Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

«Τοπία» από ψυχικές διαδρομές - 17

Όλα τα παιδιά κάνουν τέτοιες αυτονόητες ερωτήσεις με ψυχραιμία και αφοπλιστική ηρεμία που πραγματικά «στριμώχνουν» εμάς τους μεγάλους και συχνά μας αναστατώνουν. Και ξέρετε γιατί μας αναστατώνουν;
Γιατί εμείς οι μεγάλοι αυτές τις ίδιες ερωτήσεις ενώ είναι

και δικές μας δεν τολμούμε να τις κάνουμε στον εαυτό μας και τις απωθούμε για να μπορούμε με λιγότερες ενοχές και με αφασία συνειδήσεως να κρατήσουμε πεισματικά την απόσταση «ασφαλείας» που μας χωρίζει από την αγάπη του Θεού.

Η ευθύτητα, η ειλικρίνεια και η ηρεμία με την οποία διατυπώνονται οι απορίες των παιδιών δείχνουν ότι αυτές δεν οφείλονται σε παιδική ανωριμότητα, αλλά στην σύγκρουση που γίνεται μέσα τους ανάμεσα στον κόσμο, που αντικρύζουν, και σ’ έναν άλλο κόσμο που θεωρούν αυτονόητον, τον κόσμο από τον οποίον προέρχονται.

(π. Γεωργίου Γανωτή, «Μπαμπά, γιατί δεν βλέπω το Χριστό;», ‘Ψυχής δρόμοι’, τ. 7)Ψυχής δρόμοι: εκεί που οι ψυχολογικές επιστήμες συναντώνται με την πίστη.
Περιοδικό που κυκλοφορεί κάθε Μάϊο και Νοέμβριο από τις εκδόσεις Αρμός.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...