ο κ. Καραμπελιάς, στην προσωπικότητα και το έργο του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Ο Άγιος Κοσμάς, γεννήθηκε πιθανότατα το 1714. Άρχισε να μαθαίνει γράμματα από την ηλικία των οκτώ ετών. Σε ώριμη ηλικία παρακολούθησε μαθήματα στην Αθωνιάδα, στο Άγιον Όρος, και παρακολούθησε και τον Ευγένιο Βούλγαρη. Αφού χειροτονήθηκε ιερομόναχος στη Μονή Φιλοθέου, το 1760, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και έλαβε και την άδεια του πατριάρχη Σεραφείμ Β΄, που συντάχθηκε με τους επαναστάτες στα Ορλωφικά, να αρχίσει το κηρυγματικό του έργο. Οι τεράστιες περιοδείες του, συνεχίστηκαν μέχρι το 1779, διέτρεξε δε, σπιθαμή προς σπιθαμή, μεγάλο μέρος της νησιωτικής και ηπειρωτικής Ελλάδας, με ιδιαίτερη έμφαση στη Νότια και Βόρεια Ήπειρο. Μετά τα Ορλωφικά στα τέλη του 1774, επέστρεψε στην Πόλη. Εν συνεχεία, επέστρεψε στον Άθω, για να ξεκινήσει την τελευταία περιοδεία του. Κήρυξε αρχικά στα νησιά του Αιγαίου, στη Χαλκιδική και τη λοιπή Μακεδονία. Όπου προσπαθεί να πείσει τους δίγλωσσους βλαχόφωνους κατοίκους να χρησιμοποιούν αποκλειστικά τα ελληνικά, διδάσκει, στήνει σταυρούς, ιδρύει σχολεία. «Ο Άγιος, στα τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια κηρύγματος, θα αναδειχθεί στον πρώτο εκπαιδευτικό αναμορφωτή του ελληνισμού, ξεκινώντας όχι «από τα πάνω» και τις ανώτερες σχολές αλλά από τα κάτω, από τη λαϊκή παιδεία. Πρόκειται για ένα κυριολεκτικά τιτάνιο έργο. Τα δε σχολεία τα έβλεπε και σαν βάση για τον αλφαβητισμό των γονιών τους. Το άνοιγμα ενός σχολείου ενίσχυε τη θρησκευτική συνείδηση των Ελλήνων, και αποσοβούσε τους εξισλαμισμούς. Ήταν πράξη παιδείας και σωτηρίας του γένους». Οι τελευταίες περιοδείες του, ιδιαίτερα στην Ήπειρο και τα Επτάνησα, πήραν μορφή λαϊκού κινήματος και χιλιάδες άτομα τον ακολουθούσαν αδιάκοπα. Το έργο του, δεν ευχαριστούσε καθόλου κάποιους άρχοντες και προεστούς οι οποίοι κάποτε θα επιχειρήσουν να τον κακοποιήσουν. Από την παρουσία και το κήρυγμα του Κοσμά θορυβούνται και οι Ενετοί, που δυσπιστούν. Ο Πατροκοσμάς, το 1777, κήρυξε σε όλα τα χωριά της Κεφαλονιάς ακολουθούμενος από πολυάριθμα πλήθη 15.000 ατόμων, που τον ακολουθούσαν. Προφητεύει, κάνει θαύματα και στήνει παντού σταυρούς. Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΕΔΩ: https://enoriaendrasei.gr/2020/10/19/από-τον-ευγένιο-βούλγαρη-έως-τον-άγιο/

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2020

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π. Μάρκελλος Καμπάνης


Να ξέρουμε πως, όταν όλα θα είναι σβησμένα γύρω μας, τελειωμένα, κατ’ εμάς, και δεν θα βλέπουμε τίποτα και θα έχουμε φτάσει στο έσχατο σημείο της απελπισίας, ότι κι εκεί είναι ο Χριστός. Ιερά αγρυπνία τελέστηκε το Σάββατο 17 Οκτωβρίου, παραμονή της εορτής του αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Μάρκελλος Καμπάνης, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως. Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει». Μιλώντας στους πιστούς πριν την θεία Κοινωνία, ο π. Μάρκελλος τόνισε ότι είναι ανάγκη όλοι να συνειδητοποιήσουν για μία ακόμη φορά, ότι προσέρχονται στον Χριστό όπως είναι. Γιατί, η υποκρισία ή μία ψευδής και επιφανειακή ετοιμασία, δεν βοηθάει στην σχέση με τον Κύριο. Αναγνωρίζοντας σε τι θέση και στάση είναι ο καθένας, εφόσον το έχει συνειδητοποιήσει, το αναφέρει στον Χριστό, για να μπορεί να υπάρξει, όχι μόνο η θεραπεία, αλλά και η ένωση μαζί Του. «Προσερχόμαστε συνειδητοποιώντας ποιοι είμαστε. Προσερχόμαστε στην κοινωνία που ο Χριστός έχει ετοιμάσει για εμάς και απαρτίζεται από την Θεοτόκο, τους αγίους και τους αγγέλους, από τις ψυχές αυτών που έχουν φύγει, χιλιάδες χρόνια πριν από εμάς. Κάθε άνθρωπος κουβαλάει τον δικό του κόσμο, έχει τον δικό του χώρο, την δική του άποψη. Ο Κύριος ξέρει πως είμαστε, τι υποφέρουμε, τι κατανοούμε, τι έχουμε συνειδητοποιήσει, αν πιστεύουμε, και μας δέχεται όπως είμαστε.» Ο Χριστός είναι για να πει στον άνθρωπο την αλήθεια και το πως θα φτάσει σε Αυτόν. Και καλεί όλους σε αυτήν την κοινωνία, που λέγεται χριστιανική κοινωνία, Εκκλησία, σε μια διάσταση αιωνιότητας. Κι έτσι κουβαλώντας τον εαυτό του, ερχόμενος σε επίγνωση με τα πάθη του την απιστία, τις διαστροφές, την αδυναμία, όλα αυτά τα φέρνει μπροστά στον Χριστό. Έως ότου φτάσουμε σε αυτήν την πίστη, που είναι δώρο του Αγίου Πνεύματος, συνέχισε ο π. Μάρκελλος, να παραδώσουμε όλη τη ζωή μας στον Χριστό, έχουμε αρκετή δουλειά κι ο Χριστός θα μας πάρει, θα μας προσλάβει όταν είμαστε έτοιμοι γι’ Αυτόν. Ο Χριστός βλέπει όπου υπάρχει φως, για να το προσεγγίσει. Κι αυτό το φως το βγάζει μια ψυχή, χωρίς εμείς να το ξέρουμε. Είτε επειδή υποφέρει, επειδή έχει ταπεινωθεί ή ισοπεδωθεί ή έχει πονέσει, αυτό το ξέρει Εκείνος. Τότε μια ψυχή βγάζει φως μέσα από αυτό το μαρτύριο του πόνου, την συνειδητοποίηση, την μετάνοια και αυτό το φως ελκύει τον Χριστό, για να τον πλησιάσει, να τον αγκαλιάσει και να τον φέρει πιο κοντά Του. Ο Χριστός προσεγγίζει εκεί που υπάρχει λίγο ή πολύ φως. Και αυτό το φως βγαίνει μέσα από την μετάνοια και την προσέγγιση του Παρακλήτου, του Αγίου Πνεύματος. Και ολοκλήρωσε ο π. Μάρκελλος: «Να ξέρουμε πως, όταν όλα θα είναι σβησμένα γύρω μας, τελειωμένα, κατ’ εμάς, και δεν θα βλέπουμε τίποτα και θα έχουμε φτάσει στο έσχατο σημείο της απελπισίας, ότι κι εκεί είναι ο Χριστός. Η πίστη του Χριστού προσφέρεται κι όταν είμαστε χάλια κι όταν η ιστορία μπορεί να έχει σταματήσει να κυλάει.»

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π. Χρίστος Χριστοδούλου


Στον Χριστό πρέπει να πορευθούμε. Όπως οι 12 Απόστολοι συμπορεύθηκαν με τον Χριστό και μαρτύρησαν για Εκείνον, κι όπως όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας, κι εμείς να συμπορευόμαστε με τον Χριστό, να Τον ομολογούμε και να είναι η ζωή μας ευωδία Χριστού. Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Πρωτοπρεσβύτερος Χρίστος Χριστοδούλου, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς. Είναι γνωστό σε όλους, είπε αρχίζοντας την ομιλία του, ότι πηγές της ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως, είναι η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη, η Αγία Γραφή. Κέντρο και πρωταγωνιστής της Παλαιάς Διαθήκης, είναι ο Χριστός, ο δημιουργικός Λόγος του Πατρός, ο άσαρκος Θεός. Αλλά, κέντρο και της Καινής Διαθήκης, είναι πάλι ο Χριστός, αλλά τώρα σαρκωμένος Θεός. Αυτόν τον άσαρκο Θεό τον προφήτευσαν οι Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Και μάλιστα ο Προφήτης Ωσηέ, την μνήμη του οποίου εορτάζει σήμερα η Εκκλησία, προφήτευσε καταπληκτικά πράγματα για τον σαρκωμένο Θεό, που θα ερχόταν στη γη. «822 χρόνια πριν γεννηθεί ο Χριστός, ήταν ένας Προφήτης θαρραλέος, με παρρησία, ήλεγχε τους άρχοντες της εποχής του, αλλά και τον παραστρατούντα λαό, και τους ονόμαζε πόρνους και μοιχαλίδες. Που δεν άκουγαν το νόμο και τις εντολές του Θεού και ερωτοτροπούσαν με τους ψεύτικους ειδωλολατρικούς θεούς, των άλλων λαών. Προφήτευσε όμως ότι θα έρθει ο Θεός στη γη, για να σώσει και να λυτρώσει το ανθρώπινο γένος. Και θα τον ακολουθούν και συνοδεύουν 12 δρυς, δηλαδή οι άγιοι Απόστολοι, σύμφωνα με τους ερμηνευτές.» Κι ενώ η Παλαιά Διαθήκη μιλάει για τον άσαρκο Θεό, έρχεται η Καινή Διαθήκη να μας μιλήσει για τον σαρκωμένο Θεό, τον Ιησού Χριστό. Αυτόν διακόνησε και ομολόγησε ο δεύτερος άγιος που εορτάζει σήμερα η Εκκλησία, ο οσιομάρτυς Ανδρέας «ο εν τη Κρίσει». Όπως ανέφερε ο π. Χρίστος, ο άγιος καταγόταν από την Κρήτη και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Κοπρώνυμου, που δίωκε τους χριστιανούς και την χριστιανική πίστη, γιατί ήταν εικονομάχος και θεωρούσε όσους προσκυνούσαν τις ιερές εικόνες, ειδωλολάτρες. Έτσι, ο αυτοκράτορας άρχισε διωγμούς, φυλακίσεις, εξορίες, βασανιστήρια, σε όσους τολμούσαν να έχουν στο σπίτι τους, εικόνες. Όταν ο άγιος τα πληροφορήθηκε όλα αυτά, άφησε την Κρήτη, ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη και πήγε να συναντήσει τον αυτοκράτορα για να τον ελέγξει και να τον διορθώσει, κηρύττοντας την ορθόδοξη πίστη περί της προσκυνήσεως των αγίων εικόνων. Φυσικό ήταν ο Κοπρώνυμος να μην ακούσει τον άγιο. Τον φυλάκισε, διέταξε φοβερά βασανιστήρια εναντίον του, όπου στο τέλος ο άγιος παρέδωσε το πνεύμα του. Οι χριστιανοί βρήκαν το σώμα του, που είχε πεταχτεί σε ακάθαρτο τόπο και το έθαψαν ευλαβικά σε ένα τόπο, ονομαζόμενο «της Κρίσεως». «Τους δύο αυτούς αγίους, μας τους προβάλει η Εκκλησία ενώπιον μας, για να θαυμάσουμε την ζωή τους, την πίστη τους, το μεγαλείο τους. Αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό, χρειάζεται να μιμηθούμε τους μάρτυρες και τους αγίους. Αν θέλουμε να τιμήσουμε έναν άγιο, δεν έχουμε παρά να μιμηθούμε τη ζωή τους και το παράδειγμα τους.» Να τους μιμηθούμε στην ακλόνητη πίστη που είχαν στον αληθινό Θεό, συνέχισε ο π. Χρίστος. Και αυτήν την πίστη την κρατούσαν σαν κόρη οφθαλμού και ήταν αποφασισμένοι να δώσουν το αίμα τους και την ζωή τους, για να δοξασθεί το όνομα του Θεού πάνω στον κόσμο. Να μιμηθούμε την ομολογία τους, το θάρρος και την παρρησία με τα οποία μιλούσαν στους άρχοντες του κόσμου τούτου. Να τους μιμηθούμε ακόμα για την αφοσίωση που είχαν στον Χριστό. «Στον Χριστό πρέπει να πορευθούμε. Όπως οι 12 Απόστολοι συμπορεύθηκαν με τον Χριστό και μαρτύρησαν για Εκείνον, κι όπως όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας, κι εμείς να συμπορευόμαστε με τον Χριστό, να Τον ομολογούμε και να είναι η ζωή μας ευωδία Χριστού.»

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Κατερίνα Τζωρτζακάκη - Γεωργία Τσούμπα


Η αρχή είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι η μητρότητα είναι μία πολύ μεγάλη ευθύνη. Αυτό που χρειάζονται οι σημερινοί γονείς, είναι να βιώνουν αυτήν την ευθύνη συνειδητά. Μία ακόμη εκδήλωση στο πλαίσιο της σειράς «Ελεύθεροι διάλογοι», του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»,του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού. Συμμετείχαν η κα Κατερίνα Τζωρτζακάκη, Ψυχολόγος – Συγγραφέας και η κα Γεωργία Τσούμπα, Ψυχολόγος – Συγγραφέας σε μια συνάντηση ευθύνης με λόγο και ανταλλαγή ιδεών, με θέμα την μητρότητα. Η συζήτηση ξεκίνησε με την αναφορά στο βιβλίο που έχουν συγγράψει από κοινού, με τον τίτλο «Μητρότητα: Η δύναμη στην αδυναμία», και αποτελεί έναν διάλογο ανάμεσά τους, χρόνια μετά την πρώτη τους γνωριμία, όπου επιλέγουν να μιλήσουν όχι ως ψυχολόγοι αλλά ως άτομα, ως μητέρες, ως πολίτες. Η αρχή είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι η μητρότητα είναι μία πολύ μεγάλη ευθύνη, τόνισαν. Αυτό που χρειάζονται οι σημερινοί γονείς, είναι να βιώνουν αυτήν την ευθύνη συνειδητά. Τα παιδιά δεν είναι κτήμα των γονέων, έχουν έρθει μέσα από αυτούς. Και για κάποια χρόνια τα παιδιά βλέπουν τον κόσμο μέσα από τα μάτια των γονιών τους, κι εκεί οφείλουν να είναι δίπλα τους, να τα καθοδηγούν και να τους μαθαίνουν όσο γίνεται περισσότερα πράγματα και να καταλάβουν ότι δεν ασκούν τεράστιο έλεγχο σε αυτά. Τα παιδιά είναι του Θεού και δεν μπορούν να θέλουν οι γονείς, αυτά να ικανοποιήσουν και να πραγματώσουν επιθυμίες που οι ίδιοι δεν κατάφεραν να κάνουν στην ζωή, γιατί τότε τα παιδιά δεν θα είναι ευτυχισμένα. Το σημαντικό είναι να μεγαλώνουν ευτυχισμένα παιδιά, συνέχισαν. Κι αν καταφέρουν οι γονείς να βρουν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο κάθε παιδί, τότε αυτό θα αγαπάει αυτό που κάνει και θα παίρνει την χαρά. Η μητρότητα για κάθε γυναίκα, βιώνεται ήδη μέσα από την μήτρα της μητέρας της. Και ακόμα και οι γυναίκες που δεν γεννήσουν, έχουν βιώσει την μητρότητα σαν παιδιά, μέσα από την σχέση που ανέπτυξαν με την δική τους μητέρα. Είναι σημαντικό, ακόμη, ο πατέρας να μπορεί να σταθεί δίπλα στην έγκυο, τη λεχώνα, γιατί σε αυτή τη φάση, επειδή γίνονται πολλές ορμονικές αλλαγές στην μητέρα, είναι πιο ευάλωτη. Στον πατέρα οι μεταβολές γίνονται σε συναισθηματικό επίπεδο, με έντονα συναισθήματα και είναι υποτιμημένος ο ρόλος του, ακόμη και από τους ειδικούς. Ειδικά σε κάποιες περιπτώσεις, όπως όταν υπάρχει κάποια δυσκολία στην εγκυμοσύνη ή στη λοχεία, ο ρόλος του πατέρα είναι καθοριστικός, για να νοιώσει η γυναίκα ότι δεν είναι μόνη της και δεν θα τραβήξει όλη αυτήν δυσκολία μόνη της. Γι’ αυτό και η μητέρα πρέπει να παραχωρήσει λίγο από τον ρόλο της στον πατέρα, να ακούει τον σύντροφο της και να δεχτεί ότι μπορεί να μην έχει πάντα δίκιο εκείνη. Είναι καλό να μην υπάρχουν στερεότυπα και να κοιτάει κάθε οικογένεια να βρει την δική της ισορροπία, ανάλογα με τις ανάγκες και τις συνθήκες της. Η συζήτηση στράφηκε στην συνέχεια στο θέμα των παιδιών με αυτισμό, αφού η κα Τσούμπα έχει δύο δίδυμα παιδιά με αυτισμό, που τώρα είναι ενήλικες. Και μάλιστα ήταν και η αφορμή να σπουδάσει ψυχολογία, για να μπορέσει να τα βοηθήσει περισσότερο. Όπως είπε η ίδια, στην αρχή ένοιωσε ένα σοκ, γιατί εκείνα τα χρόνια δεν ήταν κάτι ιδιαίτερα γνωστό. Ξεπέρασε το θυμό, τα «γιατί» και «τι έφταιξε» και δεν έμεινε σε αυτά, γιατί δεν θα μπορούσε να ασχοληθεί και να βοηθήσει τα παιδιά. Σήμερα υπάρχει περισσότερη γνώση, νέα πράγματα που ανακαλύπτονται έρχονται πιο γρήγορα, υπάρχουν πιο πολλοί ειδικοί, αλλά χρειάζονται χρήματα, διαφορετικά χάνονται οι ικανότητες που μπορεί να έχουν τα παιδιά. Η πολιτεία δεν έχει φροντίσει να υπάρχουν δομές. 180.000 παιδιά είναι εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας, δεν υπάρχουν ξενώνες και οι γονείς ζουν με την αγωνία, τι θα γίνουν τα παιδιά τους, όταν αυτοί πεθάνουν. Αναφέρθηκε η κα Τσούμπα στην μεγάλη δύναμη από την εμπιστοσύνη που έδειξε προς τον Θεό, όταν έψαχνε λύσεις για τα παιδιά της, πιστεύοντας ότι η ίδια δεν ήξερε τι είναι το καλύτερο για τα παιδιά της. Έκανε αυτό που μπορούσε, ψάχνοντας για ξενώνες και ειδικά σχολεία, και ο Θεός έδειχνε τον δρόμο και φανέρωνε τις λύσεις. Βοηθήθηκε επίσης, από την συμμετοχή της στο γονεϊκό αναπηρικό κίνημα, όπου γνώρισε γονείς παιδιών με κάθε είδους παθήσεις και έμαθε να παίρνει δίνοντας και αυτό ήταν πολύ λυτρωτικό. Γιατί απαλύνει τον άνθρωπο να ξέρει ότι δεν είναι μόνος και είναι πολύ σημαντική η συλλογικότητα. Αυτό που τόνισαν οι δύο ψυχολόγοι κλείνοντας : «Επειδή είναι πιο δύσκολο για την μητέρα να αφήσει το παιδί από την αγκαλιά της, το μεγαλύτερο δώρο είναι να το βοηθήσει να γίνει συναισθηματικά αυτόνομο. Να μπορέσει να το στηρίξει στις διάφορες εξελικτικές φάσεις που περνάει το παιδί, να πατήσει στα πόδια του. Όλοι είμαστε μοναδικοί και να μπορέσει κάθε μητέρα και πατέρας, να δουν το κάθε παιδί ως μοναδικό ον, ως παιδί του Θεού, που αυτοί είναι οι διαμεσολαβητές για να έρθει αυτή η ψυχή στη γη.»

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2020

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: «Σκοποί του τόπου μας»


Μουσική βραδιά γεμάτη ηχοχρώματα και ρυθμούς από την πλούσια δημοτική μας παράδοση, διοργανώθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…». Η βραδιά με τίτλο «Σκοποί του τόπου μας», περιελάβανε δημοτικά τραγούδια από διάφορα μέρη της Ελλάδας, ενδεικτικά του εύρους και της ποικιλίας της λαϊκής παραδοσιακής μας μουσικής. Τα τραγούδια παρουσίασαν ο Άγγελος Ρίζος, τραγούδι, ο Στέφανος Ρίζος, βιολί, ο Φίλιππος Πουρπουτίδης, κρουστά, ο Χάρης Καφέτσης, λαούτο και ο Θανάσης Δημητρόπουλος, κλαρίνο.

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Βαγγέλης Παππάς «Γνωρίζω την ελληνική μου ταυτό...


Το κυριότερο σύμβολο στον ελληνικό μύθο, είναι ο άνθρωπος. Γιατί όλος ο ελληνικός πολιτισμός είναι ανθρωποκεντρικός. Και αυτό ξεκινάει από το γόνιμο χώμα του μύθου. Δίχως τον μύθο, δύσκολα θα μπορούσε να υπάρξει ένας ανάλογος, τέτοιος πολιτισμός. Συνεχίστηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου, η σειρά διαλέξεων που πραγματοποιεί ο Εικαστικός και Συγγραφέας κ. Βαγγέλης Παππάς, με γενικό τίτλο «Γνωρίζω την Ελληνική μου ταυτότητα», στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», και θα ολοκληρωθούν τον Δεκέμβριο του 2021, καλύπτοντας όλη την χρονική περίοδο της επετείου των 200 χρόνων από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Βασικά στοιχεία της δεύτερης αυτής διάλεξης, ήταν οι ιστορικοί, πολιτικοί και ηρωικοί μύθοι, η ερμηνεία των μύθων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα: από τον Όμηρο έως τους τραγικούς ποιητές, κι από τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τους Επικούρειους και τους Στωικούς φιλοσόφους μέχρι την Αναγέννηση κι τέλος, η ψυχαναλυτική ερμηνεία των ελληνικών μύθων κατά τον 20ο αιώνα. Μιλώντας για αποσυμβολισμό, ο κ. Παππάς διευκρίνισε καταρχήν μία λέξη – κλειδί για την ανάλυση του, τη λέξη σύμβολο. Είναι λοιπόν ένα αντικείμενο, έμψυχο ον ή αισθητό σημείο, που λόγω της μορφής ή της φύσης του, συνδέεται συνειρμικά με μια αφηρημένη έννοια, ιδέα, ιδιότητα, κατάσταση, και με το οποίο παριστάνουμε αυτήν την έννοια. Η σημαία, είναι το σύμβολο της πατρίδας μας, ο Σταυρός είναι το ιερό σύμβολο του χριστιανισμού, το περιστέρι είναι το σύμβολο της ειρήνης. Άλλοτε είναι ένα πρόσωπο που ενσαρκώνει μια ιδέα, όπως για παράδειγμα το όνομα του Ιούδα, που θεωρείται σύμβολο της προδοσίας. Ακόμη, οι λέξεις είναι γλωσσικά σύμβολα. Όπως το Σύμβολο της Πίστεως, που στα δώδεκα άρθρα του, διατυπώνονται τα βασικά δόγματα της χριστιανικής θρησκείας. Όμως, στην αρχαιότητα, τόνισε ο κ. Παππάς, το σύμβολο σημαίνει τεκμήριο, σημάδι αναγνώρισης. Το σύμβολο είναι προϊόν ανάμνησης της μακραίωνης εξέλιξης, μια αναπαράσταση του παγκόσμιου αρχέτυπου. Η μυθολογία είναι ένα είδος κλειδιού, με το οποίο μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε το μυστήριο της ζωής. Το κυριότερο σύμβολο στον ελληνικό μύθο, είναι ο άνθρωπος. Γιατί όλος ο ελληνικός πολιτισμός είναι ανθρωποκεντρικός. Και αυτό ξεκινάει από το γόνιμο χώμα του μύθου. Δίχως τον μύθο, δύσκολα θα μπορούσε να υπάρξει ένας ανάλογος, τέτοιος πολιτισμός. Ο άνθρωπος – ήρωας – αναζητητής, είναι το σημαντικό, κυριότερο και πυρηνικό σύμβολο της ελληνικής μυθολογίας. Είναι αυτός, ο οποίος δεν ενδιαφέρεται τόσο πολύ για τα φαινόμενα της καθημερινότητας, τα ξεπερνάει. Αρχίζει και αναλογίζεται, ότι την πραγματική διάσταση της ύπαρξης, θα την βρει μέσα στα ανεξερεύνητα βάθη της ψυχής του. Έτσι, έρχεται εκεί μέσα, πρόσωπο με πρόσωπο, με την θεότητα, δηλαδή την πνευματική του υπόσταση. Είναι παγκόσμιος, ο ήρωας με τα χίλια πρόσωπα, παρατήρησε ο κ. Παππάς. Δεν φοβάται την περιπέτεια και τις δυσκολίες και ανταποκρίνεται θετικά στο κάλεσμα της μοίρας. Βυθισμένος στα ανεξερεύνητα βάθη της ψυχής του, αρχίζει και ανακαλύπτει ξεχασμένες δυνάμεις, οι οποίες όμως, δεν είναι μόνο δικές του δυνάμεις, αλλά μας αφορούν όλους και είναι διαθέσιμες για την πνευματική μας μεταμόρφωση. Ο ήρωας περνάει σιγά – σιγά σε ένα διαφορετικό επίπεδο ύπαρξης, γεμάτο εμπόδια και περιπέτειες. Και μπαίνει σέ έναν άγνωστο κόσμο, γεμάτο από παράξενες δυνάμεις, που άλλοτε τον βοηθούν και άλλοτε νομίζει ότι τον απειλούν. Τότε είναι που φτάνει στο ναδίρ του μυθολογικού του κύκλου και δημιουργεί ένα μεγάλο κατόρθωμα. Κερδίζει την αποθέωση και αφήνει την σφραγίδα του, στην εξελικτική πορεία του ανθρώπου. Αυτό είναι το αρχέτυπο του παγκόσμιου ήρωα. Κι αυτός, είναι ο καθένας από εμάς, τόνισε ο κ. Παππάς. Ο μύθος φτιάχτηκε για να απευθύνεται αιωνίως στον καθένα. Για να του αποκαλύψει ότι στην πραγματικότητα ο καθένας και η καθεμιά είναι ο ήρωας, ο Ηρακλής, ο Θησέας, ο Οδυσσέας. Ο αποσυμβολισμός του μύθου μας φανερώνει, πως οι ιστορίες αυτές είναι αθάνατες και παγκόσμιες, γιατί μας αφορούν. Και δεν είναι αυτό που δείχνουν επιφανειακά, αλλά είναι αυτό που κρύβουν σε δεύτερη ανάγνωση. Και προς τούτο, χρησιμοποίησε παραδείγματα, αξιοποιώντας τρεις από τους άθλους του Ηρακλή, για να καταδείξει αυτές τις αλήθειες.

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π. Νεκτάριος Κάνιας - Ηλίας Λιαμής


Η Εκκλησία μιλάει για ρεαλιστική αυτοεκτίμηση, που δεν είναι τίποτε άλλο από την ταπείνωση. Να αντιληφθεί ρεαλιστικά ο άνθρωπος αυτό που είναι, να το αποδεχτεί και να το αγκαλιάσει. Να αγκαλιάσει τον αδύναμο εαυτό του, που πρώτος τον έχει αγκαλιάσει ο Θεός. Στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», την Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, ο κ. Ηλίας Λιαμής, Δρ. Θεολογίας – Μουσικολόγος – Συγγραφέας, φιλοξένησε στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού, τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Νεκτάριο Κάνια, Υπεύθυνο της Σχολής Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου, σε μια συζήτηση με θέμα: «Ο ρόλος των γονέων στην ανάπτυξη της υγιούς και της ναρκισσιστικής αγάπης». Με αφορμή πρόσφατη μεταπτυχιακή εργασία που έχει εκπονήσει ο π. Νεκτάριος, πάνω στο θέμα της συζήτησης, ανέφερε καταρχήν ότι όλα τα θέματα είναι πνευματικά και κακώς τα χωρίζουμε σε σωματικά και ψυχικά. Ο Χριστός έγινε άνθρωπος, προσέλαβε την ανθρώπινη φύση, που σημαίνει ψυχή και σώμα. Κι όταν αναφερόμαστε στην ψυχολογία, είναι γιατί τα πνευματικά, επηρεάζουν την ψυχολογία και τις αποφάσεις των ανθρώπων, τις πράξεις, την καθημερινότητα τους. «Ο καθένας μέσα στην Εκκλησία, ζει την μετάνοια, δηλαδή προσπαθεί να δει αλλαγή στη ζωή του, αλλαγή νοοτροπίας. Ο χαρακτήρας χτίζεται τα πρώτα χρόνια τα ζωής του ανθρώπου. Όμως ο τρόπος που βλέπει τον εαυτό του, τον Θεό και τους άλλους, αλλάζει συνεχώς κι αυτό είναι ευλογία. Γι’ αυτό και χρησιμοποιούμε την ψυχολογία, για να μας δώσει να καταλάβουμε κάποια πράγματα, όπως οι Πατέρες χρησιμοποιούσαν την φιλοσοφία της εποχής εκείνης, γιατί ήταν η γλώσσα που καταλάβαινε ο πολύς κόσμος.» Μας ενδιαφέρει σαν Εκκλησία, να μιλήσουμε στην γλώσσα των ανθρώπων, συνέχισε, και φαίνεται ότι ο κόσμος ενδιαφέρεται να γνωρίσει τον εαυτό του. Η Εκκλησία μιλάει γι’ αυτό χρόνια. Θέλουμε να μετανοήσουμε, όχι για να γίνουμε καλύτεροι Ένα από τα χαρακτηριστικά του ναρκισσισμού είναι η ανάγκη να είναι κανείς τέλειος, να έχει μία τέλεια εικόνα, έναν ψευδή εαυτό. Η βάση του ναρκισσισμού είναι η έλλειψη σημαντικότητας και αξίας. Ο νάρκισσος θέλει τις σχέσεις, για επιβεβαιωθεί, να επιβεβαιώσει την αξία και την εικόνα του. Ο άνθρωπος, παρατήρησε ο π. Νεκτάριος, ξεκινάει τη ζωή, ήδη από την αρχή της συλλήψεως του, στην μήτρα της μητέρας του. Εκεί αρχίζει και λαμβάνει μηνύματα και το πρώτο μήνυμα που θέλει να λάβει, είναι μία ειρήνη, μία συναίσθηση ασφάλειας. Τα πρώτα ερωτήματα του ανθρώπου, είναι εάν τον θέλει αυτός ο κόσμος, εάν τον αποδέχεται και εάν έχει μία θέση για εκείνον. Εάν έχει να του δώσει ένα νόημα να ζήσει, να εξελιχθεί. «Το παιδί καταρχήν θέλει μια σωματική ανταπόκριση στις βασικές του ανάγκες. Το φαγητό του, τον ύπνο του, τα ρούχα του. Εάν δεν λάβει αυτήν την ανταπόκριση, το παιδί αρχίζει και νιώθει ανασφάλεια, ότι έρχεται σε ένα κόσμο που δεν τον δέχονται, δεν τον θέλουν και δεν τον εκτιμούν. Το βρέφος δεν εννοεί ότι υπάρχει κάποιος άλλος διαφορετικός απέναντι του, θεωρεί ότι όλα έρχονται αυτόματα και έτσι πρέπει να γίνεται. Είναι μία κατάσταση στην οποία δεν μοιράζεται με κανέναν τίποτα και τα παίρνει όλα.» Γι’ αυτό και πολλές φορές, όταν ένας άνθρωπος προχωρήσει στη ζωή και γυρνάει πάλι στον πρωτογενή ναρκισσισμό, νομίζει ότι όλοι του τα χρωστάνε όλα. Οι πρώτες απογοητεύσεις του παιδιού, σημείωσε, είναι ότι δεν είναι όλοι αυτονόητα διαθέσιμοι για εκείνο ανά πάσα στιγμή, ότι υπάρχει κάποιος άλλος με ένα άλλο «θέλω» και άλλες επιθυμίες, που δεν είναι υποχρεωμένος να του κάνει τα χατίρια, ότι δεν υποκύπτουν όλοι σε ότι θέλει και όποτε το θέλει. Το ντροπαλό παιδί, το κακομαθημένο και το ταλαντούχο, αποτελούν το κατάλληλο έδαφος για να αναπτυχθεί ένας ενήλικας ναρκισσιστής. Στην θεολογική γλώσσα, εξήγησε ο π. Νεκτάριος, ο όρος ναρκισσισμός, είναι ο όρος κενοδοξία. Όπως ένας γονιός θρησκευόμενος, που θέλει το παιδί του, να είναι ένα καλό παιδί, να πηγαίνει στην Εκκλησία, να φαίνεται στους ανθρώπους ότι εκτελεί τις εντολές του Θεού, αλλά όλα αυτά δεν τα θέλει γιατί αγαπάει το παιδί του και θέλει να το συνδέσει με τον Θεό, αλλά για να τροφοδοτήσει τη δική του εικόνα. Ο ναρκισσιστής έχει πάντα ένα κενό μέσα του. Το ντροπαλό παιδί δεν αναγνωρίζει τα συναισθήματα του. Όταν ο γονιός φοβάται να πει «μην» και «όχι», δεν έχει αναλάβει σωστά τον ρόλο του. Όταν το παιδί αντιλαμβάνεται ότι φοβάται ο γονιός να βάλει τα όρια, τότε τρέμει, νιώθει τεράστια ανασφάλεια. «Όταν οι γονείς δεν ανταποκριθούν σωματικά και συναισθηματικά, το παιδί για να επιβιώσει, τα βάζει όλα μέσα σε έναν κόσμο ψευδαισθήσεων, σε έναν φαντασιακό κόσμο, εξελίσσει έναν υβριδικό εαυτό στην διάνοια, ένα εαυτό όπως τον θέλει. Ο ψευδής εαυτός παίρνει όλη την ενέργεια, τα συναισθήματα, τις επιθυμίες για να φτιάξει την εικόνα που έχει μέσα του, στην διάνοια του.» Η συνέχεια του κειμένου εδώ: https://enoriaendrasei.gr/2020/10/13/...

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2020

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Τιμητική εκδήλωση για τον Δρα Δημήτριο Καραμπερ...



Είναι ένας ιπποκρατικός ιατρός. Η λογιοσύνη είναι κομμάτι της σκευής του. Παιδίατρος, Δρ. Ιστορίας της ιατρικής, λόγιος, ιστοριοδίφης, βιβλιογράφος, μελετητής του νεοελληνικού διαφωτισμού. Με την συμπλήρωση 30 χρόνων (1990-2020) έρευνας του Δρ. Δημητρίου Καραμπερόπουλου στην Ιστορία της Ιατρικής και τον Ρήγα Βελεστινλή, διοργανώθηκε τιμητική εκδήλωση στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελίστριας Πειραιώς, την Κυριακή, 11 Οκτωβρίου στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…». Στην τιμητική αυτή εκδήλωση συμμετείχαν ο κ. Γεώργιος Λεοντσίνης, Ομότιμος Καθηγητής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ο κ. Νικόλαος Α.Ε. Καλοσπύρος, Επισκέπτης Καθηγητής Πανεπιστημίου (Ιστορία και Ερευνητική της Κλασσικής Φιλολογίας) και η κα Αργυρούλα Ιντζεσίλογλου, Δρ. Αρχαιολογίας, επί τιμή Προϊσταμένη Εφορίας Αρχαιοτήτων Μαγνησίας, Την εκδήλωση χαιρέτισαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος και η κα Αικατερίνη Πολυμέρου-Καμηλάκη, τ. Διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών και αντιπρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Μελέτης Φερών-Βελεστίνου-Ρήγα. Επιστολές, με τις οποίες χαιρετίζουν την εκδήλωση για τον κ. Καραμπερόπουλο, απέστειλαν ο Δήμαρχος Ρήγα Φεραίου κ. Δημήτρης Νασίκας, καθώς και πανεπιστημιακοί καθηγητές. Την εκδήλωση συντόνισε ο κ. Νίκος Δ. Σαμπαζιώτης υπεύθυνος των εκδόσεων «Αρχονταρίκι». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε χωρίς την συμμετοχή κοινού και μεταδόθηκε ζωντανά από το διαδίκτυο, μέσα από το κανάλι του «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» στο YouTube. Νίκος Δ. Σαμπαζιώτης Ο τιμώμενος είναι μία μορφή με ιδιαίτερα χαρίσματα. Ενώ επαγγελματικά ακολούθησε θετική κατεύθυνση, καταξιώθηκε και ως ιστορικός. Το τρίπτυχο της επιτυχίας του, που όλοι του το αναγνωρίζουν, είναι στόχος – αγώνας – πίστη. Μεγάλη ήταν και η συμβολή του στους κοινωνικούς αγώνες, μέσα από τις τάξεις του κινήματος της Χριστιανικής Δημοκρατίας. Αγώνες που με πάθος διεξήγαγε, για το μπόλιασμα της καθημερινής ζωής, από τις αρχές του χριστιανικού μηνύματος. Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος Χαιρετισμό στην εκδήλωση, απηύθυνε με οπτικοποιημένο μήνυμά του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος. Ο Σεβασμιώτατος, αναφέρθηκε στην πολυετή γνωριμία του με τον Δημήτρη Καραμπερόπουλο και στην προσπάθεια του τιμωμένου να αναδείξει τον Ρήγα Φεραίο Βελεστινλή, που την χαρακτήρισε μία ανεπανάληπτη εμπειρία ζωής. «Γιατί το κάνει με πάθος και αγάπη. Γιατί αγάπησε αυτό που ήταν ο Ρήγας Φεραίος και το έργο του. Όταν κανείς αγαπάει κάτι, το κάνει με πάθος, και πιστεύει στην αλήθεια, τότε αυτό γίνεται θαυμαστό γεγονός.» Και ευχήθηκε να συνεχίσει ένα έργο, που ιδιαίτερα στις ημέρες μας χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε. Γιατί το οικουμενικό πνεύμα του Ρήγα, η αγάπη του για την πατρίδα, αλλά και αυτό που ενέπνευσε στους συντρόφους του για να σπείρει τον σπόρο της ελευθερίας στην πατρίδα μας, τα χρειαζόμαστε και σήμερα. Δήμαρχος Ρήγα Φεραίου Δημήτρης Νασίκας Στον χαιρετισμό που απέστειλε ο Δήμαρχος του Δήμου Ρήγα Φεραίου κ. Δημήτρης Νασίκας, ευχαρίστησε τον τιμώμενο, για το σπουδαίο έργο της εμπεριστατωμένης έρευνας, ανάδειξης και διάσωσης της ιστορίας του Βελεστίνου και της ιστορικής προσωπικότητας του Ρήγα Βελεστινλή. Αικατερίνη Πολυμέρου-Καμηλάκη Όπως τόνισε στον χαιρετισμό της η κα Πολυμέρου-Καμηλάκη, η ιστορία θα τον κατατάξει σε μία περίοπτη θέση. Ασχολήθηκε συστηματικά και με τον Ρήγα και με την τοπική ιστορία του Βελεστίνου. Κατόρθωσε με έρευνες, μελέτες, συνέδρια, να δημιουργήσει έναν πνευματικό κύκλο γύρω από τον χώρο του Βελεστίνου. Τα εφόδια του χαρακτήρα του, συνέχισε, το πάθος, η διάθεση συνεργασίας, ο σεβασμός στη γνώμη των ειδικών ερευνητών, η αποφασιστικότητα, η επιμονή, η πίστη στον στόχο και την ηθική αξία των επιδιωκομένων, ήταν εκείνα με τα οποία δημιούργησε το έργο του. Γεώργιος Λεοντσίνης Ο κ. Λεοντσίνης, παρουσίασε τις έρευνες και μελέτες του τιμωμένου για την ζωή και τα έργα του Ρήγα Βελεστινλή, που συνέβαλλαν καθοριστικά στην κατανόηση του στρατηγικού σχεδίου της επανάστασής του. Προέβη σε μία κριτική προσέγγιση του έργου της Επιστημονικής Εταιρείας Μελέτης Φερών-Βελεστίνου-Ρήγα. Με τη διοργάνωση του Ζ’ διεθνούς συνεδρίου, το 2017, με θεματική «Φεραί-Βελεστίνο-Ρήγα», συμπληρώθηκαν 30 χρόνια επιστημονικής και πολλαπλής άλλης δραστηριότητας της Εταιρείας, η οποία έμελλε να παράξει σημαντικό έργο σε πολλούς τομείς. Τη συνέχεια του κειμένου μπορείτε να διαβάσετε εδώ: https://enoriaendrasei.gr/2020/10/13/τιμητική-εκδήλωση-για-τον-δημήτριο-κα/

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π. Ειρηναίος Παναγιωτόπουλος



Ο Χριστός χρησιμοποίησε τις παραβολές, για να μην καταλαβαίνουν όλοι τα υψηλά νοήματα. Κι αυτό γιατί η ψυχή του κάθε ανθρώπου που ακούει τον λόγο του Θεού, πρέπει να είναι δεκτική και προπαρασκευασμένη, για να δέχεται τα θεία νοήματα. Ιερά αγρυπνία τελέστηκε το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, παραμονή της εορτής των θεοφόρων πατέρων της εν Νικαία ζ´ Οικουμενικής Συνόδου. στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Ειρηναίος Παναγιωτόπουλος, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού.. Ο π. Ειρηναίος, στην ομιλία του επικεντρώθηκε στην ευαγγελική περικοπή της ημέρας και την παραβολή του καλού σπορέως. Ο Κύριος, δια μέσου του ευαγγελιστή Λουκά, μας μιλάει για τον λόγο του Θεού. Τον παρομοιάζει με σπόρο, όπου ο γεωργός, ο Κύριος, τον σπέρνει στις καρδιές των ανθρώπων. Προσφιλής τρόπος του Χριστού, για να κηρύττει τους ανθρώπους, είναι οι παραβολές. Αλλά, λανθασμένα, πιστεύουν οι άνθρωποι, τόνισε ο π. Ειρηναίος, πως χρησιμοποιεί τις παραβολές, για να κατανοήσουν οι άνθρωποι μέσα από εικόνες γνωστές τους, το νόημα. Αλλά συμβαίνει το τελείως αντίθετο. «Ο Χριστός χρησιμοποίησε τις παραβολές, για να μην καταλαβαίνουν όλοι τα υψηλά νοήματα. Θα βλέπουν και δεν θα καταλαβαίνουν, θα ακούν και δεν θα μπορούν να εννοήσουν τα βαθύτερα νοήματα της διδασκαλίας του Κυρίου. Κι αυτό γιατί η ψυχή του κάθε ανθρώπου που ακούει τον λόγο του Θεού, πρέπει να είναι δεκτική και προπαρασκευασμένη, για να δέχεται τα θεία νοήματα.» Έτσι ο Κύριος, συνέχισε, επειδή οι μαθητές πριν την επέλευση του Αγίου Πνεύματος δεν ήταν κατάλληλα τακτοποιημένοι πνευματικά για να εννοήσουν τον λόγο του Θεού, τους εξηγεί τι θέλει να πει με το Ευαγγέλιο του. Οι άνθρωποι που ακούνε τον λόγο του Θεού, αλλά έχουν σκληρή καρδιά από τα διάφορα πάθη, δεν μπορεί να εισδύσει μέσα τους ο λόγος του Θεού. Δεν μπορεί να εισέλθει σε ανθρώπους που δεν είναι δεκτικοί στη χάρη του Θεού και η καρδιά τους είναι σκληρή από τον εγωισμό και την φιλαυτία. Επίσης, είναι οι άνθρωποι που ακούνε τον λόγο του Θεού, αλλά δεν μπορεί να ριζώσει στην πέτρινη καρδιά τους. Σκληραίνεται από τον εγωισμό και τελικά τα εγκαταλείπει όλα. Αυτός είναι ο σκληρός σαν πέτρα, άνθρωπος. Η τρίτη κατηγορία ανθρώπων, είναι αυτοί που ακούνε τον λόγο του Θεού και αρχίζουν με προθυμία να βαδίζουν τον δρόμο της πίστεως, αλλά έρχονται οι βιοτικές μέριμνες και χάνονται. «Στις τρεις αυτές κατηγορίες, βλέπουμε έναν κοινό παρονομαστή. Μια ακάθαρτη καρδιά, που δέχεται τον λόγο του Θεού, αλλά θέλει να ικανοποιήσει και το εγώ του και τις επιθυμίες του, και προσκρούει πάνω σε αυτές. Αυτοί που έχουν καθαρή και αμόλυντη καρδιά, θα δουν τον Θεό, θα βλαστάνει ο λόγος Του μέσα τους. Αυτήν την καρδιά επιθυμεί ο Θεός.» Για να αποκτήσουμε αυτήν την καρδιά, ερχόμαστε στην Εκκλησία και συμμετέχουμε στα ιερά μυστήρια και αγωνιζόμαστε, τόνισε ο π. Ειρηναίος. Δεν είναι εύκολο να καθαρίσουμε την καρδιά μας, γιατί έρχεται ο διάβολος να βγάλει τον Θεό από μέσα μας, να κλείσει τα αυτιά μας στο Ευαγγέλιο, για να ακουστεί μόνο ο δικός του λόγος, που είναι λόγος παραπλανητικός. Και κατέληξε: «Με υπομονή, με άσκηση, με πνευματική ζωή, με πολύ προσοχή και προσευχή, θα ξεκινήσουμε αυτόν τον άνισο αγώνα. Και θα έρθει κοντά μας βοηθός και σκεπαστής ο Θεός, για να μας ενισχύσει και να μας χαρίσει το δώρο αυτό. Όπως οι άγιοι της πίστεως μας, που ακολούθησαν τον λόγο του Θεού, καθάρισαν την καρδιά τους από τα πάθη και τα ελαττώματα κι εμείς σήμερα τους προσκυνούμε.»

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: «Από τις πατρίδες της καθ᾽ ημάς Ανατολής»



Μια μουσική βραδιά, πλούσια σε παραδοσιακούς ρυθμούς και νοσταλγικές μελωδίες, «από τις πατρίδες της καθ’ ημάς Ανατολής», παρουσίασαν οι Δροσουλίτες με το συγκρότημα «Smyrna Seti», στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…». Συμμετείχαν οι Στέφανος Ρίζος, Βιολί, Μαρία Ρίζου, Σαντούρι, Άννα Μπαξεβανίδη, Φωνή, Άγγελος Διακάτος, Λαούτο, Χάρης Καφέτσης, Ούτι, Θοδωρής Μούρτος, Σάζι, Φίλιππος Πουρπουτίδης, Κρουστά και στις εκφωνήσεις οι Ελένη Καλή και η Ελπίδα Μπαξεβανίδη. Η βραδιά περιελάμβανε ένα μουσικό ταξίδι, με σταθμούς μια σειρά από πόλεις – ορόσημα της καθ’ ημάς ανατολής και του μικρασιατικού Ελληνισμού, μέσα από επιλεγμένα παραδοσιακά τραγούδια και συμπληρωματικές αφηγήσεις. Πρώτος σταθμός, η Σμύρνη, με την κυριαρχία του Ρωμέικου στοιχείου στον πληθυσμό και την οικονομία, τόπος ιδεολογικών ζυμώσεων του Ελληνισμού. Ο εξανδραποδισμός των κατοίκων της, η λεηλασία των περιουσιών, το μαρτύριο του Χρυσοστόμου από τον τουρκικό όχλο, η απελπισμένη προσπάθεια φυγή από την προκυμαία, που κάποιοι υβριστές αποκάλεσαν συνωστισμό, αποτέλεσαν την ταφόπλακα της απελευθερωτικής προσπάθειας του μικρασιατικού Ελληνισμού. Στη συνέχεια, το Λιβίσι, όπου μαζί με τη Μάκρη, είναι οι δύο μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις των παραλίων της Λυκίας. Με 6.500 κατοίκους, όλους Ρωμιούς, πριν την καταστροφή, κυρίως τεχνίτες που περιόδευαν στα γύρω εξισλαμισμένα χωριά. Το 1914, υπήρξαν θύματα του οργανωμένου διωγμού των χριστιανών. Το ταξίδι συνεχίστηκε στην έδρα της Μητρόπολης Κυζίκου, την Αρτάκη, που ήταν μία κατά πλειοψηφία ελληνική πόλη μέχρι την καταστροφή, με κατοίκους ασχολούμενους με τη ναυτιλία και τη γεωργία. Στην περιοχή του Ικονίου, που ήταν ο επόμενος σταθμός, στην μικρασιατική ενδοχώρα, το Ρωμέικο στοιχείο κράτησε την ταυτότητα του, μέσα σε αντίξοες συνθήκες, με κατοίκους που ασχολούνταν με την ταπητουργία, την επεξεργασία δερμάτων και την κατασκευή της πυρίτιδας. Από το αφιέρωμα, δεν θα μπορούσε να λείπει η Καππαδοκία, όπου τα πετρομονάστηρα και οι πόλεις, υπήρξαν για αιώνες τα καταφύγια ενός Ελληνισμού, που πρώτος αποκόπηκε από τον εθνικό κορμό, βιώνοντας 900 χρόνια σκλαβιάς, μέχρι οι πληθυσμοί να έρθουν πρόσφυγες στην Ελλάδα με την ανταλλαγή. Μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς πολλοί χάσανε την ελληνική γλώσσα, παραμένοντας Ρωμιοί μέσα από την πίστη. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην χερσόνησο της Ερυθραίας, με μεγάλο ελληνικό πληθυσμό, μέχρι την καταστροφή του 1922. Για να ακολουθήσει και να ολοκληρωθεί το μουσικό ταξίδι με την Πόλη των Πόλεων, την Βασιλεύουσα, την Αγιά Σοφιά, τα αγιάσματα, τον μαρμαρωμένο βασιλιά, τα Σεπτεμβριανά, την εκδίωξη των Ρωμιών. Η Πόλη των Ρωμιών, η βασιλεύουσα της καρδιάς μας.

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2020

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π. Βασίλειος Κοντογιάννης - π. Σπυρίδων Βασιλάκος



Εκδήλωση, στο πλαίσιο της σειράς «Ελεύθεροι διάλογοι», του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού. Ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Κοντογιάννης, Εφημέριος του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου και Υπεύθυνος του «Συλλόγου Εθελοντικής Διακονίας Ασθενών», με τον Πρωτοπρεσβύτερο Σπυρίδωνα Βασιλάκο, Θεολόγο – Διευθυντή του Ραδιοφωνικού Σταθμού «Βοιωτική Εκκλησία», σε μια συνάντηση ευθύνης με λόγο και ανταλλαγή ιδεών. Η συνάντηση, πραγματοποιήθηκε χωρίς την συμμετοχή του κοινού και μεταδόθηκε ζωντανά από το διαδίκτυο, μέσα από το κανάλι του «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» στο YouTube. Αρχικά οι δύο συνομιλητές, αναφέρθηκαν στην ευλογημένη μορφή του Γέροντα Ευσεβίου Γιαννακάκη, τον οποίον διαδέχθηκε ο π. Βασίλειος στο Ναό του Ευαγγελιστή Λουκά, στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Ο μακαριστός Γέροντας, που θεμελίωσε το ναό του νοσοκομείου, διακόνησε εκεί για τρεις και πλέον δεκαετίες, και αναλώθηκε στη διακονία των ασθενών και των πονεμένων. Υπήρξε πατέρας, μια ιδιαίτερη, βαθιά πνευματική και χαρισματική προσωπικότητα. Κράτησε την εσωτερική ησυχία και ζούσε ως μοναχός, και ως πατέρας στοργικός, μπορούσε να προσφέρει στους ανθρώπους πολλά. Στη συνέχεια τόνισαν, ότι κάνει εντύπωση και είναι κάτι ιδιαίτερο, η λειτουργική ζωή αυτού του χώρου. Είναι κάτι το διαφορετικό από την ενορία και τους ρυθμούς της. Όπως είπε ο π. Βασίλειος, προσπαθούν να ενημερώσουν τους ασθενείς, για να γίνουν κοινωνοί της λατρευτικής ζωής που συμβαίνει μέσα στο νοσοκομείο. Σε αυτό βοήθησαν οι εθελοντές, που συγκρότησαν στην συνέχεια τον «Σύλλογο Εθελοντικής Διακονίας Ασθενών», όπου μέχρι σήμερα έχουν περάσει 2.500 εθελοντές, ενώ ενεργοί είναι περίπου 500. «Η προσπάθεια αυτή καλύπτει πραγματικές ανάγκες, και γι’ αυτό υπάρχει και λειτουργεί. Ήθελε ο Θεός να περπατήσει και περπάτησε, όπως είπε χαρακτηριστικά. Σαν δομή, είναι μία εκκλησιαστική δομή, που συνεργάζεται στενά με τις υπηρεσίες του κράτους, με άμεση επικοινωνία με τα νοσοκομεία. Μια πολύ καλή και αποδεκτή σχέση, ενός εκκλησιαστικού φορέα, με τις υπηρεσίες υγείας. Αυτή η διακονία, επειδή έχει χάρη Θεού, έχει μια χαρά που δεν τελειώνει.» Η λειτουργική ζωή είναι η βάση της όλης προσπάθειας, συμφώνησαν οι δύο Πατέρες. Μέσα στα νοσοκομεία, μέσα από τα μυστήρια της Εκκλησίας, αγιάζεται ο τόπος, αγιάζονται οι άνθρωποι, και οι ασθενείς και το προσωπικό που συμμετέχει. Είναι ευλογία για τα νοσοκομεία. Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κληρικοί, είναι ότι πολλές φορές, φοβούνται οι συγγενείς να πουν στους αρρώστους να κοινωνήσουν και περνάει ο καιρός, βαραίνει η κατάσταση και μετά δεν μπορούν. Πρέπει όσο είναι δυνατόν, έγκαιρα, με όμορφο τρόπο να τους προετοιμάσουν. Στη συνέχεια αναφέρθηκαν στη διαχείριση του πόνου που είναι δύσκολο γεγονός και ο κάθε άνθρωπος εντελώς διαφορετικά διαχειρίζεται τον πόνο. Αυτό έχει σχέση με την πνευματική του κατάσταση. Αλλά, από την άλλη μεριά, ο πόνος είναι μια απώλεια της υγείας και κάθε απώλεια έχει κάποια συγκεκριμένα στάδια διαχείρισης. Το πρώτο είναι ότι δεν πιστεύει κάποιος ότι έχει απώλεια, ότι χάνει αυτό που έχει. Στη συνέχεια, η συνειδητοποίηση της απώλειας τον κάνει να θυμώνει με τον εαυτό του και μετά και με τους άλλους γύρω του. Το επόμενο στάδιο είναι η στενοχώρια και μετά έρχεται η διαχείριση το πως θα ζήσει χωρίς αυτό που έχασε. Όπου υπάρχει το χάρισμα να μην θυμώσει κανείς, αυτό είναι δώρο Θεού, δεν είναι η φυσική λειτουργία μιας ανθρώπινης ψυχής. Η υπομονή είναι ένα κράμα στοιχείων, τόνισαν, και μια πολύ δυναμική κατάσταση και ενεργοποιεί όλες τις δυνάμεις που ο Θεός έχει δώσει στην ανθρώπινη ύπαρξη. Είναι ο χρόνος που μπορεί να δώσει ο άνθρωπος για να μαζέψει τον εαυτό του, να ενεργοποιήσει τις δυνάμεις του, να παλέψει με τους φόβους του, να ισχυροποιήσει την πίστη του, να εμπιστευθεί τον Θεό. Κάτι κρύβεται πίσω από κάθε δοκιμασία. Κι όσο μεγαλύτερη είναι η δοκιμασία, τόσο μεγαλύτερη είναι κι η ευλογία. Είναι πολύ δύσκολο να το ζήσει κανείς και να το εμπιστευθεί, αλλά είναι και πολύ ευλογημένο, πως πίσω από τον πόνο θα έρθει κάτι καλό. «Όταν πάμε κοντά σε έναν άρρωστο, να μπούμε στη θέση του, όσο μας είναι δυνατόν. Δεν θα πονέσουμε, αλλά πρέπει να νιώσουμε πως νιώθει ο άρρωστος εκείνη την στιγμή, τι θέλει από εμάς. Θέλει την παρουσία μας, η οποία είναι έκφραση αγάπης. Κάνουμε ανθρωπίνως ότι μπορούμε, χωρίς να επενδύουμε πολλά στις δικές μας δυνατότητες, αλλά να αφεθούμε στα χέρια του Θεού για το πως θα κινηθούμε. Μέσα στο νοσοκομείο, αγιάζουν οι ψυχές και βλέπεις τον άνθρωπο να παλεύει με τις δυνάμεις του, με τον εαυτό του, με τον πόνο του και με τον Θεό. Αποκάλυψη του ανθρώπου και αποκάλυψη του Θεού.»

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π.Λεωνίδας Αθανασούλας



Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου, παραμονή της εορτής του αγίου Αποστόλου Ιακώβου, υιού του Αλφαίου, και του δικαίου Αβραάμ, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Πρωτοπρεσβύτερος Λεωνίδας Αθανασούλας, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς. Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος καθημερινών δράσεων και εκδηλώσεων του Ναού, με τον γενικό τίτλο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει». Ο π. Λεωνίδας, αναφέρθηκε στο πρόσωπο του τιμωμένου αγίου Αποστόλου Ιακώβου, ο οποίος κήρυξε το Ευαγγέλιο, αυτό που είχε διδαχθεί από το ίδιο το στόμα του Κυρίου και είχε δει με τα μάτια του τη ζωή Του μέχρι τον Σταυρό, την Ανάσταση και την Ανάληψη Του, στους ειδωλολάτρες κι έδιωξε τη νύχτα της πλάνης. «Οι μαθητές του Κυρίου, ήταν άνθρωποι όπως κι εμείς. Και τους κάλεσε ο ίδιος ο Χριστός, όπως κι εμάς σήμερα μας καλεί η Εκκλησία. Τους κάλεσε από τα ταπεινά, από αλιείς και από άλλα επαγγέλματα. Κάλεσε τον άγιο Ιάκωβο από την Καπερναούμ, που ήταν μια πόλη εξ’ ολοκλήρου ειδωλολατρική.» Από εκεί ξεκίνησε ο Χριστός την δημόσια δράση του, συνέχισε, γιατί ήθελε το Ευαγγέλιο Του, να το βγάλει από τα στενά όρια, τα περιχαρακωμένα, του Ισραήλ και να το μεταδώσει παντού. Και ο άγιος Ιάκωβος κήρυξε το Ευαγγέλιο και μαρτύρησε δια σταυρικού θανάτου. Κι έγινε μιμητής του πάθους του Κυρίου. Οι μαθητές του Χριστού, όσο ήταν κοντά Του, πολλά πράγματα δεν τα κατανοούσαν. Αλλά πολλές φορές θέλησε να τους δώσει το έναυσμα, να κατανοήσουν το ποιος είναι πραγματικά. Η Εκκλησία μας, προχώρησε ο π. Λεωνίδας, είναι μία και αγία, διότι ένας είναι και πανάγιος ο ιδρυτής της. Έχει το πλήρωμα της αληθείας και οικουμενική διάσταση. Και ο Κύριος θεμελίωσε την Εκκλησία με το πανάγιο αίμα Του, αλλά το δέντρο της, άφησε να το ποτίσουν και να το καλλιεργήσουν οι μαθητές Του. «Άρα, η Εκκλησία μας είναι το αμπέλι του Θεού και είναι στολισμένο με τα αίματα των αγίων της πίστεως μας. Των αγίων Αποστόλων πρωτίστως, αφού, πλην του Ευαγγελιστή Ιωάννη, όλοι οι άλλοι παρέδωσαν την αγία τους ψυχή με μαρτυρικό θάνατο.» Για εμάς τους Έλληνες Ορθοδόξους, αποτελεί ιδιαίτερη τιμή η μνήμη των αγίων Αποστόλων, γιατί καθαγιάστηκε και ιδρύθηκε από τους ίδιους τους Αποστόλους. Ολόκληρη η Εκκλησία μας είναι θεμελιωμένη πάνω στα αίματα των αγίων Αποστόλων. Του Κυρίου μας πρωτίστως και το γεώργιο αυτό το παρέδωσε στους Αποστόλους. Και οι Απόστολοι το παρέδωσαν στους αποστολικούς Πατέρες, εκείνοι στους μετέπειτα Πατέρες και υπάρχει αυτή η χρυσή αλυσίδα, που μέχρι σήμερα κάθε Επίσκοπος φέρει την αποστολική διαδοχή. «Αν θέλουμε να νιώθουμε τους Αποστόλους, όχι απλώς δασκάλους και παιδαγωγούς, αλλά πατέρες, να μιμηθούμε το έργο τους. Και δεν μπορεί να το πει κανείς εύκολα αυτό για τον εαυτό του, γιατί πρέπει να διαθέτει αγιότητα βίου και ταπείνωση.»

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π. Χρήστος Κυριακόπουλος «Αφιέρωμα στο ακριτικό...



Μια μουσική βραδιά, αφιερωμένη στην ακριτικό τραγούδι, πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…». Πρωταγωνιστές της εκδήλωσης, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Χρήστος Κυριακόπουλος και οι συνεργάτες του, που παρουσίασαν ζωντανά ακούσματα αντιπροσωπευτικών τραγουδιών του ακριτικού κύκλου. Ο π. Χρήστος αθόρυβα και συστηματικά, συνεχίζει την παράδοση των ανθρώπων της Εκκλησίας, που συντρέχουν στην διάσωση και ενίσχυση των αγνών πατρώων θεσμών πέραν των λειτουργικών και ποιμαντικών καθηκόντων τους. Τον π. Χρίστο συνόδευαν: ο π. Νικόλαος Κολοβός στο κανονάκι, ο Χρήστος Πανάγου στο ούτι και τον ταμπουρά, ο Γιαννούλης Μαργώνης στο λαούτο, ο Χρήστος Χάρης στο κλαρίνο, ο Κωνσταντίνος Γεωργούλης στο βιολί και ο Ανδρέας Νιάρχος στα κρουστά και την φλογέρα. Η εκδήλωση, πραγματοποιήθηκε χωρίς την συμμετοχή του κοινού και μεταδόθηκε ζωντανά από το διαδίκτυο, μέσα από το κανάλι του «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» στο YouTube. Τα ακριτικά δημοτικά τραγούδια, όπως εξήγησε ο π. Χρήστος, αναγνωρίστηκαν ως ιδιαίτερος κύκλος δημοτικών τραγουδιών από το 1875 και χρονολογικά έχουν την αρχή τους τον 9ο-10ο αιώνα. Περιέχουν όμως και γεγονότα παλαιότερα, του 8ου αιώνος. Το περιεχόμενο των ακριτικών τραγουδιών, αναφέρεται στους αγώνες των ακριτών, των φρουρών, δηλαδή, των άκρων του απέραντου Βυζαντινού κράτους και κυρίως των ανατολικών και νοτίων συνόρων του, όπου γίνονταν συνεχείς επιδρομές από τους Πέρσες και τους Άραβες, τους Σαρακηνούς, όπως αναφέρονται στα ακριτικά τραγούδια. Ειδικότερα, η κύρια αποστολή και το έργο των ακριτών, ήταν η φρούρηση των συνόρων της αυτοκρατορίας, η καταδίωξη των ληστών και η συνοδεία των αυτοκρατόρων και των στρατηγών κατά τις περιοδείες τους. «Οι μεγάλοι αυτοί αγωνιστές συγκίνησαν την λαϊκή ψυχή και ήγειραν τον θαυμασμό και την ευγνωμοσύνη της και της δημιούργησαν το χρέος της ανταμοιβής. Και αυτή η ανταμοιβή προς τον ηρωικό κόσμο των ακριτών, υπήρξαν τα υπέροχα τραγούδια που τους έπλεξε.» Οι ακρίτες ήταν συγκροτημένοι σε στρατιωτικά σώματα και κατοικούσαν με τις οικογένειες τους στους τόπους ευθύνης τους, για την φύλαξη των συνόρων. Ο τόπος διαμονής τους έμοιαζε με στρατώνα, όπου γυμνάζονταν και ασκούνταν στην χρήση των όπλων. Σύμφωνα με τα ακριτικά τραγούδια, συνέχισε ο π. Χρήστος, σε καιρούς ειρηνικούς, γίνονταν μεγάλα συμπόσια, όπου υπήρχε πολυτέλεια και πλούτος, με πλήθος καλεσμένων και με πολλά μουσικά όργανα και οργανοπαίκτες. Κι εκεί τραγουδούσαν τραγούδια πολεμικά και ηρωικά ή διηγούνταν προσωπικές τους ανδραγαθίες, τα κλέη και τα παθήματα μεγάλων πολεμάρχων που αγωνίζονταν εναντίων πολλών εχθρών και ληστών. Κι έτσι δημιουργούσαν ατμόσφαιρα που θύμιζα την ομηρική εποχή. «Ο περιφημότερος από τους ακρίτες, είναι ο Διγενής, που θεωρείται και ο εθνικός ήρωας της αυτοκρατορίας. Τόπος της δράσεως του ήταν η περιοχή του Ευφράτη. Η πιο πιθανή γνώμη που διατυπώθηκε, είναι πως πρόκειται για τον βυζαντινό ανώτατο αξιωματικό των ανατολικών, Διογένη και σκοτώθηκε σε μία μάχη Βυζαντινών και Αράβων στις Κλεισούρες του Ταύρου, το 788 μΧ. Για τον Διγενή, υπάρχει ένα πλήθος τραγουδιών που εξυμνούν τα εκπληκτικά κατορθώματα του, τη ζωή του και τον θάνατο του.» Προστάτης των ακριτών, ήταν ο άγιος Γεώργιος, ο στρατιωτικός άγιος οποίος και αναφέρεται σε πάρα πολλά τραγούδια. Πολλοί εκ των ηρώων των ακριτικών τραγουδιών, βρέθηκε ότι ήταν υπαρκτά ιστορικά πρόσωπα που διαδραμάτισαν κάποιο ρόλο την εποχή του ακριτισμού και η δράση τους πέρασε στα τραγούδια. Άλλοτε ως ιστορικό γεγονός, και άλλοτε με την μορφή του θρύλου. Τα τραγούδια της αλώσεως, μαζί με άλλα ιστορικά. ακριτικά και ηρωικά τραγούδια, άδονταν ή και χορεύονταν, τις ημέρες του Πάσχα, στον αυλόγυρο της Εκκλησίας, επειδή οι Οθωμανοί παραχωρούσαν συνήθως άδεια, για ελεύθερο εορτασμό του Πάσχα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο διασώθηκαν πολλά από αυτά, μαζί με τα ακριτικά, μέχρι σήμερα. «Ο Βυζαντινός ακριτισμός, υπήρξε το απόρθητο και ακλόνητο τείχος του Ελληνισμού, στα εκτεταμένα ανατολικά σύνορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ας αντλήσουμε δύναμη από το ηρωικό φρόνημα και την ακράδαντη πίστη των ακριτών, σήμερα που τα μηνύματα τους είναι επίκαιρα και το έθνος μας βρίσκεται αντιμέτωπο και πάλι με τον εξ’ ανατολών κίνδυνο.»

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Προκόπιος Παυλόπουλος - Ηλίας Λιαμής



Στο “Ενοριακό Αρχονταρίκι” του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, ο Θεολόγος – Μουσικολόγος και Συγγραφέας κ. Ηλίας Λιαμής φιλοξένησε την Δευτέρα 5 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού, τον τέως Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας και Επίτιμο Καθηγητή της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Προκόπιο Παυλόπουλο, σε μία συζήτηση με θέμα «Η διαχρονική αξία του Βυζαντινού Πολιτισμού». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε χωρίς την συμμετοχή κοινού και μεταδόθηκε ζωντανά από το διαδίκτυο, μέσα από το κανάλι του «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» στο YouTube. Ο κ. Παυλόπουλος παρατήρησε στην αρχή της συζήτησης, ότι πολλές γενιές έζησαν με την ψευδαίσθηση, ότι το Βυζάντιο είναι μέρος του μεσαίωνα. Και για εμάς τους Έλληνες είναι μία ψευδαίσθηση εθνικά επώδυνη. Γιατί μας στέρησε, αιώνες ολόκληρους, την δυνατότητα να καταλάβουμε τι οφείλουμε στο Βυζάντιο και τι οφείλει, αντίστοιχα, το Βυζάντιο στην αρχαία Ελλάδα, η ώσμωση ανάμεσα στην αρχαία Ελλάδα και το Βυζάντιο. ‘Έτσι, ο κ. Παυλόπουλος προχώρησε στη συνέχεια στην ανάδειξη δύο πραγμάτων τα οποία είναι θεμελιώδη για ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά ιδίως για εμάς τους Έλληνες. «Το πρώτο είναι, ότι όχι μόνο το Βυζάντιο δεν είναι μέρος του μεσαίωνα, αλλά χωρίς το Βυζάντιο και τον Βυζαντινό Πολιτισμό, υπό την ευρεία του έννοια που περιλαμβάνει την παιδεία στο σύνολο της, το πνεύμα και την τέχνη, δεν θα είχαμε φτάσει στην Αναγέννηση. Ή θα είχαμε φτάσει πολύ αργότερα και με πολύ διαφορετική μορφή. Το δεύτερο, είναι, ότι στο Βυζάντιο και τον πολιτισμό του, στην γραμματεία του, οφείλουμε ότι δημιουργήθηκε ο τρίτος πυλώνας του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, σε συνέχεια του πρώτου και του δεύτερου.» Ο πρώτος πυλώνας είναι η Αρχαία Ελλάδα, το ελεύθερο ελληνικό πνεύμα, χωρίς το οποίο δεν θα υπήρχε ούτε η γνώση, ούτε η επιστήμη γενικότερα. Ο δεύτερος είναι η θεσμική κληρονομιά της Αρχαίας Ρώμης στην οποία οφείλουμε την δομή του κράτους που έχουμε σήμερα. Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία, έχει τις ρίζες της στο κράτος της Αρχαίας Ρώμης. Όπως ακόμη η έννοια του δημοσίου συμφέροντος, που είναι σήμερα η κορωνίδα του κράτους – δικαίου και βεβαίως η νομοθεσία την οποία διαμόρφωσαν οι Ρωμαίοι. Και ήρθε το Βυζάντιο, συνέχισε ο κ. Παυλόπουλος, και στηριζόμενο πάνω στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία και κάνοντας την μείξη με την διδασκαλία των μεγάλων Πατέρων, μας δημιουργεί τον τρίτο πυλώνα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, που είναι η χριστιανική διδασκαλία. Έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο ξεπέρασμα της αντιπαράθεσης ανάμεσα στο Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα και τον Χριστιανισμό, που οφείλεται στους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας, όπως οι Νηπτικοί, αλλά και άλλους, όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Η συζήτηση συνεχίστηκε στην επιρροή που άσκησε το Βυζάντιο στον εμπλουτισμό του σημερινού Ευρωπαϊκού Νομικού Πολιτισμού, κυρίως σε θέματα αρχών και αξιών. Η συνέχεια του κειμένου εδώ: https://enoriaendrasei.gr/2020/10/06/...

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2020

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Παναγιώτης Ζουμπούλης



Η εισήγηση του Δρος Παναγιώτη Ζουμπούλη, Επικ. Καθηγητή Ορθοπαιδικής – Διευθυντή Κλινική Παραμορφώσεων Σπονδυλικής Στήλης Νοσοκομείο Metropolitan με θέμα: «Η τεχνητή νοημοσύνη στη χειρουργική διόρθωσης των παραμορφώσεων της Σπονδυλικής Στήλης – από τον προεγχειρητικό σχεδιασμό στη διεγχειρητική εφαρμογή», στην εκδήλωση με θέμα: Τεχνητή Νοημοσύνη – Ένα χρήσιμο εργαλείο Ψύχραιμη προσέγγιση στις ευκαιρίες για ενίσχυση των ανθρώπινων δυνατοτήτων, που οργανώθηκε την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2020 στα πλαίσια του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει… 2020» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς. Παναγιώτης Ζουμπούλης Ο κ. Παναγιώτης Ζουμπούλης, παρουσίασε στη συνέχεια την εισήγηση του με θέμα: «Η τεχνητή νοημοσύνη στη χειρουργική διόρθωσης των παραμορφώσεων της Σπονδυλικής Στήλης – από τον προεγχειρητικό σχεδιασμό στη διεγχειρητική εφαρμογή». Τα προβλήματα της σπονδυλικής στήλης, όπως ανέφερε, αφορούν ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών, κυρίως λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, αλλά και ένα ακόμα μεγαλύτερο και αυξανόμενο ποσοστό οικονομικών πόρων. Ένα ιδιαίτερο κομμάτι στην χειρουργική της σπονδυλικής στήλης, αναφέρεται στην σκολίωση των ενηλίκων, όπου υπάρχουν αυξημένα ποσοστά επιπλοκών, υψηλά ποσοστά επανεγχείρησης και υψηλά ποσοστά ικανοποίησης των απαιτήσεων. Η εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης στην σκολίωση των ενηλίκων, είναι ιδιαίτερη στην μελέτη της οβελιαίας ισορροπίας του ανθρώπινου κορμού. Προηγείται σε ηλεκτρονικό υπολογιστή επεξεργασία μεγάλης βάσης των γεωμετρικών δεδομένων του πληθυσμού, ακολουθεί η ανάλυση της παραμόρφωσης και στη συνέχεια η εξομοίωση της επιδιωκόμενης διόρθωσης, οδηγώντας σε πολύ εξατομικευμένη χειρουργική. Στη συνέχεια παρουσίασε οπτικό υλικό από πραγματικά παραδείγματα που δείχνουν την διεγχειρητική βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης στην χειρουργική της σπονδυλικής στήλης.

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης



Η εισήγηση του Δρος Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη, MD, PhD, FACS Διευθυντή Γενικής, Βαριατρικής, Λαπαροσκοπικής & Ρομποτικής Χειρουργικής Ιατρικού Κέντρου Αθηνών. Καθηγητή Χειρουργικής, Ohio State University, USA. με θέμα: «Ρομποτική Χειρουργική. Αεροδιαστημική Τεχνολογία στα Χέρια του Χειρουργού», στην εκδήλωση με θέμα: Τεχνητή Νοημοσύνη – Ένα χρήσιμο εργαλείο Ψύχραιμη προσέγγιση στις ευκαιρίες για ενίσχυση των ανθρώπινων δυνατοτήτων, που οργανώθηκε την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2020 στα πλαίσια του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει… 2020» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Ακολούθως ο κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, ανέπτυξε το θέμα: «Ρομποτική Χειρουργική. Αεροδιαστημική Τεχνολογία στα Χέρια του Χειρουργού». Ο κ. Κωνσταντινίδης, αναφέρθηκε καταρχήν στην εξέλιξη που σημειώθηκε από την ανοιχτή χειρουργική στην λαπαροσκοπική και στη συνέχεια στην ρομποτική – λαπαροσκοπική χειρουργική. Όπως σημείωσε η εξέλιξη επιτρέπει σήμερα να χρησιμοποιούνται σύγχρονα μηχανήματα, που έχουν οδηγήσει σε καλύτερη προσέγγιση σε μια σειρά σοβαρών χειρουργικών επεμβάσεων. Η χρήση της ρομποτικής χειρουργικής προτείνεται λόγω μιας σειράς χαρακτηριστικών, όπως η τρισδιάστατη εικόνα, η ακρίβεια και η σταθερότητα κάμερας και χεριών. Ακόμη, αποκαθιστά την αίσθηση της ανοιχτής χειρουργικής στο περιβάλλον της ελάχιστα τραυματικής χειρουργικής, ελαχιστοποιεί την πιθανότητα λοίμωξης του χειρουργικού τραύματος, ενεργοποιεί την δυνατότητα του χειρουργού να μην ακουμπά τον όγκο, σε ογκολογικά θέματα και επιτρέπει την εργονομική θέση του χειρουργού. Έτσι ο χειρουργός έχει μια στοχευμένη ανατομική αναγνώριση των στοιχείων, οπότε μπορεί να προσεγγίσει με ακρίβεια και να αποφευχθούν λάθη και επιπλοκές. Οι ρομποτικές επεμβάσεις που πραγματοποιούνται στη χώρα μας, καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, που αναφέρεται στον οισοφάγο, τον στόμαχο, το παχύ έντερο, την βαριατρική χειρουργική, το ήπαρ, το πάγκρεας, την σπλήνα, τα επινεφρίδια, τις κήλες και πολλές γυναικολογικές επεμβάσεις. Ο κ. Κωνσταντινίδης, παρουσίασε τέλος εκτενές οπτικό υλικό, με παραδείγματα από διάφορες ρομποτικές χειρουργικές επεμβάσεις που έχουν πραγματοποιηθεί.

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Αθηνά Τοκατλίδου



Η εισήγηση της Δρ. Αθηνάς Τοκατλίδου (Ph.D. in Artificial Intelligence) με θέμα: Τεχνητή Νοημοσύνη - Ένα χρήσιμο εργαλείο (Προς μια ψύχραιμη και ωφέλιμη συμβίωση)» στην εκδήλωση με θέμα: Τεχνητή Νοημοσύνη – Ένα χρήσιμο εργαλείο Ψύχραιμη προσέγγιση στις ευκαιρίες για ενίσχυση των ανθρώπινων δυνατοτήτων, που οργανώθηκε την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2020 στα πλαίσια του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει… 2020» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς. Αθηνά Τοκατλίδου Η κα Τοκατλίδου ανέπτυξε το θέμα: «Τεχνητή Νοημοσύνη – Ένα χρήσιμο εργαλείο (Προς μια ψύχραιμη και ωφέλιμη συμβίωση)». Όπως εξήγησε η Τεχνητή Νοημοσύνη, είναι η νοημοσύνη που αποδεικνύεται από τις μηχανές, σε ομοιότητα με τη νοημοσύνη των ανθρώπων. Κάθε συσκευή δηλαδή, που αντιλαμβάνεται το περιβάλλον της και αναλαμβάνει ενέργειες, που μεγιστοποιούν τις πιθανότητες επιτυχίας της επίτευξης των στόχων της. Πρόκειται στην ουσία για μια αλυσίδα από αλγορίθμους και όχι για κάτι υπερφυσικό ή για ένα ρομπότ, όπως συνήθως σκεφτόμαστε οι περισσότεροι. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, ήρθε για να μείνει, τόνισε η κα Τοκατλίδου. Κι όπως σημείωσε, την συναντάμε παντού, ακόμα και σε παιδικά βιβλία. Η τεράστια ανάπτυξη και η συντριπτική παρουσία της, τα τελευταία χρόνια, δεν οφείλεται τόσο σε καινούργιες ιδέες ή ανακαλύψεις, όσο στην μεγάλη τεχνολογική ανάπτυξη και στην παρουσία των πολλών δεδομένων. Μία άλλη έννοια που απαντάται συχνά, είναι η έννοια Μάθηση Μηχανής, που είναι ένα υποπεδίο της Τεχνητής Νοημοσύνης και χρησιμοποιεί συχνά στατιστικές τεχνικές, για να δώσει στον υπολογιστή την ικανότητα κατανόησης πληροφοριών με δεδομένα, χωρίς να χρειάζεται να είναι ρητά προγραμματισμένος. Συχνότατα πρωταγωνιστές στην μηχανική μάθηση είναι τα νευρωνικά δίκτυα, μία προσπάθεια μίμησης της λειτουργίας των ανθρώπινων νευρώνων. Ένα σύστημα αυτορυθμιζόμενο, με συχνά εντυπωσιακά αποτελέσματα, αλλά είναι δύσκολο να κατανοηθούν σε λεπτομέρεια, οι διαδικασίες που ακολουθεί. Όσον αφορά το παρόν και το μέλλον, όπως τόνισε, προδιαγράφεται με μια συνεργασία ανθρώπου και μηχανής.

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Τεχνητή Νοημοσύνη - Ένα χρήσιμο εργαλείο



Τεχνητή Νοημοσύνη – Ένα χρήσιμο εργαλείο Ψύχραιμη προσέγγιση στις ευκαιρίες για ενίσχυση των ανθρώπινων δυνατοτήτων. Συμμετέχουν: Τεχνητή Νοημοσύνη – Ένα χρήσιμο εργαλείο Ψύχραιμη προσέγγιση στις ευκαιρίες για ενίσχυση των ανθρώπινων δυνατοτήτων. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2020 στα πλαίσια του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει… 2020» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς. Συμμετέχουν: • Δρ. Αθηνά Τοκατλίδου (Ph.D. in Artificial Intelligence) Με θέμα: Τεχνητή Νοημοσύνη - Ένα χρήσιμο εργαλείο (Προς μια ψύχραιμη και ωφέλιμη συμβίωση)» • Δρ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, MD, PhD, FACS Διευθυντής Γενικής, Βαριατρικής, Λαπαροσκοπικής & Ρομποτικής Χειρουργικής Ιατρικού Κέντρου Αθηνών. Καθηγητής Χειρουργικής, Ohio State University, USA. με θέμα: «Ρομποτική Χειρουργική. Αεροδιαστημική Τεχνολογία στα Χέρια του Χειρουργού» • Παναγιώτης Ζουμπούλης, Επικ. Καθηγητής Ορθοπαιδικής – Διευθυντής Κλινικής Παραμορφώσεων Σπονδυλικής Στήλης Νοσοκομείο Metropolitan με θέμα: «Η τεχνητή νοημοσύνη στη χειρουργική διόρθωσης των παραμορφώσεων της Σπονδυλικής Στήλης – από τον προεγχειρητικό σχεδιασμό στη διεγχειρητική εφαρμογή» • Δρ. Μιχάλης Κωνσταντινίδης, Διευθ. Σύμβουλος της METIS Cyberspace Technologies (Internet of Things in Ship Management) με θέμα: «Η Τεχνητή Νοημοσύνη αλλάζει το επιχειρηματικό μοντέλο της παγκοσμίου ναυτιλίας» με θέμα: «Η ψηφιοποίηση βοηθά στην ανάπτυξη;» • Δρ. Έλενα Παναρίτη, Θεσμικός οικονομολόγος – CEO και Ιδρύτρια του Thought4Action.org με θέμα: «Η ψηφιοποίηση βοηθά στην ανάπτυξη;» Σέργιος Θεοδωρίδης, Ομότιμος καθηγητής Επεξ. Σημάτων και Μάθησης Μηχανής Τμήμα Πληροφορικής και Επικοινωνιών ΕΚΠΑ με θέμα: «Τεχνητή Υπέρ-νοημοσύνη και Νέο-μυστικισμός»

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π. Ιωαννίκιος Γιαννόπουλος



Είμαστε ναοί του Θεού του ζώντος και σε αυτούς τους ναούς δεν χωράει η λατρεία άλλων θεών, αλλά η λατρεία του αληθινού Θεού. Και θα το καταφέρουμε, με το να καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από την αμαρτία, με τα μυστήρια του Θεού. Ιερά αγρυπνία τελέστηκε το Σάββατο 3 Οκτωβρίου, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Ιωαννίκιος Γιαννόπουλος, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως. Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει». Ο π. Ιωαννίκιος στην ομιλία του, αναφέρθηκε στην αποστολική περικοπή της ημέρας, προερχόμενη από την Β’ προς Κορινθίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου. Μέσα σε αυτήν την επιστολή, από τη μια καυτηριάζει τους ψευδοδιδασκάλους οι οποίοι είχαν παρουσιαστεί εκείνον τον καιρό στην Κόρινθο, και από την άλλη πλευρά νουθετεί τους Κορινθίους αδελφούς. Ανάμεσα στις νουθεσίες που τους απευθύνει, περιλαμβάνεται και η περικοπή της ημέρας και στην οποία ο Απόστολος τονίζει στους Κορινθίους ότι αυτοί είναι ναός του ζωντανού, του αληθινού Θεού. Πάνω σε αυτή η φράση, ο π. Ιωαννίκιος έκανε κάποιες επισημάνσεις. Η πρώτη επισήμανση έχει να κάνει με τα χαρακτηριστικά του ναού. Ο ναός είναι ο χρόνος, ο τόπος και ο τρόπος με τον οποίο λατρεύεται ο Θεός. Μέσα στον ιστορικό χρόνο, ο ναός είναι ο τόπος μέσα στον οποίον ο άνθρωπος λατρεύει τον Θεό του με τις λατρευτικές συνήθειες, στις οποίες συμμετέχει ο ίδιος ο άνθρωπος, με τον τρόπο που αυτές τελούνται. Η επόμενη επισήμανση μας λέει, ότι μέσα στον ιστορικό χρόνο, ο άνθρωπος είναι η στοιχειώδης λατρευτική οντότητα του Θεού. Ο άνθρωπος, στον χρόνο που του έδωσε ο Θεός για να ζήσει, ζει για να λατρεύει τον Θεό, με τον τρόπο της ζωής του. Αλλά εφόσον ο άνθρωπος είναι ναός του Θεού και ο Θεός φανερώνεται μέσα στο ναό, άρα και η παρουσία του Θεού γίνεται και μέσα στον άνθρωπο, ο οποίος είναι ο τόπος, ο τρόπος και ο χρόνος παρουσίας του Θεού. «Και όπως μας λέει ο Θεός, «η βασιλεία των ουρανών εντός υμών εστί». Μην ψάχνετε εξωτερικά να βρείτε τον Θεό, αλλά μέσα σας. Γιατί εσείς είσαστε ναός του Θεού του ζώντος και μέσα σε εσάς μπορεί να κατοικήσει ο Θεός. Ο κατεξοχήν τόπος, τρόπος και χρόνος λατρείας του Θεού, είναι ο ίδιος ο Θεάνθρωπος. Και έρχεται μέσα στον ιστορικό χρόνο και μας δείχνει την παρουσία Του. Και έχουμε μπολιαστεί κι εμείς από την θεότητα Του και μας δίνει ο Θεός την δυνατότητα να κατοικεί, να περπατάει και να φανερώνεται μέσα μας, να βλέπουμε μέσα μας την βασιλεία Του.» Ναός του Θεού είναι και οι άγιοι της Εκκλησίας μας, συνέχισε ο π. Ιωαννίκιος. Έχει κατοικήσει κι έχει περπατήσει μέσα στην καρδιά τους ο ίδιος ο Θεός. Όταν ο άνθρωπος βιώνει τον Θεό με τον τρόπο της ζωής του ως αγάπη, τότε όταν αγαπάει, ο Θεός μένει σε αυτόν κι αυτός μένει μέσα στον Θεό, και ο Θεός γίνεται Θεός του κι αυτός γίνεται λαός του Θεού. Όταν λοιπόν αγαπάμε με τον τρόπο της ζωής μας τον Θεό και τον συνάνθρωπο, έτσι όπως το θεωρεί το Ευαγγέλιο, ο Θεός γίνεται Θεός μας κι εμείς αληθινός λαός Του και κατοικεί μέσα μας. Και ολοκλήρωσε την ομιλία του: «Είμαστε ναοί του Θεού του ζώντος και σε αυτούς τους ναούς δεν χωράει η λατρεία άλλων θεών, αλλά η λατρεία του αληθινού Θεού. Και θα το καταφέρουμε, με το να καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από την αμαρτία, με τα μυστήρια του Θεού. Και με το να καταξιωνόμαστε να αγιαζόμαστε καθημερινά, να φέρνουμε μέσα στην ζωή και την ψυχή μας, την παρουσία του Θεού.»

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2020

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: «Από τις πατρίδες της καθ᾽ ημάς Ανατολής»



Μουσική παράσταση: «Από τις πατρίδες της καθ᾽ ημάς Ανατολής» Από τους Δροσουλίτες με το συγκρότημα «Smyrna Seti». Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» Συμμετέχουν: • Στέφανος Ρίζος, Βιολί • Μαρία Ρίζου Σαντούρι • Άννα Μπαξεβανίδη Φωνή • Άγγελος Διακάτος Λαούτο • Χάρης Καφέτσης Ούτι • Θοδωρής Μούρτος Σάζι • Φίλιππος Πουρπουτίδης Κρουστά • Ελένη Καλή Εκφωνήσεις • Ελπίδα Μπαξεβανίδη Εκφωνήσεις

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2020

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Πολιτιστικός Όμιλος ΔΩΔΩΝΗ «Μείναμε σπίτι...»



Με μια ξεχωριστή μουσικοχορευτική εκδήλωση, ο Πολιτιστικός Όμιλος ΔΩΔΩΝΗ παρουσίασε ένα αφιέρωμα στην Ελληνική μας Παράδοση, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», παρουσιάζοντας χορούς από διάφορες περιοχές της πατρίδας μας, ενώ συγχρόνως παρουσιάστηκαν θεατρικά δρώμενα σατιρίζοντας καταστάσεις που βιώνουμε την περίοδο αυτή λόγω της πανδημίας του Κορωνοϊού. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, το βράδυ του Σαββάτου 3 Οκτωβρίου, σε κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο, χωρίς την παρουσία κοινού και με τη συμμετοχή του επιτρεπόμενου αριθμού συμμετεχόντων, ενώ μεταδόθηκε ζωντανά από το διαδίκτυο, μέσα από το κανάλι του «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» στο YouTube. Την εκδήλωση παρουσίασε ο χοροδιδάσκαλος Γιώργος Γκολέμης και συμμετείχε ο ηθοποιός Χρήστος Τσιλογιάννης. Ο χορός θεωρείται κατά κάποιο τρόπο η παλαιότερη καλλιτεχνική έκφραση του ανθρώπου. Είναι στενά συνδεδεμένος με τον ανθρώπινο παράγοντα και παράλληλα με τη συναισθηματική φόρτιση και την ψυχολογική κατάσταση του χορευτή. Κάθε χορευτική έκφραση αποτελεί έναν ανεκτίμητο θησαυρό που αξίζει να ανακαλύψουμε. Στην εποχή μας είναι έντονη η προσπάθεια που γίνεται για τη διαφύλαξη της πολιτιστικής μας ταυτότητας. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης οι θεατές είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με το χώρο του Ελληνικού παραδοσιακού χορού, παρακολουθώντας χορούς από διάφορες περιοχές της πατρίδας μας.

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: π. Αθανάσιος Παπασταρύρου (1)



Ύψιστη τιμή για τον άγιο Διονύσιο, αποτελούν όχι μόνο τα συγκλονιστικά θεολογικά συγγράμματα του, αλλά κυρίως η θυσία του για την αλήθεια του ευαγγελίου, όπου στο τέλος έδωσε το αίμα του για τον Χριστό. Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου, παραμονή της εορτής του αγίου Διονυσίου αρεοπαγίτου, πρώτου Επισκόπου και πολιούχου της πόλεως των Αθηνών, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Αθανάσιος Παπασταύρου, ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς. Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος καθημερινών δράσεων και εκδηλώσεων του Ναού, με τον γενικό τίτλο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει». Ο άγιος, ήταν από τους πρώτους που πίστεψαν στο κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου. Και όπως παρατήρησε ο π. Αθανάσιος, είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος της προσεγγίσεως του αγίου Διονυσίου στον Απόστολο Παύλο. Όπου σε αντίθεση με τους άλλους που τον χλεύαζαν, ειδικά για το κήρυγμα του περί της αναστάσεως των νεκρών, ο άγιος με ορισμένους ακόμη, φέρθηκαν προσεκτικά και μίλησε στην καρδιά τους ο ίδιος ο Θεός. Ο λόγος που απηύθυνε ο Απόστολος Παύλος στους Αθηναίους από τον Άρειο Πάγο ήταν χαρακτηριστικός και πολύ συνοπτικός. Τους πλησίασε με τον τρόπο που αυτοί ήθελαν. Άγγιξε στην αρχή την φιλοσοφική διάνοια τους και μάλιστα τους εντυπωσίασε. Ο Απόστολος τους απεκάλυψε, ότι αυτοί οι οποίοι πιστεύουν στον Χριστό, είναι γένος Του. Είναι το γένος των χριστιανών που αποδέχθηκαν τον λόγο Του και την διδασκαλία Του και βαπτίστηκαν στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Εκείνοι που με συνέπεια και σε συνέχεια, πορεύθηκαν και πορεύονται στην παρούσα ζωή. «Είμαστε το γένος του Χριστού, το σώμα Του, η Εκκλησία Του. Αυτά αποκαλύπτει ο θείος Απόστολος σε αυτόν τον συγκλονιστικό και τόσο περιεκτικό λόγο του προς τους Αθηναίους.» Κι ενώ τον άκουγαν με κάποια προσοχή, συνέχισε ο π. Αθανάσιος, όταν τους μίλησε περί της Αναστάσεως του Ιησού Χριστού και της αναστάσεως των νεκρών, αυτοί όντες ειδωλολάτρες, τον χλεύασαν. Αλλά οι ευλογημένες ψυχές του αγίου Διονυσίου του αρεοπαγίτου, της αγίας Δαμάλεως και των άλλων, των λίγων που τους ακολούθησαν, ήταν εκείνες που γέμισαν από το κήρυγμα του θείου Αποστόλου, πίστεψαν, βαπτίστηκαν και μάλιστα ο άγιος Διονύσιος ανεδείχθη Επίσκοπος της πόλεως των Αθηνών. Αυτήν την παρρησία και ομολογία του, την βράβευσε ιδιαιτέρως ο Θεός και σε αυτή τη γη. Γιατί εκτός των αγίων Αποστόλων, ήταν μέσα στους τρεις που παρευρέθηκαν, «αρπαγέντες εν νεφέλαις», στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Και όπως τόνισε ολοκληρώνοντας: «Ύψιστη τιμή για τον άγιο Διονύσιο, αποτελούν όχι μόνο τα συγκλονιστικά θεολογικά συγγράμματα του, μέσα στα οποία αποκαλύπτει μυστήρια, όπως οι τάξεις των επουρανίων δυνάμεων, αλλά κυρίως η θυσία του για την αλήθεια του ευαγγελίου, όπου στο τέλος έδωσε το αίμα του για τον Χριστό. Είναι μέγας ιερομάρτυρας και με το αίμα του ποτίστηκε η Αθήνα και όλο το λεκανοπέδιο. Με το αίμα του καθιερώθηκε, γιατί αυτή ήταν η σφραγίδα του.»

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2020»: Βαγγέλης Παππάς «Η πραγματική ιστορία του Ναού ...



Ο λόγος για τον οποίο οικοδομήθηκε, είναι για να λειτουργεί κατά το ορθόδοξον. Τίποτε άλλο δεν θα της έδινε την απαράμιλλη αίγλη και την διάσταση ενός θείου χώρου, απαλλαγμένου από τον κόσμο των φαινομένων. Διάλεξη με τίτλο «Η πραγματική ιστορία του Ναού της Αγίας του Θεού Σοφίας», πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…». Ο Βαγγέλης Παππάς, Εικαστικός και Συγγραφέας, παρουσίασε με τρόπο απλό το πνευματικό βάθος της Αγίας Σοφίας μέσα από την ιστορία της, αλλά και την απαράμιλλη αξία των αρχιτεκτονικών της επιτευγμάτων. Ένα ταξίδι συγκινήσεων και κατάνυξης από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου και του Ιουστινιανού έως την Άλωση της Πόλεως και τις μέρες μας. Η διάλεξη πραγματοποιήθηκε χωρίς την συμμετοχή του κοινού και μεταδόθηκε ζωντανά από το διαδίκτυο, μέσα από το κανάλι του «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» στο YouTube. Η περίπτωση της Αγίας Σοφίας συγκεντρώνει όχι μονάχα τον θαυμασμό αλλά και το δέος των ερευνητών ανά τους αιώνες. Ο Ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, ονομάστηκε έτσι για να τιμήσει τον Λόγο, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, που είναι η σοφία του Θεού Πατρός. Στη συνέχεια ο κ. Παππάς εξήγησε και ανέλυσε ποια ήταν τα βαθύτερα αίτια για να δημιουργηθεί ένα από τα σημαντικότερα αριστουργήματα όλων των εποχών. Όπως εξήγησε, ο τρόπος λατρείας από τον αρχαίο κόσμο έχει αλλάξει. Στον αρχαίο κόσμο η έννοια του ναού είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, από αυτόν που έχουμε σήμερα ως επίγνωση. Ο ναός τότε ήταν ένα γλυπτικό γεγονός και κάθε είδους λατρευτική τελετουργία λάμβανε χώρα έξω από το ναό. Ο μόνος που κατοικούσε εντός του ναού, ήταν ο τιμώμενος θεός και το άγαλμά του. Αυτό αντιπροσώπευε μια αντίληψη του αρχαίου κόσμου, ότι οι πιστοί που ανήκουν στον αισθητό κόσμο και ήταν ένσαρκοι, ήταν αδύνατον να εισέλθουν μέσα στον χώρο του υπέρ – αισθητού. Στον αντίποδα αυτών, ο χριστιανισμός θεωρεί το ναό χώρο όπου στεγάζεται η Εκκλησία, δηλαδή το σύνολο των πιστών. Δημιουργείται έτσι η αίσθηση, όχι μίας απαραβίαστης οικίας του Θεού, αλλά μιας θαλπερής οικίας, όπου εκεί συντελείται το δείπνο της ουράνιας βασιλείας. Κατά τον 4ο και 5ο αιώνα μΧ ο τύπος του ναού που επικράτησε, ήταν αυτός της βασιλικής, ένας επιμήκης χώρος, όπου εξυπηρέτησε πάρα πολύ τις ανάγκες της λατρευτικής εμπειρίας. «Και η λογική που επιλέχθηκε αυτός ο τύπος, έχει να κάνει με το γεγονός πως όταν μπαίνει από το δυτικά ο πιστός στον χριστιανικό ναό, έχει μια διαρκή κίνηση από τον εαυτό του, βγαίνει από τον εαυτό του, μετέχει μιας κοινοτικότητας και κινείται προς το γεγονός, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Η συνέχεια εδώ: https://enoriaendrasei.gr/2020/10/03/...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...