Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

«Τοπία» από ψυχικές διαδρομές - 21

Λυγίζοντας από το βάρος της κακίας, ο άνθρωπος ταυτίζεται με μια εξιδανικευμένη παράδοση ή ομάδα ανθρώπων και έπειτα προβάλλει το συναίσθημα της κακίας σε κάποιον άλλο άνθρωπο ή ομάδα εκτός του περιβάλλοντός του, αντιμετωπίζοντας την άλλη
ομάδα, φυλή ή θρησκεία ως κάτι κακό. Το βίωμα της κακίας που έχει αναλάβει κάποιος είναι τόσο επώδυνο που για να αποφορτιστεί, πολύ συχνά, προβάλλει αυτό που νιώθει σε μια ομάδα προς περιφρόνηση. 

Οι θρησκευτικές ομάδες που ενθαρρύνουν αυτό το διαχωρισμό του κόσμου σε «καλό» και «κακό», συνήθως «φορτώνουν» σε άλλους το συναίσθημα της κακίας και τους αποδίδουν το ρόλο του δαίμονα. 

Η έρευνα για τον θρησκευτικό φανατισμό και την τρομοκρατία παρέχει αναρίθμητα παραδείγματα αυτής της δυναμικής της δαιμονοποίησης. 

Η υποτίμηση του άλλου, το σχεδόν αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ηθικής άμυνας με την υπερ-εξιδανίκευση του αντικειμένου και ο διαχωρισμός του κόσμου, όλα αυτά συντελούν ώστε ο υποτιμημένος άλλος να γίνει ένα έτοιμο θύμα της τρομοκρατικής βίας.

(James Jones, «Γιατί η θρησκεία γίνεται βίαιη; Μια ψυχαναλυτική εξερεύνηση της θρησκευτικής τρομοκρατίας», "Ψυχής δρόμοι", τ. 7)

Ψυχής δρόμοι: εκεί που οι ψυχολογικές επιστήμες συναντώνται με την πίστη.
Περιοδικό που κυκλοφορεί κάθε Μάϊο και Νοέμβριο από τις εκδόσεις Αρμός.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...