Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Η Αγία Μονή Ναυπλίου εόρτασε την εύρεση της Εικόνας του Φανερωμένου Χριστού

Πανηγυρικά εορτάστηκε στο Βυζαντινό μοναστήρι της Αγίας Μονής η εύρεση της θαυματουργής εικόνας του φανερωμένου Χριστού ,στον πανηγυρικό εσπερινό χοροστάτησε ο ιεροκήρυκας της ιερής μητροπόλεως Αργολίδας Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Παπουλεσης .
H θαυματουργός εικόνα του Ιησού χριστού της αγίας μόνης.
Η αγία εικόνα του κυρίου ημών χριστού που βρίσκεται έμπροσθεν του αριστερού κίονος του ιερού ναού της ζωοδόχου πηγής (καθολικού) της αγίας μονής Ναυπλίου ευρέθη την 6 Μαρτίου του έτους 1920 ημέρα παρασκευή και ώρα 4 απογευματινή όπισθεν του ιερού της εκκλησιάς και σε βάθος 1,60 μ εντός του εδάφους κατά τρόπο θαυμαστό κατόπιν επανειλημμένων εν ενύπνιον εμφανίσεων και υποδείξεων της υπεραγίας Θεοτόκου προς τον εν Αμερική Έλληνα δικηγόρο Θεόδωρο Ρογκοπουλο ,αυτός ήρθε στην Ελλάδα και στην συνέχεια αφίχθη στο Ναύπλιο και στην αγία μονή συνοδευόμενος συνεχώς καθ'ολη την διαδρομή από του σιδηροδρομικού σταθμού της Αθήνας μέχρι του Ναυπλίου και της αγίας μονής και καθοδηγούμενος από νεαρό φουστανελοφόρου αγνώστου στον ρογκοπουλο.ο εν λόγο νεαρός έγινε άφαντος κατά την άφιξη του στο μοναστήρι και ήταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ όπως του είχε υποσχεθεί η παναγία στον ύπνο του.







Αγία Μονή
Απέχει 3 χιλιόμετρα από το Ναύπλιο. Ιδρύθηκε το 1144 από τον επίσκοπο Άργους και Ναυπλίου Λέοντα και σήμερα έχει 10 μοναχές. Το καθολικό της μονής έργο του έτους 1149, είναι πρότυπο βυζαντινής τέχνης και όπως λέγει και ο Γάλλος βυζαντινολόγος Κάρολος Ντηλ, είναι «το ωραιότερο της δευτέρας χιλιετηρίδας». Είναι τετρακιόνος ναός με ελαφρό τρούλο και έχει κτισθεί με λαξευτούς πώρινους ισοδομικους λίθους. Στη δυτική είσοδο του ναού είναι εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα, που φέρνει την εξής επιγραφή:

Έπηξε βάθρα τω ναό Σου Παρθένε,

Λέων Αργείων αλιτρός θυηπόλος,

Ώπερ παράσχοις λύτρον αμπλακημάτων

Είς αντάμειψιν, ευλογημένη Κόρη.

Το «Ιερόν Παλλάδιον» του Ναυπλίου είναι η Μονή Αρείας, ευρύτερα εδώ γνωστή μόνο με την ονομασία «Αγία Μονή». Χτίστηκε από τον επίσκοπο Άργους και Ναυπλίου Λέοντα Ατζά, το 1143 και είναι σπουδαίο καλοδιατηρημένο δείγμα βυζαντινού ναού, τόπος συνεχούς προσκυνήματος και αντικείμενο ζωηρών περιγραφών εκ μέρους των κατά καιρούς περιηγητών της Αργοναυπλίας, είναι σε οπτική επαφή με το Ναύπλιον, στις ανατολικές υπώρειες του φρουρίου «Παλαμήδι».

Η Μονή επί Φραγκοκρατίας (1212-1389) έλαβε ειδικά προνόμια από το Λατίνο επίσκοπο Άργους Σεκούνδο Νάνι, παρέμεινε σε χέρια Ελλήνων Ορθοδόξων μοναχών και επί Ενετοκρατίας (1835-1540), κατά δε την επόμενη Τουρκοκρατία παρεχωρήθη με πράξη του νοταρίου (συμβολαιογράφου) Ναυπλίου (1679) στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, ως μετόχιο του Πανάγιου Τάφου.

Παρέμεινε πνευματικό κέντρο της περιοχής και προσφιλής τόπος διαμονής λογίων ανδρών – αντιγραφέων χειρογράφων. Κλείνοντας εδώ τη σύντομη αυτή επίσκεψη στις εκκλησίες του Ναυπλίου, επισημαίνουμε τη μεγάλη ηθική αξία και σημασία που είχαν για το ντόπιο πληθυσμό οι νησίδες αυτές της ελληνικότητας και της ορθοδοξίας και της συνεπακόλουθης ψυχικής ανάτασης, μέσα στις αντιξοότητες της πολυκύμαντης Ναυπλιακής ιστορίας.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...