Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΛΟΓΙΚΟΣτην περίπτωση του Θεού, εκείνος που θέλει να γνωρίσει τα πάντα γι´ Αυτόν και ερευνά με θράσος τις θείες αλήθειες, αυτός προ παντός δεν γνωρίζει τι είναι Θεός.
ΑΠΡΟΣΙΤΗ Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ
«Θα διακηρύττουν τη δόξα της Βασιλείας Σου». Τί σημαίνει «θα διακηρύττουν την δόξα Σου;».
Ότι δεν έχει ανάγκη από τίποτε ο Θεός, ότι το φως Του είναι απλησίαστο, ότι η ουσία Του είναι ανέκφραστη, ακατάληπτη.
«Κανείς δεν γνωρίζει τελείως τον Υιόν και τη φύση Του, παρά μόνον ο Πατέρας. Ούτε τον Πατέρα γνωρίζει κανένας κατά βάθος, παρά μόνον ο Υιός και εκείνος στον οποίον ο Υιός θα θελήσει να Τον αποκαλύψει». Αποκαλύπτεται δε ο Υιός τον Πατέρα, όχι όσο Αυτός Τον γνωρίζει, αλλ´ όσο εμείς μπορούμε να Τον εννοήσουμε.....Γιατί, είναι αδύνατον να γνωρίσουμε τί είναι ο Θεός κατά την ουσίαν.
ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ
Γνωρίζω μεν ότι υπάρχει Θεός και ότι είναι φιλάνθρωπος και ότι είναι αγαθός και ότι προνοεί, και όλα τα άλλα όσα είπαν οι Γραφές ποία όμως είναι η ουσία Του δεν το γνωρίζω. Νόμισε και ο Αδάμ ότι θα βρει κάτι περισσότερο, αν πεισθεί στο διάβολο και με αυτή την πλεονεξία έχασε και αυτό που είχε. Αυτί ακριβώς παθαίνουν και εκείνοι που παρασύρονται από τους ανθρωπίνους λογισμούς και δεν ακούνε ότι ο Κύριος χαρίζει σοφία και ότι από Αυτόν πηγάζει η γνώση και η σύνεση.
Δεν χωράει τον ποθούμενο Θεό η Δύναμη των ανθρώπων που Τον ποθούν, δεν αντέχει την αθάνατη φύση του Θεού η θνητή όψη των ανθρώπων. Γιατί λοιπόν, Κύριε, αφήνεις τον πόθο ανικανοποίητο και δεν αφήνεις ούτε μία σκιά της επιθυμείς σ´ αυτόν που φλέγεται από τόσο μεγάλο πόθο;
Απαντάει λοιπόν ο Θεός στον Μωϋσή: «Θα σε τοποθετήσω σ´ εκείνο το βράχο και θα σε σκεπάσω με το χέρι μου, και όταν θα εμφανισθεί η δόξα μου, θα ιδείς τα οπίσθια μου, μία ακτίνα δηλαδή της θείας δόξας, αλλά δεν θα δεις το πρόσωπό μου, ολόκληρη δηλαδή την δόξα μου». « Όταν θα εμφανισθεί», δεν είπε Εγώ, αλλά «η δόξα μου».
Δεν είναι δυνατόν να ξεπεράσει κανείς την δόξα του Θεού κα να γνωρίσει την ουσία Του. Ο Μωϋσής δεν είδε τίποτε περισσότερο από τη δόξα του και αυτή δεν την είδε ολόκληρη, αλλά ένα πολύ μικρό μέρος της ( τα οπίσθια ).
Κι´ αυτό όχι επειδή περιγράφεται συμβολικά με νώτα και στήθη η φύση του Θεού -γιατί είναι απλή και ασύνθετη- αλλά επειδή ο Θεός έτσι φανερώνεται, όχι με μεγαλοπρέπεια όπως Του αρμόζει, αλλά σύμφωνα με τη δύναμη και την αντοχή εκείνων που πρόκειται να απολαύσουν τη θέα Του.
Αν κάποιος νομίζει ότι μπορεί να συνδιαλεχθεί με την ίδια την ύψιστη αξία, που είναι ο Θεός, και ισχυρίζεται, ότι γνωρίζει τόσο καλά το Θεό, όσο ίδιος γνωρίζει τον εαυτό του, αυτός προ παντός αγνοεί το Θεό.
ΠΛΑΝΑΤΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ
Αγνοεί το Θεό, όχι εκείνος που αγνοεί τι είναι Θεός κατά την ουσία Του, αλλά εκείνος που λογομαχεί και επιμένει ότι γνωρίζει την ουσία Του.
1myblog.pblogs.gr
